Gênesis 24
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs BKJ
1 О Авраамо сас андэ пхуранэ бэрша, и о РАЙ бахталисардя лэс саворэса.
1 E Abraão era velho e bem avançado em idade; e o SENHOR havia abençoado Abraão em todas as coisas.
2 О Авраамо пхэндя лэ барэдэрэ бутярнэсти андэ пэско чер, саво хулаияс пэ ся, со сас лэстэ:
2 E Abraão disse ao servo mais velho de sua casa, que governava sobre tudo o que ele tinha: Rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa;
3 тай солаха манди лэ РАЕСА, Саво сыно Дэл лэ нэбоско тай Дэл ла пхуяко, со ту на лэса мэрнэ шавэсти ромня кай э ханаанея, машкара савэ мэ жував,
3 e eu te farei jurar pelo SENHOR, o Deus do céu, e o Deus da terra, que tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, entre os quais eu habito;
4 ай жаса каринг о тхан, кай мэ аракхадилэм, каринг мэрнэ родуря, тай котэ лэса ромня мэрнэ шавэсти лэ Исаакости.
4 mas irás à minha terra, e à minha parentela, e tomarás uma mulher para meu filho Isaque.
5 О бутярно пушля лэстар:
5 E o servo lhe disse: Se porventura a mulher não quiser seguir-me para esta terra, eu deixarei levar teu filho novamente para a terra de onde tu vieste?
6 О Авраамо пхэндя:
6 E Abraão lhe disse: Cuida para que não leves meu filho para lá novamente.
7 О РАЙ, Дэл лэ нэбоско, Саво виндярдя ман анда чер лэ дадэско тай па тхан, кай аракхадилем, Саво дэлас дума манца тай солахаясас манди, пхэндя: «Мэ отдава кадыя пхув терэ бэяцэнди», Вов бишалэла Пэстерэ янголос англа тутэ, соп ту тэ лэс котар ромня важ мэрно шаво.
7 O SENHOR Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai, e da terra de minha parentela, e que falou comigo, e que jurou para mim, dizendo: À tua semente eu darei esta terra, ele enviará o seu anjo adiante de ti, e tu tomarás para o meu filho uma mulher de lá.
8 Сар кай э жувли на закамэла тэ жал туса, тунче ту авэса фирисардо кадыла солахатар. Дикх, на рисар инчя мэрнэ шавэс.
8 E se a mulher não quiser te seguir, então tu estarás livre deste meu juramento; somente não leves o meu filho para lá novamente.
9 О бутярно стходя о васт пэ пулпа лэ Авраамости, пэстерэ раести, и солахая лэсти.
9 E o servo colocou sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou a ele acerca deste assunto.
10 Тунче о бутярно ля дэш вэрблюдонэн пэстерэ раестар, стходя пэр лэндэ майлашэ подаркуря и жылятар андо дром. Вов жылятар андо Арам-Нахараимо, па дром каринг форо, кай жувэлас о Нахоро.
10 E o servo tomou dez camelos dos camelos do seu senhor, e partiu; pois todos os bens de seu senhor estavam em suas mãos. E ele se levantou, e foi à Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Сар ля тэ рятёл, вов тэлярдя лэ вэрблюдонэн пэ чянга катар э хаинг палай бэли лэ форости, кала э жувля авэн пала паи.
11 E ele fez seus camelos se ajoelharem fora da cidade, junto a um poço de água na hora da tarde, a hora em que as mulheres saem para tirar água.
12 Вов пхэндя:
12 E ele disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, rogo-te, dá-me bom êxito neste dia, e mostra bondade para com meu senhor Abraão.
13 Акэ, мэ тэрдював катар э хаинг, тай э щея лэ форостар авэн пала паи.
