Gênesis 47
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NAA
1 Иосифо джиля фараоностэ тай пхэнда лэсти:
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Вов вылиля панч пхралэн тай авиля лэнца фараоностэ.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Фараоно пхучля пхралэн:
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Инте вонэ пхэндэ: — Амэ авиле кордэ тэ джювэ, пала када со дэ пхув Ханаано бари бокх, тай тирэнди копыленди нинай, тев тэ чяравэ гуртуря. Пала када дэ тирэнди копыленди тэ джювэ дэ Гошэно.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Фараоно пхэнда Иосифости:
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Пхув Египто англа тутэ. Дэ лэнди тэ джювэ дэ фэдэдэр тхан пэ кадэя пхув. Мэк джювэн дэ Гошэно. Ай сар ту джянэх машкар лэндэ лаче бутярнэ, тхов лэн тэ дэкхэ пала муро ското.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Иосифо анда пэхкирэ дадэ Иаково тай тховда лэ англа фараоно, тай Иаково бахталисарда фараоно.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Фараоно пхучля лэ:
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Иаково пхэнда фараоности:
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Иаково бахталисардо фараоно тай джиля лэхкиро цэр.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Сар прыпхэнда фараоно, Иосифо чюта тэ джювэ дадэ тай пхралэн дэ Египто тай отдэня лэнди фэдэдэр котор пхув надур Раамсесостар.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Иосифо анда бут хамо дадэсти, пхралэнди тай всаворэнди, ко сля дэ цэр дадэхкиро.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Тунчи нитев на ачиля хамо, пала када со сля зорали бокх дэ Египто тай Ханаано.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Иосифо битинэлас мандро пала рупь, тай кади стидэня дэ фараонохкиро цэр всавори рупь, сави сля дэ Египто и дэ Ханаано.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Кала ни дэ Египто, ни дэ Ханаано на ачилепэ рупь, всаворэ египтянуря авиле Иосифостэ тай пхэндэ:
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Иосифо пхэнда:
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Вонэ андэ Иосифости ското, тай вов парувэлас лэнди мандро пэ грастэн, бакрэн тай бузнен, гурувэн, гурувнен тай магарен. Дэ кодэва бэрш вов парувэлас лэнди мандро пэ ското.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Проджиля екх бэрш. Пэ дуйто бэрш вонэ авиле лэстэ тай пхэндэ:
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Пэ со амэнди тэ мэрэ тутэ пэ якхэн, амэнди тай амаряти пхуяти? Тин амэн тай амари пхув, парув пэ мандро, ай амэ тай амари пхув аваґа дэ копылен фараоностэ. Дэ амэнди самбуря, соб амэнди тэ джювэ тай на тэ мэрэ, тай соб кадэя пхув тэ на авэл шушы.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Кади Иосифо тинда всавори пхув дэ Египто важ фараоно. Египтянуря битиндэ кажно пэхкири маля, пала када со бокх сля бари. Пхув ачиля фараонохкири,
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 ай манушэн Иосифо стерда копыленца екха ригатар дэ Египто ды авря.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Вов на тинда кацик пхув рашаендири, пала када со ловэ, савэ дэня лэнди фараоно, лэнди хутилэнас пэ хама, акэ сости вонэ на битиндэ пэхкири пхув.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Иосифо пхэнда манушэнди:
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Кала выбарёла ворзо, отдэн панчто котор фараоности, ай авэр штар котора авэна тумэнди пэ самбуря важ мален тай соб тэ хан тумэ, соб тэ хан тумэ, тумарэ цэрутнэ тай чяворэ.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Вонэ пхэндэ:
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Кади Иосифо дэня законо дэ Египто, саво и екхатар дэ зора: панчто котор ворзостар авэла фараонохкирэ. Кацик рашаендири пхув на ачиля фараонохкиряґа.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Израильтянуря джюдэ дэ Египто, дэ пхув Гошэно. Котэ лэндэ сле цэра тай бэяндёнаспэ бут чяворэн.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Иаково проджюда дэ Египто дэшуефта бэрша. Всаворо лэхкиро джювимо сля шэл саранда ефта бэрша.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Кала авиля лэхкири вряма тэ мэрэ, вов акхарда пэхкирэ чявэ Иосифо тай пхэнда лэсти:
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Кала мэ сджява мурэндэ дадэндэ, вылиджя ман Египтостар тай гарав котэ, тев вонэ сле гаравдэ.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 — Дэ солах, — пхэнда вов.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.