Atos 16
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARA
1 Тунчи Павло авиля андэ Дэрвия и Листра. Котэ жувэлас сытярно, савэс акхарэнас Тимофеё. Лэстири дэй сас иудейка и патялас андо Рай, ай дад сас греко.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Палав Тимофеё сас лащи дума лэ пхралэндэ андай форо Листра тай Икониё.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Павло закамля тэ лэл лэс пэса андо дром. Тай важ иудеёря, савэ жувэнас котэ, обшындя лэс, важ кода со всаворэ жанэнас, со дад Тимофеёско сас греко.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Онэ пхирэнас андав екх форо андо авэр, пхэнэнас всаворэнди патикунэнди тэ терэн кода, со прилинэ апостолоря тай пхурэдэра андо Иерусалимо.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Андэ кхандиря патикунэ ашэнас майсастэ андэ патявимос, и кажно дес лэн ашэнас майбут.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Онэ прожанас черэз Фригия тай Галатийско пхув, нэ Свэнто Духо на домукля лэн тэ роспхэнэн лав андэ Цыкни Азия.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Кала онэ поджыле кай Мисия, стидэпэ тэ жан андэ Вифиния, нэ Духо Исусоско на домукля лэн.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Тунчи онэ прожыле Мисия и авиле андэ Троасо.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Ай рятяса лэ Павлости сикадиля дикхимос: лэстэ авиля мануш андай Македония, вов тэрдёлас и мангэлас Павлос:
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Тунчи пала кадва дикхимос амэ полям, со о Дэл акхарэл амэн тэ пхэнас Радосаво Лав, и сыго гытосардямпэ тэ жас андэ Македония.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Андав Троасо амэ плывисардям ворта андэ Самофракия, ай котар пэ авэр дес андо Неаполи.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Андав Неаполи амэ жылям андэ Филипоря, римостири колония и майпхурано форо пай кодья риг Македониятири. Котэ амэ сас коискачи деса.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Тунчи андэ суботнё дес амэ выжылям палай форостирэ удара кай и лэн. Амэ гындосардэ, со котэ сас тхан важ мангимос. Амэ бэшле и линэ тэ дас дума лэ жувлянца, савэ котэ стидэпэ.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Котэ машкар лэндэ сас екх жувли, сави тэлёлас лэ Дэвлэсти. Ла акхарэнас Лидия, вой сас андав форо Фиатира. Вой битинэлас кучютни сынё-лоли материя. Вой ашунэлас Павлос и о Рай отпхэрнадя лако води тэ прилэл, со пхэнэлас о Павло.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Тунчи вой и кола, савэ жувэнас андо лако чер, прилинэ болдимос, и вой акхардя амэн пэстэ черэ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Екхвар, кала амэ жасас кав тхан, кай мангэнаспэ Дэвлэс, пав дром амэн дикхля бутярни, андэ сави сас драбатиримаско духо. Драбатиримаса вой анэлас барэ ловэ пэстирэнди хулаенди.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Вой жалас палав Павло и пала амэндэ и цыписавэлас:
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Вой када терэлас кажно дес, и кала лэ Павлости вся када надохаля, вов обрисайля и пхэндя лэ духости:
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Кала латирэ хулая полинэ, со лэндэ хасайля надия тэ затерэн ловэ, онэ хутилдэ лэ Павлос и Силас и цырдэ по форо кай рая.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Онэ андэ лэн кай форостирэ рая и пхэндэ:
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Онэ роспхэнэн кода, со амэнди, римлянонэнди, нащи ни тэ прилас, ни тэ терас.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Бут мануша кадя ж ваздинэпэ по Павло и Сила, и рая припхэндэ тэ злэн пай лэндэ йида и тэ марэн лэн рулянца.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Лэн фартэ мардэ тай пхандадэ андо баруно, ай лэ халавдэсти барунэстар припхэндэ мишто тэ дикхэл пала лэндэ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Кала халавдо приля кадва припхэнимос, вов запхандадя лэн андрал андо баруно и спхангля лэнди пэрнэ каштунэ лэпунзэнца.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Варикай андэ епашрят Павло и Сила мангэнаспэ Дэвлэс и дилянца лашарэнас лэ Дэвлэс, ай авэр барунаря ашунэнас лэн.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 И акэ, пхув ля фартэ тэ тинолпэ, кадя со фундаменто барунэско ашыля тэ пхирэл риг ригатар. Всаворэ удара отпхэрнадэпэ, и всаворэ барунарэндэ спэле лэпунзэ пай пэрнэ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Кала халавдо барунэстар, саво дикхэлас пала лэндэ, просутяпэ тай удикхля, со всаворэ удара барунэстирэ отпхэрнадэ, вов ля мечё и камля тэ мулярэл пэс. Вов гындолас, со всаворэ барунаря нашле.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Нэ Павло фартэ зацыписайля:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Халавдо мангля удуд, запрастая андо баруно и даратар пэля кай пэрнэ Павлостирэ и Силастирэ.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Вов выандярдя лэн андав баруно и пушля:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 — Патя андо Рай Исусо, — пхэндэ апостолоря. — Фэрисарэсапэ ту, и всаворэ, ко жувэл андо тиро чер.
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Тунчи онэ пхэндэ лав Раеско лэсти и колэнди, ко жувэлас андо лэско чер.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Андэ кодья ж вряма рятяса о халавдо барунэско халадя лэнди помардэ тхана и сыго сас болдо, вов и всаворэ, ко жувэнас андо лэско чер.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Тунчи вов андя лэ Павлос и Силас пэстэ черэ и тховдя важ лэнди мэсали. Всаворэ колэнца, ко жувэнас андо лэско чер, вов лошавэлас колэсти, со патяйля андо Дэл.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Кала авиля дес, форостирэ рая бишалдэ пэстирэ бутярнэн припхэнимаса:
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Халавдо барунэстар пхэндя лэ Павлости:
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Нэ Павло пхэндя:
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Тунчи бутярнэ роспхэндэ пала када лэ раенди, ай онэ здарайле, кала ашундэ, со Павло и Сила римляноря.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Онэ авиле и мангле, кай лэн тэ эртисарэн. Тунчи выандярэ лэн андав баруно тай мангле, кай кола тэ ужан андав форо.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Кала Павло и Сила выжыле андав баруно, онэ жыле андо чер Лидиятэ. Котэ онэ дикхлепэ лэ пхралэнца и подритярдэ лэн лавэнца. Тунчи онэ жыле.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.