Gênesis 19
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 Каринг о вэчеро авилэ дуй янголуря андо Содомо, ай о Лото бэшэлас катар лэ форостерэ вудара. Кала вов додикхля лэн, ущиля лэндэ англал и тэлиля жы каринг э пхув.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 — Мэрнэ хулая, — пхэндя вов, — мангав тумэн, зажан андо чер кай тумаро копэли. Тумэ халавэна э пэрнэ тай рятярэна, ай тэсараса жана пэстерэ дромэса.
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Ай вов лэн кадя мангэлас, со вонэ жылэ пала лэстэ и зажылэ андо чер. Вов пригэтосардя важ лэндэ лашо хамос, пэкля присно марно, и вонэ халэ.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 Данглал сар вонэ тэ пэрэн тэ совэн, саворэ мурша анда форо Содомо, тэрнэ тай пхурэ, тэрдёнас паша чер саворэ ригэндар.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Вонэ цыпинас лэ Лотости:
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 О Лото вижыля лэндэ и пхандадя пала пэстэ о вудар.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Вов пхэндя:
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Ашунэн, мандэ исы дуй щея, савэ никала на сас муршэса. Дэн мэ виндярава лэн тумэндэ, и терэн лэнца, со камэн. Кати нисо на терэн калэ манушэнди, савэ авилэ талай упралимос мэрнэ черэс.
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Вонэ пхэндэ:
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Ай э мурша, савэ сас андрал, зацырдэ лэ Лотос андо чер и пхандадэ о вудар.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Ай колэн, ко сас пашай о вудар лэ черэсти, лэ тэрнэн тай лэ пхурэн, вонэ корардэ кадя, со колэ нащи аракхэнас о вудар.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ай кала дуй мурша пхэндэ лэ Лотости:
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 пала кода со амэ камас тэ розмарас кадыва тхан. О цыпимос каринг о РАЙ пэ кала мануша кадя баро, со Вов бишалдя амэн тэ розмарас лэс.
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 О Лото вижыля и пхэндя пэстерэ лэ тэрнэнди, савэ камэнас тэ лэн лэстерэ щеян:
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Англай тэсара, э янголуря линэ тэ грабин лэ Лотос:
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Ай вов на грабияспэ, тунче кола дуйжэнэ линэ пала васта лэс, лэстеря ромня тай лэ дуен щеян, и виндярдэ лэн аври пала форо, пала кода со о РАЙ тынгосардя лэн.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Кала виндярдэ лэн пала форо, екх лэндар пхэндя:
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Ай о Лото пхэндя лэнди:
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Ту кацаво лашо каринг мандэ, терэ копэлэстэ, и Ту сыкадян манди баро тынгимос, фирисардян мэрно жувимос. Андэ плая мэ на допрастава: э бида дорэсэла ман, тай мэ хасайвава.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Акэ кодыва форицэ найдур, инчя мэ йито допрастава, тай вов найбаро. Кордэ мэ и прастава — вов сыно цыкно, тай мэрно жувимос авэла фирисардо.
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Вов пхэндя:
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Майито прастэ инчя, пала кода со мэ нисо на стерава, жы кай ту на допрастэса жы лэстэ.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 О кхам ужэ ущиля, кала о Лото допрастая каринг о Цоаро.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Тунче о РАЙ шордя па нэбо, сар брышынд, сера ягаса по Содомо и Гомора. Вой авиля лэ РАЕСТАР анда нэбо.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Вов розмардя э форуря и ся кадай риг, тай саворэн, ко котэ жувэлас, тай ся, со барёлас пэ пхув.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Ай э ромни лэ Лотости опдикхляпэ палпалэ и тердяпэ лонэско столбо.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Тэсара пэ авэр дес о Авраамо вазгляпэ и рисайля каринг кодыва тхан, кай вов тэрдёлас англа РАЙ.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Вов подикхля по Содомо тай по Гомора, и додикхля ся мал, и ля сама, со ла пхуятар ваздэлпэ тхув, сар о тхув анда бов.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Кадя, кала о Дэл спхабардя э форуря па кода тхан, кай жувэлас о Лото, Вов сэрдя пала Авраамо и фирисардя лэ Лотос ла бидатар.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 О Лото даралас тэ ашэлпэ андо Цоаро, пала кода вов тай лэсти дуй щея нашлетар котар тай линэ тэ жувэн андэ плая. Вов жувэлас андэ пещера пэстерэ дуе щеянца.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Э барэдэр щей пхэндя лэ майцыкняти:
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Матярам лэ дадэс чехыреса и совам лэса. Мэк и лэ дадэстар, но амэндэ авэна бэяцэ!
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Андэ кодыя рят вонэ матярдэ пэстерэ дадэс чехыреса, тай э барэдэр щей зажыля и сутя лэса. Вов и на ганля, ни сар вой сутя лэса, ни сар ужыля.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Пэ авэр дес э барэдэр щей пхэндя ла майцыкняти:
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Вонэ матярдэ лэ дадэс чехыреса тай андэ кодыя рят, и э майцыкни щей зажыля и сутя лэса. Вов и на ганля, ни сар вой сутя лэса, ни сар ужыля.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Кадя лэдуй щея лэ Лотости ашылэ пхарэ пэстерэ дадэстар.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Э барэдэр щей андя шавэс и дя лэсти алав Моаво. Вов — дад лэ адесутнэ моавитянэнго.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Э майцыкни щей андя шавэс и дя лэсти алав Бэн-Амми. Вов — дад лэ адесутнэ амонеенго.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.