13 Eis que eu estou em pé aqui junto ao poço de água; e as filhas dos homens da cidade saem para tirar água;
14 Мэк авэла кадя. Сар мэ пхэнава ла щяти: «Мангав тут, змэк о кхоро па пхико, соп мэ тэ пав паи», ай вой тэ пхэнэн: «Пи, ай мэ дава паи и терэ вэрблюдонэнди», кода вой авэла, савя Ту витидян важ о Исаако, Теро копэли. Кадя мэ уганава, со Ту сыкадян о тынгимос мэрнэ хулаести.
14 E seja, pois, que a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro e beberei, e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, essa seja a que designaste para o teu servo Isaque, e por ela saberei que tens misericórdia para com meu senhor.
15 Вов инке мангэласпэ, сар каринг э хаинг авиля э Ревэка лэ кхорэса по пхико, вой сас щей лэ Бетуилости, саво сас шаво ла Милкако, э ромни лэ Нахорости, саво сас пхрал лэ Авраамости.
15 E aconteceu que, antes que ele terminasse de falar, eis que saiu Rebeca, que era nascida a Betuel, filho de Milca, esposa de Naor, irmão de Abraão, com seu cântaro sobre seu ombro.
16 Вой сас фартэ шукарни щей, бахтали щеёры, сави инке на сас муршэса. Вой змэкляпэ тэлэ каринг э хаинг, пхэрдя о кхоро лэ паеса и жыля палпалэ.
16 E a donzela era muito formosa à vista, uma virgem, nem homem algum a conhecia, e ela desceu ao poço, e encheu seu cântaro, e subiu.
17 О бутярно подпрастая каринг латэ и пхэндя:
17 E o servo correu para encontrá-la, e disse: Permite-me, rogo-te, beber um pouco da água de teu cântaro.
18 — Пи, мэрно рай, — пхэндя вой, йито змэкля о кхоро пэ васта тай дя лэсти тэ пэл.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor; e ela se apressou e abaixou seu cântaro sobre sua mão, e lhe deu de beber.
19 Кала вов пиля, чялиля, вой пхэндя:
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Eu também tirarei água para os teus camelos, até que tenham bebido.
20 Вой йито вишутя о паи анда кхоро андэ балаи, прастая упалэ каринг э хаинг тэ лэл инке паи тай пхэрэл э балая важ саворэ лэстерэ вэрблюдуря.
20 E ela se apressou e esvaziou o seu cântaro no cocho, e correu novamente para o poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Вов мулкумиш лэлас сама пала латэ, камэлас тэ полэл, дя ли о РАЙ бахт лэсти пала со вов авиля.
21 E o homem estava admirado de vê-la, e ficou em paz, para saber se o SENHOR havia feito prosperar sua viagem ou não.
22 Кала э вэрблюдуря парашылэ тэ пэн о паи, кодыва мануш виля сомнакуни чен важ о нак, пхаримаса андэ екх бэка, тай дуй сомнакунэ базаликэ, пхаримаса андэ дэш шэкеля,
22 E aconteceu que, quando os camelos haviam acabado de beber, que o homem tomou um brinco de ouro de meio shekel de peso, e dois braceletes para as mãos dela, do peso de dez shekels de ouro.
23 и пушля:
23 E disse: De quem tu és filha? Dize-me, suplico-te. Há lugar na casa de teu pai para nos alojarmos?
24 Вой пхэндя лэсти:
24 E ela lhe disse: Eu sou a filha de Betuel, filho de Milca, o que deu à luz a Naor.
25 И инке пхэндя:
25 E ela disse além disso a ele: Nós temos tanto palha quanto forragem suficientes, e lugar para se alojar.
26 Тунче вов пэля пэ чянга, ля тэ ашарэл лэ РАЕС
26 E o homem curvou sua cabeça, e adorou ao SENHOR.
27 тай пхэндя:
27 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de meu senhor Abraão, que não deixou desamparado meu senhor sem misericórdia e verdade. Eu estando no caminho, o SENHOR me conduziu à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Э щей прастая черэ и роспхэндя ся пэстеря дати.
28 E a donzela correu, e contou aos da casa de sua mãe estas coisas.
29 Кай э Ревэка сас пхрал, лэс акхарэнас Лавано, тай вов грабимаса жыля каринг кодыва мануш катар э хаинг.
