Gênesis 24
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 О Авраамо сас андэ пхуранэ бэрша, и о РАЙ бахталисардя лэс саворэса.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 О Авраамо пхэндя лэ барэдэрэ бутярнэсти андэ пэско чер, саво хулаияс пэ ся, со сас лэстэ:
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 тай солаха манди лэ РАЕСА, Саво сыно Дэл лэ нэбоско тай Дэл ла пхуяко, со ту на лэса мэрнэ шавэсти ромня кай э ханаанея, машкара савэ мэ жував,
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 ай жаса каринг о тхан, кай мэ аракхадилэм, каринг мэрнэ родуря, тай котэ лэса ромня мэрнэ шавэсти лэ Исаакости.
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 О бутярно пушля лэстар:
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 О Авраамо пхэндя:
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 О РАЙ, Дэл лэ нэбоско, Саво виндярдя ман анда чер лэ дадэско тай па тхан, кай аракхадилем, Саво дэлас дума манца тай солахаясас манди, пхэндя: «Мэ отдава кадыя пхув терэ бэяцэнди», Вов бишалэла Пэстерэ янголос англа тутэ, соп ту тэ лэс котар ромня важ мэрно шаво.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Сар кай э жувли на закамэла тэ жал туса, тунче ту авэса фирисардо кадыла солахатар. Дикх, на рисар инчя мэрнэ шавэс.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 О бутярно стходя о васт пэ пулпа лэ Авраамости, пэстерэ раести, и солахая лэсти.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Тунче о бутярно ля дэш вэрблюдонэн пэстерэ раестар, стходя пэр лэндэ майлашэ подаркуря и жылятар андо дром. Вов жылятар андо Арам-Нахараимо, па дром каринг форо, кай жувэлас о Нахоро.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Сар ля тэ рятёл, вов тэлярдя лэ вэрблюдонэн пэ чянга катар э хаинг палай бэли лэ форости, кала э жувля авэн пала паи.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Вов пхэндя:
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Акэ, мэ тэрдював катар э хаинг, тай э щея лэ форостар авэн пала паи.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Мэк авэла кадя. Сар мэ пхэнава ла щяти: «Мангав тут, змэк о кхоро па пхико, соп мэ тэ пав паи», ай вой тэ пхэнэн: «Пи, ай мэ дава паи и терэ вэрблюдонэнди», кода вой авэла, савя Ту витидян важ о Исаако, Теро копэли. Кадя мэ уганава, со Ту сыкадян о тынгимос мэрнэ хулаести.
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Вов инке мангэласпэ, сар каринг э хаинг авиля э Ревэка лэ кхорэса по пхико, вой сас щей лэ Бетуилости, саво сас шаво ла Милкако, э ромни лэ Нахорости, саво сас пхрал лэ Авраамости.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Вой сас фартэ шукарни щей, бахтали щеёры, сави инке на сас муршэса. Вой змэкляпэ тэлэ каринг э хаинг, пхэрдя о кхоро лэ паеса и жыля палпалэ.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 О бутярно подпрастая каринг латэ и пхэндя:
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 — Пи, мэрно рай, — пхэндя вой, йито змэкля о кхоро пэ васта тай дя лэсти тэ пэл.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Кала вов пиля, чялиля, вой пхэндя:
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Вой йито вишутя о паи анда кхоро андэ балаи, прастая упалэ каринг э хаинг тэ лэл инке паи тай пхэрэл э балая важ саворэ лэстерэ вэрблюдуря.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Вов мулкумиш лэлас сама пала латэ, камэлас тэ полэл, дя ли о РАЙ бахт лэсти пала со вов авиля.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Кала э вэрблюдуря парашылэ тэ пэн о паи, кодыва мануш виля сомнакуни чен важ о нак, пхаримаса андэ екх бэка, тай дуй сомнакунэ базаликэ, пхаримаса андэ дэш шэкеля,
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 и пушля:
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Вой пхэндя лэсти:
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 И инке пхэндя:
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Тунче вов пэля пэ чянга, ля тэ ашарэл лэ РАЕС
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 тай пхэндя:
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Э щей прастая черэ и роспхэндя ся пэстеря дати.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Кай э Ревэка сас пхрал, лэс акхарэнас Лавано, тай вов грабимаса жыля каринг кодыва мануш катар э хаинг.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Кати вов дикхля э чэн важ о накх тай э базаликэ пэ васта кай пэсти пхэй и ашундя э дума ла Ревэкати пала кода, со пхэндя лати кодыва мануш, вов жыля каринг о копэли лэ Авраамоско, ай кодыва кадя и тэрдёлас лэ вэрблюдонэнца катар э хаинг.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 — Авэн амэндэ, бахталисардо лэ РАЕСТАР, — пхэндя о Лавано. — Состар ту тердёс аврял? Мэ гэтосардэм о чер тай о тхан важ э вэрблюдуря.
