Gênesis 24
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NTLH
1 О Авраамо сас андэ пхуранэ бэрша, и о РАЙ бахталисардя лэс саворэса.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 О Авраамо пхэндя лэ барэдэрэ бутярнэсти андэ пэско чер, саво хулаияс пэ ся, со сас лэстэ:
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 тай солаха манди лэ РАЕСА, Саво сыно Дэл лэ нэбоско тай Дэл ла пхуяко, со ту на лэса мэрнэ шавэсти ромня кай э ханаанея, машкара савэ мэ жував,
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 ай жаса каринг о тхан, кай мэ аракхадилэм, каринг мэрнэ родуря, тай котэ лэса ромня мэрнэ шавэсти лэ Исаакости.
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 О бутярно пушля лэстар:
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 О Авраамо пхэндя:
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 О РАЙ, Дэл лэ нэбоско, Саво виндярдя ман анда чер лэ дадэско тай па тхан, кай аракхадилем, Саво дэлас дума манца тай солахаясас манди, пхэндя: «Мэ отдава кадыя пхув терэ бэяцэнди», Вов бишалэла Пэстерэ янголос англа тутэ, соп ту тэ лэс котар ромня важ мэрно шаво.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Сар кай э жувли на закамэла тэ жал туса, тунче ту авэса фирисардо кадыла солахатар. Дикх, на рисар инчя мэрнэ шавэс.
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 О бутярно стходя о васт пэ пулпа лэ Авраамости, пэстерэ раести, и солахая лэсти.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Тунче о бутярно ля дэш вэрблюдонэн пэстерэ раестар, стходя пэр лэндэ майлашэ подаркуря и жылятар андо дром. Вов жылятар андо Арам-Нахараимо, па дром каринг форо, кай жувэлас о Нахоро.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Сар ля тэ рятёл, вов тэлярдя лэ вэрблюдонэн пэ чянга катар э хаинг палай бэли лэ форости, кала э жувля авэн пала паи.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Вов пхэндя:
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Акэ, мэ тэрдював катар э хаинг, тай э щея лэ форостар авэн пала паи.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Мэк авэла кадя. Сар мэ пхэнава ла щяти: «Мангав тут, змэк о кхоро па пхико, соп мэ тэ пав паи», ай вой тэ пхэнэн: «Пи, ай мэ дава паи и терэ вэрблюдонэнди», кода вой авэла, савя Ту витидян важ о Исаако, Теро копэли. Кадя мэ уганава, со Ту сыкадян о тынгимос мэрнэ хулаести.
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Вов инке мангэласпэ, сар каринг э хаинг авиля э Ревэка лэ кхорэса по пхико, вой сас щей лэ Бетуилости, саво сас шаво ла Милкако, э ромни лэ Нахорости, саво сас пхрал лэ Авраамости.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Вой сас фартэ шукарни щей, бахтали щеёры, сави инке на сас муршэса. Вой змэкляпэ тэлэ каринг э хаинг, пхэрдя о кхоро лэ паеса и жыля палпалэ.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 О бутярно подпрастая каринг латэ и пхэндя:
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 — Пи, мэрно рай, — пхэндя вой, йито змэкля о кхоро пэ васта тай дя лэсти тэ пэл.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Кала вов пиля, чялиля, вой пхэндя:
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Вой йито вишутя о паи анда кхоро андэ балаи, прастая упалэ каринг э хаинг тэ лэл инке паи тай пхэрэл э балая важ саворэ лэстерэ вэрблюдуря.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Вов мулкумиш лэлас сама пала латэ, камэлас тэ полэл, дя ли о РАЙ бахт лэсти пала со вов авиля.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Кала э вэрблюдуря парашылэ тэ пэн о паи, кодыва мануш виля сомнакуни чен важ о нак, пхаримаса андэ екх бэка, тай дуй сомнакунэ базаликэ, пхаримаса андэ дэш шэкеля,
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 и пушля:
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Вой пхэндя лэсти:
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 И инке пхэндя:
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Тунче вов пэля пэ чянга, ля тэ ашарэл лэ РАЕС
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 тай пхэндя:
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Э щей прастая черэ и роспхэндя ся пэстеря дати.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Кай э Ревэка сас пхрал, лэс акхарэнас Лавано, тай вов грабимаса жыля каринг кодыва мануш катар э хаинг.
29 — ausente —
30 Кати вов дикхля э чэн важ о накх тай э базаликэ пэ васта кай пэсти пхэй и ашундя э дума ла Ревэкати пала кода, со пхэндя лати кодыва мануш, вов жыля каринг о копэли лэ Авраамоско, ай кодыва кадя и тэрдёлас лэ вэрблюдонэнца катар э хаинг.
30 — ausente —
31 — Авэн амэндэ, бахталисардо лэ РАЕСТАР, — пхэндя о Лавано. — Состар ту тердёс аврял? Мэ гэтосардэм о чер тай о тхан важ э вэрблюдуря.