29 E Rebeca tinha um irmão, e seu nome era Labão; e Labão correu até o homem, junto ao poço.
30 Кати вов дикхля э чэн важ о накх тай э базаликэ пэ васта кай пэсти пхэй и ашундя э дума ла Ревэкати пала кода, со пхэндя лати кодыва мануш, вов жыля каринг о копэли лэ Авраамоско, ай кодыва кадя и тэрдёлас лэ вэрблюдонэнца катар э хаинг.
30 E aconteceu que, quando ele viu o brinco e os braceletes nas mãos de sua irmã, e quando ele ouviu as palavras de Rebeca, sua irmã, dizendo: Assim falou o homem comigo, que ele veio ao homem, e eis que ele estava em pé junto aos camelos diante do poço.
31 — Авэн амэндэ, бахталисардо лэ РАЕСТАР, — пхэндя о Лавано. — Состар ту тердёс аврял? Мэ гэтосардэм о чер тай о тхан важ э вэрблюдуря.
31 E ele disse: Vem, bendito do SENHOR. Por que estás em pé aí fora? Pois eu preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Кодыва мануш зажыля андо чер, тай пай вэрблюдуря излинэ о паримос. Лэ вэрблюдонэнди андэ сулум тай ворзо, ай лэсти тай лэстерэ манушэнди андэ паи тэ халавэн э пэрнэ.
32 E o homem entrou na casa, e ele desatou os seus camelos, e deu palha e forragem aos camelos, e água para lavar seus pés, e os pés dos homens que estavam com ele.
33 Лэнди стходэ тэ хан, ай вов пхэндя:
33 E foi posto alimento diante dele para comer, mas ele disse: Não comerei, até que eu tenha dito a minha incumbência. E ele disse: Fala.
34 — Мэ сым бутярно лэ Авраамоско.
34 E ele disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 О РАЙ бут бахталисардя мэрнэ хулаес, тай вов ашыля барвало. Вов дя лэсти бакрэн, бузнэн тай гурувэн, руп тай сомнак, бутярнэн тай бутярнян, вэрблюдонэн тай ослонэн.
35 E o SENHOR abençoou meu senhor grandemente, e ele tornou-se grande; e ele lhe deu rebanhos, e gado, e prata, e ouro, e servos, e servas, e camelos e jumentos.
36 Мэрнэ хулаести ромни э Сарра андя шавэс, кала сас пхури, и вов отдя лэ шавэсти ся, со исы лэстэ.
36 E Sara, esposa de meu senhor, deu um filho a meu senhor quando ela já estava velha, e a ele deu ele tudo que possui.
37 Мэ солахаем мэрнэ раести, кала вов пхэндя манди: «На лэ ромня мэрнэ шавэсти, лэ щеян кай э ханаанея, пэ кастери пхув мэ жував.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, em cuja terra eu habito;
38 Ай жа каринг мэрнэ дадэско ери, каринг мэрнэ родуря, и лэ котар ромня мэрнэ шавэсти».
38 mas tu irás à casa de meu pai, e à minha parentela, para tomar uma mulher para meu filho.
39 Тунче мэ пушлэм мэрнэ раестар: «Ай со, сар кай кодыя жувли на закамэла тэ жал манца?»
39 E eu disse ao meu senhor: E se porventura a mulher não quiser me seguir.
40 Вов пхэндя: «О РАЙ, англа Кастэ мэ пхирав, бишалэла туса Пэстерэ янголос тай дэла тути бахт, пала со ту жас, соп ту тэ лэс ромня мэрнэ шавэсти мэрнэ родостар тай анда мэрнэ дадэско ери.
40 E ele me disse: O SENHOR, diante de quem eu ando, enviará seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e tu tomarás uma mulher para meu filho da minha parentela, e da casa de meu pai.
41 А кала ту жаса каринг мэрно родо, и сар кай вонэ на отдэна ла тути, тунче авэса фирисардо кадыла солахатар».