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Кодыва мануш зажыля андо чер, тай пай вэрблюдуря излинэ о паримос. Лэ вэрблюдонэнди андэ сулум тай ворзо, ай лэсти тай лэстерэ манушэнди андэ паи тэ халавэн э пэрнэ.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Лэнди стходэ тэ хан, ай вов пхэндя:
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 — Мэ сым бутярно лэ Авраамоско.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 О РАЙ бут бахталисардя мэрнэ хулаес, тай вов ашыля барвало. Вов дя лэсти бакрэн, бузнэн тай гурувэн, руп тай сомнак, бутярнэн тай бутярнян, вэрблюдонэн тай ослонэн.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Мэрнэ хулаести ромни э Сарра андя шавэс, кала сас пхури, и вов отдя лэ шавэсти ся, со исы лэстэ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Мэ солахаем мэрнэ раести, кала вов пхэндя манди: «На лэ ромня мэрнэ шавэсти, лэ щеян кай э ханаанея, пэ кастери пхув мэ жував.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Ай жа каринг мэрнэ дадэско ери, каринг мэрнэ родуря, и лэ котар ромня мэрнэ шавэсти».
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Тунче мэ пушлэм мэрнэ раестар: «Ай со, сар кай кодыя жувли на закамэла тэ жал манца?»
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Вов пхэндя: «О РАЙ, англа Кастэ мэ пхирав, бишалэла туса Пэстерэ янголос тай дэла тути бахт, пала со ту жас, соп ту тэ лэс ромня мэрнэ шавэсти мэрнэ родостар тай анда мэрнэ дадэско ери.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 А кала ту жаса каринг мэрно родо, и сар кай вонэ на отдэна ла тути, тунче авэса фирисардо кадыла солахатар».
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 Кала мэ адес авилэм каринг э хаинг, мэ пхэндэм: «О РАЙ, Дэл мэрнэ раеско лэ Авраамоско, мангав Тут, дэ бахт колэсти, пала со сым бишалдо!
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Акэ мэ тердював катар э хаинг: сави щей авэла пала паи ай мэ пхэнава лати: «Мангав тут, дэ манди паи тэ пав анда теро кхоро»,
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 ай вой тэ пхэнэл манди: «Пи, ай мэ пхэрава э балая и терэ вэрблюдонэнди», кода кадыя, савя о РАЙ витидя важ о шаво мэрнэ раеско».
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Инке мэ мангаваспэ андэ мэрно ди, кала вижыля э Ревэка лэ кхорэса по пхико. Вой змэкляпэ каринг э хаинг и ля о паи. Мэ пхэндэм лати: «Мангав тут, дэ манди паи тэ пав».
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Вой йито змэкля о кхоро па пхико и пхэндя: «Пи, ай мэ дава паи терэ вэрблюдонэнди». Мэ пилэм паи, ай вой дэлас паи лэ вэрблюдонэнди.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Мэ пушлэм латар: «Касти ту сан щей?» Вой пхэндя: «Мэ сым лэ Бетуилости щей, вов сыно лэ Нахороско шаво, савэс андя лэсти э Милка». Тунче мэ дэм лати э чен важ о нак тай э базаликэ пэ латерэ васта.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Мэ пэлэм пэ чянга тай лэм тэ бахталисарав лэ РАЕС мэрнэ раестерэ лэ Авраамостерэ Дэвлэс, Саво андя ман чячюнэ дромэса тэ лав мэрнэ раестерэ пхралэстеря внучка пала лэско шаво.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Акана, сар тумэ терэна чячимос тай тынгимос мэрнэ раести, кадя и пхэнэн манди, ай сар на камэн, пхэнэн манди, кай мэ тэ ганав, со манди тэ терав.
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 О Лавано тай о Бетуило пхэндэ лэсти:
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Акэ э Ревэка англа тутэ, залэ ла и жа, тай мэк вой авэла ромни терэ раестерэ шавэсти, сар пхэндя о РАЙ.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Кала о бутярно лэ Авраамоско ашундя кадыя дума, вов тэлиля лэ РАЕСТИ жы каринг э пхув.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Тунче вов виля лащи йида тай сомнакунэ тай рупунэ шукарима и дя лэн ла Ревэкати. И лати пхралэсти тай латеря дати дя кучютнэ подаркуря.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Вов тай лэстерэ мануша, ко сас лэса, халэ, пилэ тай ашэнпэ тэ рятярэн. Кала пэ авэр дес тэсара вонэ ущилэ, вов пхэндя:
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Ай лако пхрал тай э дэй пхэндэ:
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Ай вов пхэндя:
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Вонэ пхэндэ:
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Вонэ акхардэ ла Ревэка тай пушэн латар:
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Ай вонэ бишалдэ пэстеря пхэя ла Ревэка андо дром екхтанэ ла бутярняса, сави барярдя ла, лэ Авраамостерэ бутярнэса тай лэстерэ манушэнца, савэ сас лэса.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Вонэ бахталисардэ ла Ревэка тай пхэндэ лати:
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Э Ревэка тай лати бутярни стидэпэ, бэшлэ пэ вэрблюдуря тай жылэ пала копэли лэ Авраамоско.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 О Исаако рисайля анда Бээр-Лахай-Рои — вов жувэлас андо Негево, —
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 и акэ, вэчероса вов вижыля андэ мал, тай додикхля, со жан э вэрблюдуря.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 И э Ревэка додикхля лэ Исаакос, змэкляпэ па вэрблюдо тэлэ
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 тай пушля кай о бутярно:
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 О бутярно роспхэндя лэ Исаакости пала ся, со вов стердя.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 О Исаако зандярдя ла Ревэка андэ катуна пэстеря датэ ла Саратэ тай ля ла ромняса. Вой ашыля лэсти ромни, тай вов покамля ла. Кадя о Исаако уляпэ пэстеря грижатар тунче, сар муля лэстери дай.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.