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Кодыва мануш зажыля андо чер, тай пай вэрблюдуря излинэ о паримос. Лэ вэрблюдонэнди андэ сулум тай ворзо, ай лэсти тай лэстерэ манушэнди андэ паи тэ халавэн э пэрнэ.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Лэнди стходэ тэ хан, ай вов пхэндя:
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 — Мэ сым бутярно лэ Авраамоско.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 О РАЙ бут бахталисардя мэрнэ хулаес, тай вов ашыля барвало. Вов дя лэсти бакрэн, бузнэн тай гурувэн, руп тай сомнак, бутярнэн тай бутярнян, вэрблюдонэн тай ослонэн.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Мэрнэ хулаести ромни э Сарра андя шавэс, кала сас пхури, и вов отдя лэ шавэсти ся, со исы лэстэ.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Мэ солахаем мэрнэ раести, кала вов пхэндя манди: «На лэ ромня мэрнэ шавэсти, лэ щеян кай э ханаанея, пэ кастери пхув мэ жував.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Ай жа каринг мэрнэ дадэско ери, каринг мэрнэ родуря, и лэ котар ромня мэрнэ шавэсти».
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Тунче мэ пушлэм мэрнэ раестар: «Ай со, сар кай кодыя жувли на закамэла тэ жал манца?»
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Вов пхэндя: «О РАЙ, англа Кастэ мэ пхирав, бишалэла туса Пэстерэ янголос тай дэла тути бахт, пала со ту жас, соп ту тэ лэс ромня мэрнэ шавэсти мэрнэ родостар тай анда мэрнэ дадэско ери.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 А кала ту жаса каринг мэрно родо, и сар кай вонэ на отдэна ла тути, тунче авэса фирисардо кадыла солахатар».
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Кала мэ адес авилэм каринг э хаинг, мэ пхэндэм: «О РАЙ, Дэл мэрнэ раеско лэ Авраамоско, мангав Тут, дэ бахт колэсти, пала со сым бишалдо!
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Акэ мэ тердював катар э хаинг: сави щей авэла пала паи ай мэ пхэнава лати: «Мангав тут, дэ манди паи тэ пав анда теро кхоро»,
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 ай вой тэ пхэнэл манди: «Пи, ай мэ пхэрава э балая и терэ вэрблюдонэнди», кода кадыя, савя о РАЙ витидя важ о шаво мэрнэ раеско».
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Инке мэ мангаваспэ андэ мэрно ди, кала вижыля э Ревэка лэ кхорэса по пхико. Вой змэкляпэ каринг э хаинг и ля о паи. Мэ пхэндэм лати: «Мангав тут, дэ манди паи тэ пав».
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Вой йито змэкля о кхоро па пхико и пхэндя: «Пи, ай мэ дава паи терэ вэрблюдонэнди». Мэ пилэм паи, ай вой дэлас паи лэ вэрблюдонэнди.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Мэ пушлэм латар: «Касти ту сан щей?» Вой пхэндя: «Мэ сым лэ Бетуилости щей, вов сыно лэ Нахороско шаво, савэс андя лэсти э Милка». Тунче мэ дэм лати э чен важ о нак тай э базаликэ пэ латерэ васта.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Мэ пэлэм пэ чянга тай лэм тэ бахталисарав лэ РАЕС мэрнэ раестерэ лэ Авраамостерэ Дэвлэс, Саво андя ман чячюнэ дромэса тэ лав мэрнэ раестерэ пхралэстеря внучка пала лэско шаво.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Акана, сар тумэ терэна чячимос тай тынгимос мэрнэ раести, кадя и пхэнэн манди, ай сар на камэн, пхэнэн манди, кай мэ тэ ганав, со манди тэ терав.
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 О Лавано тай о Бетуило пхэндэ лэсти:
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Акэ э Ревэка англа тутэ, залэ ла и жа, тай мэк вой авэла ромни терэ раестерэ шавэсти, сар пхэндя о РАЙ.
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Кала о бутярно лэ Авраамоско ашундя кадыя дума, вов тэлиля лэ РАЕСТИ жы каринг э пхув.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Тунче вов виля лащи йида тай сомнакунэ тай рупунэ шукарима и дя лэн ла Ревэкати. И лати пхралэсти тай латеря дати дя кучютнэ подаркуря.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Вов тай лэстерэ мануша, ко сас лэса, халэ, пилэ тай ашэнпэ тэ рятярэн. Кала пэ авэр дес тэсара вонэ ущилэ, вов пхэндя:
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Ай лако пхрал тай э дэй пхэндэ:
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Ай вов пхэндя:
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Вонэ пхэндэ:
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Вонэ акхардэ ла Ревэка тай пушэн латар:
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Ай вонэ бишалдэ пэстеря пхэя ла Ревэка андо дром екхтанэ ла бутярняса, сави барярдя ла, лэ Авраамостерэ бутярнэса тай лэстерэ манушэнца, савэ сас лэса.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Вонэ бахталисардэ ла Ревэка тай пхэндэ лати:
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Э Ревэка тай лати бутярни стидэпэ, бэшлэ пэ вэрблюдуря тай жылэ пала копэли лэ Авраамоско.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 О Исаако рисайля анда Бээр-Лахай-Рои — вов жувэлас андо Негево, —
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 и акэ, вэчероса вов вижыля андэ мал, тай додикхля, со жан э вэрблюдуря.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 И э Ревэка додикхля лэ Исаакос, змэкляпэ па вэрблюдо тэлэ
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 тай пушля кай о бутярно:
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 О бутярно роспхэндя лэ Исаакости пала ся, со вов стердя.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 О Исаако зандярдя ла Ревэка андэ катуна пэстеря датэ ла Саратэ тай ля ла ромняса. Вой ашыля лэсти ромни, тай вов покамля ла. Кадя о Исаако уляпэ пэстеря грижатар тунче, сар муля лэстери дай.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.