Atos 16
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 Тунчи Павло авиля андэ Дэрвия и Листра. Котэ жувэлас сытярно, савэс акхарэнас Тимофеё. Лэстири дэй сас иудейка и патялас андо Рай, ай дад сас греко.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Палав Тимофеё сас лащи дума лэ пхралэндэ андай форо Листра тай Икониё.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Павло закамля тэ лэл лэс пэса андо дром. Тай важ иудеёря, савэ жувэнас котэ, обшындя лэс, важ кода со всаворэ жанэнас, со дад Тимофеёско сас греко.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Онэ пхирэнас андав екх форо андо авэр, пхэнэнас всаворэнди патикунэнди тэ терэн кода, со прилинэ апостолоря тай пхурэдэра андо Иерусалимо.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Андэ кхандиря патикунэ ашэнас майсастэ андэ патявимос, и кажно дес лэн ашэнас майбут.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Онэ прожанас черэз Фригия тай Галатийско пхув, нэ Свэнто Духо на домукля лэн тэ роспхэнэн лав андэ Цыкни Азия.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Кала онэ поджыле кай Мисия, стидэпэ тэ жан андэ Вифиния, нэ Духо Исусоско на домукля лэн.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Тунчи онэ прожыле Мисия и авиле андэ Троасо.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ай рятяса лэ Павлости сикадиля дикхимос: лэстэ авиля мануш андай Македония, вов тэрдёлас и мангэлас Павлос:
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Тунчи пала кадва дикхимос амэ полям, со о Дэл акхарэл амэн тэ пхэнас Радосаво Лав, и сыго гытосардямпэ тэ жас андэ Македония.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Андав Троасо амэ плывисардям ворта андэ Самофракия, ай котар пэ авэр дес андо Неаполи.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Андав Неаполи амэ жылям андэ Филипоря, римостири колония и майпхурано форо пай кодья риг Македониятири. Котэ амэ сас коискачи деса.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Тунчи андэ суботнё дес амэ выжылям палай форостирэ удара кай и лэн. Амэ гындосардэ, со котэ сас тхан важ мангимос. Амэ бэшле и линэ тэ дас дума лэ жувлянца, савэ котэ стидэпэ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Котэ машкар лэндэ сас екх жувли, сави тэлёлас лэ Дэвлэсти. Ла акхарэнас Лидия, вой сас андав форо Фиатира. Вой битинэлас кучютни сынё-лоли материя. Вой ашунэлас Павлос и о Рай отпхэрнадя лако води тэ прилэл, со пхэнэлас о Павло.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Тунчи вой и кола, савэ жувэнас андо лако чер, прилинэ болдимос, и вой акхардя амэн пэстэ черэ.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Екхвар, кала амэ жасас кав тхан, кай мангэнаспэ Дэвлэс, пав дром амэн дикхля бутярни, андэ сави сас драбатиримаско духо. Драбатиримаса вой анэлас барэ ловэ пэстирэнди хулаенди.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Вой жалас палав Павло и пала амэндэ и цыписавэлас:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Вой када терэлас кажно дес, и кала лэ Павлости вся када надохаля, вов обрисайля и пхэндя лэ духости:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Кала латирэ хулая полинэ, со лэндэ хасайля надия тэ затерэн ловэ, онэ хутилдэ лэ Павлос и Силас и цырдэ по форо кай рая.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Онэ андэ лэн кай форостирэ рая и пхэндэ:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Онэ роспхэнэн кода, со амэнди, римлянонэнди, нащи ни тэ прилас, ни тэ терас.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Бут мануша кадя ж ваздинэпэ по Павло и Сила, и рая припхэндэ тэ злэн пай лэндэ йида и тэ марэн лэн рулянца.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Лэн фартэ мардэ тай пхандадэ андо баруно, ай лэ халавдэсти барунэстар припхэндэ мишто тэ дикхэл пала лэндэ.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Кала халавдо приля кадва припхэнимос, вов запхандадя лэн андрал андо баруно и спхангля лэнди пэрнэ каштунэ лэпунзэнца.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Варикай андэ епашрят Павло и Сила мангэнаспэ Дэвлэс и дилянца лашарэнас лэ Дэвлэс, ай авэр барунаря ашунэнас лэн.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 И акэ, пхув ля фартэ тэ тинолпэ, кадя со фундаменто барунэско ашыля тэ пхирэл риг ригатар. Всаворэ удара отпхэрнадэпэ, и всаворэ барунарэндэ спэле лэпунзэ пай пэрнэ.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Кала халавдо барунэстар, саво дикхэлас пала лэндэ, просутяпэ тай удикхля, со всаворэ удара барунэстирэ отпхэрнадэ, вов ля мечё и камля тэ мулярэл пэс. Вов гындолас, со всаворэ барунаря нашле.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Нэ Павло фартэ зацыписайля:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Халавдо мангля удуд, запрастая андо баруно и даратар пэля кай пэрнэ Павлостирэ и Силастирэ.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Вов выандярдя лэн андав баруно и пушля:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 — Патя андо Рай Исусо, — пхэндэ апостолоря. — Фэрисарэсапэ ту, и всаворэ, ко жувэл андо тиро чер.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Тунчи онэ пхэндэ лав Раеско лэсти и колэнди, ко жувэлас андо лэско чер.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Андэ кодья ж вряма рятяса о халавдо барунэско халадя лэнди помардэ тхана и сыго сас болдо, вов и всаворэ, ко жувэнас андо лэско чер.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Тунчи вов андя лэ Павлос и Силас пэстэ черэ и тховдя важ лэнди мэсали. Всаворэ колэнца, ко жувэнас андо лэско чер, вов лошавэлас колэсти, со патяйля андо Дэл.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Кала авиля дес, форостирэ рая бишалдэ пэстирэ бутярнэн припхэнимаса:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Халавдо барунэстар пхэндя лэ Павлости:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Нэ Павло пхэндя:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Тунчи бутярнэ роспхэндэ пала када лэ раенди, ай онэ здарайле, кала ашундэ, со Павло и Сила римляноря.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Онэ авиле и мангле, кай лэн тэ эртисарэн. Тунчи выандярэ лэн андав баруно тай мангле, кай кола тэ ужан андав форо.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Кала Павло и Сила выжыле андав баруно, онэ жыле андо чер Лидиятэ. Котэ онэ дикхлепэ лэ пхралэнца и подритярдэ лэн лавэнца. Тунчи онэ жыле.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.