41 Então tu estarás livre deste meu juramento, quando fores à minha parentela; e se eles não te derem uma, estarás livre do meu juramento.
42 Кала мэ адес авилэм каринг э хаинг, мэ пхэндэм: «О РАЙ, Дэл мэрнэ раеско лэ Авраамоско, мангав Тут, дэ бахт колэсти, пала со сым бишалдо!
42 E eu vim neste dia para este poço, e disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, se agora tu fizeres prosperar o caminho em que eu ando,
43 Акэ мэ тердював катар э хаинг: сави щей авэла пала паи ай мэ пхэнава лати: «Мангав тут, дэ манди паи тэ пав анда теро кхоро»,
43 eis que estou em pé junto ao poço de água, e acontecerá que, quando uma virgem vier para tirar água, e eu disser a ela: Dá-me, rogo-te, um pouco de água de teu cântaro para beber,
44 ай вой тэ пхэнэл манди: «Пи, ай мэ пхэрава э балая и терэ вэрблюдонэнди», кода кадыя, савя о РАЙ витидя важ о шаво мэрнэ раеско».
44 e ela me disser: Bebe tu, e eu tirarei também para teus camelos, seja esta a mulher que o SENHOR designou para o filho de meu senhor.
45 Инке мэ мангаваспэ андэ мэрно ди, кала вижыля э Ревэка лэ кхорэса по пхико. Вой змэкляпэ каринг э хаинг и ля о паи. Мэ пхэндэм лати: «Мангав тут, дэ манди паи тэ пав».
45 E antes que eu tivesse acabado de falar em meu coração, eis que Rebeca veio com seu cântaro no seu ombro, e ela desceu ao poço e tirou água. E eu lhe disse: Permite-me que eu beba, rogo-te.
46 Вой йито змэкля о кхоро па пхико и пхэндя: «Пи, ай мэ дава паи терэ вэрблюдонэнди». Мэ пилэм паи, ай вой дэлас паи лэ вэрблюдонэнди.
46 E ela se apressou, e baixou seu cântaro de seu ombro, e disse: Bebe, e eu darei de beber também aos teus camelos. Assim eu bebi, e ela fez os camelos beberem também.
47 Мэ пушлэм латар: «Касти ту сан щей?» Вой пхэндя: «Мэ сым лэ Бетуилости щей, вов сыно лэ Нахороско шаво, савэс андя лэсти э Милка». Тунче мэ дэм лати э чен важ о нак тай э базаликэ пэ латерэ васта.
47 E eu lhe perguntei, e disse: De quem tu és filha? E ela disse: A filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu, e eu coloquei o brinco sobre a sua face, e os braceletes nas suas mãos.
48 Мэ пэлэм пэ чянга тай лэм тэ бахталисарав лэ РАЕС мэрнэ раестерэ лэ Авраамостерэ Дэвлэс, Саво андя ман чячюнэ дромэса тэ лав мэрнэ раестерэ пхралэстеря внучка пала лэско шаво.
48 E eu curvei a minha cabeça, e adorei ao SENHOR, e bendisse ao SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, que havia me conduzido no caminho certo para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Акана, сар тумэ терэна чячимос тай тынгимос мэрнэ раести, кадя и пхэнэн манди, ай сар на камэн, пхэнэн манди, кай мэ тэ ганав, со манди тэ терав.
49 E agora, se quiserdes agir de forma bondosa e verdadeira com meu senhor, dizei-mo; e se não, dizei-mo, para que eu possa tornar para a direita ou para a esquerda.
50 О Лавано тай о Бетуило пхэндэ лэсти:
50 Então Labão e Betuel responderam e disseram: A coisa procede do SENHOR; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Акэ э Ревэка англа тутэ, залэ ла и жа, тай мэк вой авэла ромни терэ раестерэ шавэсти, сар пхэндя о РАЙ.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai. E deixa que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o SENHOR disse.
