Gênesis 19
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVI
1 Каринг о вэчеро авилэ дуй янголуря андо Содомо, ай о Лото бэшэлас катар лэ форостерэ вудара. Кала вов додикхля лэн, ущиля лэндэ англал и тэлиля жы каринг э пхув.
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 — Мэрнэ хулая, — пхэндя вов, — мангав тумэн, зажан андо чер кай тумаро копэли. Тумэ халавэна э пэрнэ тай рятярэна, ай тэсараса жана пэстерэ дромэса.
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Ай вов лэн кадя мангэлас, со вонэ жылэ пала лэстэ и зажылэ андо чер. Вов пригэтосардя важ лэндэ лашо хамос, пэкля присно марно, и вонэ халэ.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Данглал сар вонэ тэ пэрэн тэ совэн, саворэ мурша анда форо Содомо, тэрнэ тай пхурэ, тэрдёнас паша чер саворэ ригэндар.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Вонэ цыпинас лэ Лотости:
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 О Лото вижыля лэндэ и пхандадя пала пэстэ о вудар.
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 Вов пхэндя:
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Ашунэн, мандэ исы дуй щея, савэ никала на сас муршэса. Дэн мэ виндярава лэн тумэндэ, и терэн лэнца, со камэн. Кати нисо на терэн калэ манушэнди, савэ авилэ талай упралимос мэрнэ черэс.
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Вонэ пхэндэ:
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Ай э мурша, савэ сас андрал, зацырдэ лэ Лотос андо чер и пхандадэ о вудар.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Ай колэн, ко сас пашай о вудар лэ черэсти, лэ тэрнэн тай лэ пхурэн, вонэ корардэ кадя, со колэ нащи аракхэнас о вудар.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Ай кала дуй мурша пхэндэ лэ Лотости:
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 пала кода со амэ камас тэ розмарас кадыва тхан. О цыпимос каринг о РАЙ пэ кала мануша кадя баро, со Вов бишалдя амэн тэ розмарас лэс.
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 О Лото вижыля и пхэндя пэстерэ лэ тэрнэнди, савэ камэнас тэ лэн лэстерэ щеян:
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Англай тэсара, э янголуря линэ тэ грабин лэ Лотос:
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Ай вов на грабияспэ, тунче кола дуйжэнэ линэ пала васта лэс, лэстеря ромня тай лэ дуен щеян, и виндярдэ лэн аври пала форо, пала кода со о РАЙ тынгосардя лэн.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Кала виндярдэ лэн пала форо, екх лэндар пхэндя:
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 Ай о Лото пхэндя лэнди:
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 Ту кацаво лашо каринг мандэ, терэ копэлэстэ, и Ту сыкадян манди баро тынгимос, фирисардян мэрно жувимос. Андэ плая мэ на допрастава: э бида дорэсэла ман, тай мэ хасайвава.
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Акэ кодыва форицэ найдур, инчя мэ йито допрастава, тай вов найбаро. Кордэ мэ и прастава — вов сыно цыкно, тай мэрно жувимос авэла фирисардо.
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Вов пхэндя:
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 Майито прастэ инчя, пала кода со мэ нисо на стерава, жы кай ту на допрастэса жы лэстэ.
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 О кхам ужэ ущиля, кала о Лото допрастая каринг о Цоаро.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 Тунче о РАЙ шордя па нэбо, сар брышынд, сера ягаса по Содомо и Гомора. Вой авиля лэ РАЕСТАР анда нэбо.
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Вов розмардя э форуря и ся кадай риг, тай саворэн, ко котэ жувэлас, тай ся, со барёлас пэ пхув.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Ай э ромни лэ Лотости опдикхляпэ палпалэ и тердяпэ лонэско столбо.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 Тэсара пэ авэр дес о Авраамо вазгляпэ и рисайля каринг кодыва тхан, кай вов тэрдёлас англа РАЙ.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 Вов подикхля по Содомо тай по Гомора, и додикхля ся мал, и ля сама, со ла пхуятар ваздэлпэ тхув, сар о тхув анда бов.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Кадя, кала о Дэл спхабардя э форуря па кода тхан, кай жувэлас о Лото, Вов сэрдя пала Авраамо и фирисардя лэ Лотос ла бидатар.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 О Лото даралас тэ ашэлпэ андо Цоаро, пала кода вов тай лэсти дуй щея нашлетар котар тай линэ тэ жувэн андэ плая. Вов жувэлас андэ пещера пэстерэ дуе щеянца.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Э барэдэр щей пхэндя лэ майцыкняти:
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Матярам лэ дадэс чехыреса и совам лэса. Мэк и лэ дадэстар, но амэндэ авэна бэяцэ!
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Андэ кодыя рят вонэ матярдэ пэстерэ дадэс чехыреса, тай э барэдэр щей зажыля и сутя лэса. Вов и на ганля, ни сар вой сутя лэса, ни сар ужыля.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Пэ авэр дес э барэдэр щей пхэндя ла майцыкняти:
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Вонэ матярдэ лэ дадэс чехыреса тай андэ кодыя рят, и э майцыкни щей зажыля и сутя лэса. Вов и на ганля, ни сар вой сутя лэса, ни сар ужыля.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Кадя лэдуй щея лэ Лотости ашылэ пхарэ пэстерэ дадэстар.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Э барэдэр щей андя шавэс и дя лэсти алав Моаво. Вов — дад лэ адесутнэ моавитянэнго.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Э майцыкни щей андя шавэс и дя лэсти алав Бэн-Амми. Вов — дад лэ адесутнэ амонеенго.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.