Atos 16
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 Тунчи Павло авиля андэ Дэрвия и Листра. Котэ жувэлас сытярно, савэс акхарэнас Тимофеё. Лэстири дэй сас иудейка и патялас андо Рай, ай дад сас греко.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Палав Тимофеё сас лащи дума лэ пхралэндэ андай форо Листра тай Икониё.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Павло закамля тэ лэл лэс пэса андо дром. Тай важ иудеёря, савэ жувэнас котэ, обшындя лэс, важ кода со всаворэ жанэнас, со дад Тимофеёско сас греко.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Онэ пхирэнас андав екх форо андо авэр, пхэнэнас всаворэнди патикунэнди тэ терэн кода, со прилинэ апостолоря тай пхурэдэра андо Иерусалимо.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Андэ кхандиря патикунэ ашэнас майсастэ андэ патявимос, и кажно дес лэн ашэнас майбут.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Онэ прожанас черэз Фригия тай Галатийско пхув, нэ Свэнто Духо на домукля лэн тэ роспхэнэн лав андэ Цыкни Азия.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Кала онэ поджыле кай Мисия, стидэпэ тэ жан андэ Вифиния, нэ Духо Исусоско на домукля лэн.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Тунчи онэ прожыле Мисия и авиле андэ Троасо.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ай рятяса лэ Павлости сикадиля дикхимос: лэстэ авиля мануш андай Македония, вов тэрдёлас и мангэлас Павлос:
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Тунчи пала кадва дикхимос амэ полям, со о Дэл акхарэл амэн тэ пхэнас Радосаво Лав, и сыго гытосардямпэ тэ жас андэ Македония.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Андав Троасо амэ плывисардям ворта андэ Самофракия, ай котар пэ авэр дес андо Неаполи.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Андав Неаполи амэ жылям андэ Филипоря, римостири колония и майпхурано форо пай кодья риг Македониятири. Котэ амэ сас коискачи деса.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Тунчи андэ суботнё дес амэ выжылям палай форостирэ удара кай и лэн. Амэ гындосардэ, со котэ сас тхан важ мангимос. Амэ бэшле и линэ тэ дас дума лэ жувлянца, савэ котэ стидэпэ.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Котэ машкар лэндэ сас екх жувли, сави тэлёлас лэ Дэвлэсти. Ла акхарэнас Лидия, вой сас андав форо Фиатира. Вой битинэлас кучютни сынё-лоли материя. Вой ашунэлас Павлос и о Рай отпхэрнадя лако води тэ прилэл, со пхэнэлас о Павло.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Тунчи вой и кола, савэ жувэнас андо лако чер, прилинэ болдимос, и вой акхардя амэн пэстэ черэ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Екхвар, кала амэ жасас кав тхан, кай мангэнаспэ Дэвлэс, пав дром амэн дикхля бутярни, андэ сави сас драбатиримаско духо. Драбатиримаса вой анэлас барэ ловэ пэстирэнди хулаенди.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Вой жалас палав Павло и пала амэндэ и цыписавэлас:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Вой када терэлас кажно дес, и кала лэ Павлости вся када надохаля, вов обрисайля и пхэндя лэ духости:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Кала латирэ хулая полинэ, со лэндэ хасайля надия тэ затерэн ловэ, онэ хутилдэ лэ Павлос и Силас и цырдэ по форо кай рая.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Онэ андэ лэн кай форостирэ рая и пхэндэ:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Онэ роспхэнэн кода, со амэнди, римлянонэнди, нащи ни тэ прилас, ни тэ терас.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Бут мануша кадя ж ваздинэпэ по Павло и Сила, и рая припхэндэ тэ злэн пай лэндэ йида и тэ марэн лэн рулянца.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Лэн фартэ мардэ тай пхандадэ андо баруно, ай лэ халавдэсти барунэстар припхэндэ мишто тэ дикхэл пала лэндэ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Кала халавдо приля кадва припхэнимос, вов запхандадя лэн андрал андо баруно и спхангля лэнди пэрнэ каштунэ лэпунзэнца.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Варикай андэ епашрят Павло и Сила мангэнаспэ Дэвлэс и дилянца лашарэнас лэ Дэвлэс, ай авэр барунаря ашунэнас лэн.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 И акэ, пхув ля фартэ тэ тинолпэ, кадя со фундаменто барунэско ашыля тэ пхирэл риг ригатар. Всаворэ удара отпхэрнадэпэ, и всаворэ барунарэндэ спэле лэпунзэ пай пэрнэ.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Кала халавдо барунэстар, саво дикхэлас пала лэндэ, просутяпэ тай удикхля, со всаворэ удара барунэстирэ отпхэрнадэ, вов ля мечё и камля тэ мулярэл пэс. Вов гындолас, со всаворэ барунаря нашле.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Нэ Павло фартэ зацыписайля:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Халавдо мангля удуд, запрастая андо баруно и даратар пэля кай пэрнэ Павлостирэ и Силастирэ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Вов выандярдя лэн андав баруно и пушля:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 — Патя андо Рай Исусо, — пхэндэ апостолоря. — Фэрисарэсапэ ту, и всаворэ, ко жувэл андо тиро чер.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Тунчи онэ пхэндэ лав Раеско лэсти и колэнди, ко жувэлас андо лэско чер.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Андэ кодья ж вряма рятяса о халавдо барунэско халадя лэнди помардэ тхана и сыго сас болдо, вов и всаворэ, ко жувэнас андо лэско чер.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Тунчи вов андя лэ Павлос и Силас пэстэ черэ и тховдя важ лэнди мэсали. Всаворэ колэнца, ко жувэнас андо лэско чер, вов лошавэлас колэсти, со патяйля андо Дэл.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Кала авиля дес, форостирэ рая бишалдэ пэстирэ бутярнэн припхэнимаса:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Халавдо барунэстар пхэндя лэ Павлости:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Нэ Павло пхэндя:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Тунчи бутярнэ роспхэндэ пала када лэ раенди, ай онэ здарайле, кала ашундэ, со Павло и Сила римляноря.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Онэ авиле и мангле, кай лэн тэ эртисарэн. Тунчи выандярэ лэн андав баруно тай мангле, кай кола тэ ужан андав форо.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Кала Павло и Сила выжыле андав баруно, онэ жыле андо чер Лидиятэ. Котэ онэ дикхлепэ лэ пхралэнца и подритярдэ лэн лавэнца. Тунчи онэ жыле.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.