Gênesis 47
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Иосифо джиля фараоностэ тай пхэнда лэсти:
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Вов вылиля панч пхралэн тай авиля лэнца фараоностэ.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Фараоно пхучля пхралэн:
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Инте вонэ пхэндэ: — Амэ авиле кордэ тэ джювэ, пала када со дэ пхув Ханаано бари бокх, тай тирэнди копыленди нинай, тев тэ чяравэ гуртуря. Пала када дэ тирэнди копыленди тэ джювэ дэ Гошэно.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Фараоно пхэнда Иосифости:
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Пхув Египто англа тутэ. Дэ лэнди тэ джювэ дэ фэдэдэр тхан пэ кадэя пхув. Мэк джювэн дэ Гошэно. Ай сар ту джянэх машкар лэндэ лаче бутярнэ, тхов лэн тэ дэкхэ пала муро ското.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Иосифо анда пэхкирэ дадэ Иаково тай тховда лэ англа фараоно, тай Иаково бахталисарда фараоно.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Фараоно пхучля лэ:
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Иаково пхэнда фараоности:
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Иаково бахталисардо фараоно тай джиля лэхкиро цэр.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Сар прыпхэнда фараоно, Иосифо чюта тэ джювэ дадэ тай пхралэн дэ Египто тай отдэня лэнди фэдэдэр котор пхув надур Раамсесостар.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Иосифо анда бут хамо дадэсти, пхралэнди тай всаворэнди, ко сля дэ цэр дадэхкиро.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Тунчи нитев на ачиля хамо, пала када со сля зорали бокх дэ Египто тай Ханаано.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Иосифо битинэлас мандро пала рупь, тай кади стидэня дэ фараонохкиро цэр всавори рупь, сави сля дэ Египто и дэ Ханаано.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Кала ни дэ Египто, ни дэ Ханаано на ачилепэ рупь, всаворэ египтянуря авиле Иосифостэ тай пхэндэ:
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Иосифо пхэнда:
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Вонэ андэ Иосифости ското, тай вов парувэлас лэнди мандро пэ грастэн, бакрэн тай бузнен, гурувэн, гурувнен тай магарен. Дэ кодэва бэрш вов парувэлас лэнди мандро пэ ското.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Проджиля екх бэрш. Пэ дуйто бэрш вонэ авиле лэстэ тай пхэндэ:
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Пэ со амэнди тэ мэрэ тутэ пэ якхэн, амэнди тай амаряти пхуяти? Тин амэн тай амари пхув, парув пэ мандро, ай амэ тай амари пхув аваґа дэ копылен фараоностэ. Дэ амэнди самбуря, соб амэнди тэ джювэ тай на тэ мэрэ, тай соб кадэя пхув тэ на авэл шушы.
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Кади Иосифо тинда всавори пхув дэ Египто важ фараоно. Египтянуря битиндэ кажно пэхкири маля, пала када со бокх сля бари. Пхув ачиля фараонохкири,
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 ай манушэн Иосифо стерда копыленца екха ригатар дэ Египто ды авря.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Вов на тинда кацик пхув рашаендири, пала када со ловэ, савэ дэня лэнди фараоно, лэнди хутилэнас пэ хама, акэ сости вонэ на битиндэ пэхкири пхув.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Иосифо пхэнда манушэнди:
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Кала выбарёла ворзо, отдэн панчто котор фараоности, ай авэр штар котора авэна тумэнди пэ самбуря важ мален тай соб тэ хан тумэ, соб тэ хан тумэ, тумарэ цэрутнэ тай чяворэ.
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Вонэ пхэндэ:
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Кади Иосифо дэня законо дэ Египто, саво и екхатар дэ зора: панчто котор ворзостар авэла фараонохкирэ. Кацик рашаендири пхув на ачиля фараонохкиряґа.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Израильтянуря джюдэ дэ Египто, дэ пхув Гошэно. Котэ лэндэ сле цэра тай бэяндёнаспэ бут чяворэн.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Иаково проджюда дэ Египто дэшуефта бэрша. Всаворо лэхкиро джювимо сля шэл саранда ефта бэрша.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Кала авиля лэхкири вряма тэ мэрэ, вов акхарда пэхкирэ чявэ Иосифо тай пхэнда лэсти:
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Кала мэ сджява мурэндэ дадэндэ, вылиджя ман Египтостар тай гарав котэ, тев вонэ сле гаравдэ.
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 — Дэ солах, — пхэнда вов.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.