52 Кала о бутярно лэ Авраамоско ашундя кадыя дума, вов тэлиля лэ РАЕСТИ жы каринг э пхув.
52 E aconteceu que, quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, adorou ao SENHOR, curvando-se à terra.
53 Тунче вов виля лащи йида тай сомнакунэ тай рупунэ шукарима и дя лэн ла Ревэкати. И лати пхралэсти тай латеря дати дя кучютнэ подаркуря.
53 E o servo trouxe joias de prata, e joias de ouro, e vestes e os deu a Rebeca, e ele deu coisas preciosas também ao seu irmão e à sua mãe.
54 Вов тай лэстерэ мануша, ко сас лэса, халэ, пилэ тай ашэнпэ тэ рятярэн. Кала пэ авэр дес тэсара вонэ ущилэ, вов пхэндя:
54 E eles comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram toda a noite. E se levantaram de manhã, e ele disse: Enviai-me a meu senhor.
55 Ай лако пхрал тай э дэй пхэндэ:
55 E o irmão dela e a sua mãe disseram: Deixa que a donzela fique conosco alguns dias, pelo menos dez, e depois disso, ela irá.
56 Ай вов пхэндя:
56 E ele lhes disse: Não me detenhais, vendo que o SENHOR tem prosperado o meu caminho. Enviai-me para que eu possa ir ao meu senhor.
57 Вонэ пхэндэ:
57 E eles disseram: Chamaremos a donzela, e perguntaremos de sua boca.
58 Вонэ акхардэ ла Ревэка тай пушэн латар:
58 E eles chamaram Rebeca, e lhe disseram: Tu queres ir com este homem? E ela disse: Eu irei.
59 Ай вонэ бишалдэ пэстеря пхэя ла Ревэка андо дром екхтанэ ла бутярняса, сави барярдя ла, лэ Авраамостерэ бутярнэса тай лэстерэ манушэнца, савэ сас лэса.
59 E eles enviaram Rebeca, sua irmã, e sua ama, e o servo de Abraão, e seus homens.
60 Вонэ бахталисардэ ла Ревэка тай пхэндэ лати:
60 E eles abençoaram Rebeca, e lhe disseram: Tu és nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhões, e que a tua semente possua o portão dos que te odeiam.
61 Э Ревэка тай лати бутярни стидэпэ, бэшлэ пэ вэрблюдуря тай жылэ пала копэли лэ Авраамоско.
61 E Rebeca se levantou, e suas donzelas, e montaram em seus camelos, e seguiram o homem. E o servo tomou Rebeca, e foi pelo seu caminho.
62 О Исаако рисайля анда Бээр-Лахай-Рои — вов жувэлас андо Негево, —
62 E Isaque veio do caminho do poço Beer-Laai-Rói, pois ele habitava na terra do sul.
63 и акэ, вэчероса вов вижыля андэ мал, тай додикхля, со жан э вэрблюдуря.
63 E Isaque saiu para meditar no campo ao anoitecer. E ele levantou seus olhos, e viu, e eis que os camelos estavam vindo.
64 И э Ревэка додикхля лэ Исаакос, змэкляпэ па вэрблюдо тэлэ
64 E Rebeca levantou seus olhos, e quando ela viu Isaque, desceu do camelo,
65 тай пушля кай о бутярно:
65 pois ela havia dito ao servo: Que homem é este que anda no campo ao nosso encontro? E o servo havia dito: É meu senhor. Por isso, ela tomou um véu e se cobriu.
66 О бутярно роспхэндя лэ Исаакости пала ся, со вов стердя.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que ele havia feito.
67 О Исаако зандярдя ла Ревэка андэ катуна пэстеря датэ ла Саратэ тай ля ла ромняса. Вой ашыля лэсти ромни, тай вов покамля ла. Кадя о Исаако уляпэ пэстеря грижатар тунче, сар муля лэстери дай.
67 E Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e tomou Rebeca, e ela se tornou sua esposa. E ele a amou, e Isaque foi confortado após a morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.