Gênesis 43
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Дэ кодэя пхув бокх ачелас вса зоралэдэр.
1 E a fome era grave na terra.
2 Кала пхрала схале всаворо ворзо, саво андэ Египтостар, дад пхэнда лэнди:
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Нэ Иуда пхэнда лэсти:
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Сар ту отмукэґа амэнца пхралэ, то амэ джяґа тай тинаґа важ тутэ хамо.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Нэ сар ту на отмукэґа лэ, амэ на джяґа, пала када со кодэва мануш пхэнда амэнди: «На сикавэнпэ манди пэ якхэн, сар тумэнца на авэла тумарэ пхралэ».
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 — Пэ со тумэ андэ пэ ман кадэя глаба? Важ со пхэндэ кодэлэсти манушэсти, со тумэндэ исин инте екх пхрал? — пхучля Израилё.
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Вонэ пхэндэ:
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Иуда пхэнда Израилёсти, пэхкирэ дадэсти:
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Мэ дав тути лав, мандар ту пхучеґа пала лэ. Сар мэ на анава лэ тутэ тай на тховава катэ англа тутэ, мэ авава дошало англа тутэ, покы на мэрава.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Сар амэ тэ на цырдах вряма, то дувар джиле бы тай рисиле.
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Тунчи лэндиро дад Израилё пхэнда лэнди:
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Лэн дувар будэр рупь, соб тумэнди тэ анэ пэґа и кода, со сля тховдо павпалэ дэ тумарэ гонэ, чи на сля када ошыбка.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Лэн тумарэ пхралэ, екхатар жэ джян упалэ колэстэ манушэстэ.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Мэк Дэвэл Всазорако дэла тумэнди мила, соб вов тэ отмукэл и аврэ пхралэ, и Вениамино тэ рисявэ тумэнца цэрэ. Ай сар манди трэбуни тэ ачявпэ би чяворэндиро, мэк кади и авэла.
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Пхрала лиле подаркуря тай дувар будэр рупь, тунчи лиле Вениамино, екхатар жэ джиле дэ Египто тай котэ ачиле англа Иосифо.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Кала Иосифо удыкхля, со лэнца Вениамино, вов пхэнда пэхкирэсти барэдэр бутярнэсти:
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Мануш терда, сар лэсти сля прыпхэндо, тай анда лэн дэ Иосифохкиро цэр.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Вонэ пэрэдаравдэпэ, кала лэн андэ лэстэ дэ цэр, пала када со думисарэнас: «Амэн андэ кордэ пала рупь, сави рисиля дэ амарэ гонэ дэ англуно моло. Вов камэл тэ помарэ амэн тай тэ лэ зораґа, тэ чювэ дэ копыли тай тэ залэ амарэн магарен».
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Вонэ поджиле барэдэрэстэ бутярнэстэ Иосифохкирэ тай задэдуманэ лэґа паша удара дэ цэр:
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 — Раё, пошун, — пхэндэ вонэ, — амэ аваґас кордэ екх моло тэ тинэ хамо.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Нэ кала амэ ачиле пэ рат тай розпхангле гонэ, кажно амэндар аракхля котэ пэхкири рупь, скацик сля дыкалэ. Пала када амэ андэ лэ павпалэ.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Амэ андэ пэґа инте рупь, соб тэ тинэ хамо. Амэ на джянах, ко дэ кодэва моло тховда амари рупь амэнди дэ гонэ.
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Вов пхэнда:
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Вов анда пхралэн дэ Иосифохкиро цэр, дэня лэнди пани тэ выхалавэ пурэ тай дэня хамо магаренди.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Вонэ лилэ подаркуря Иосифости, кала вов авэла дэ їпаш диво, пала када со лэнди пхэндэ, со вонэ авэна тэ ха котэ.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Кала Иосифо авиля цэрэ, вонэ отдэне лэсти подаркуря тай тэлиле лэсти ды пхув.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Вов пхучля лэн пала састимо, тунчи пхэнда:
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Вонэ пхэндэ:
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Вов обдыкхляпэ тай додыкхля пэхкирэ пхралэ Вениамино, пэхкиря датирэ чявэ. Вов пхучля:
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Иосифохкиро їло сля на пэ тхан, кала вов удыкхля пэхкирэ пхралэ, тай инте набут, и вов розровэлас бы. Вов екхатар жэ уджиля, заджиля пэстэ дэ цэроро тай котэ фартэ заровиня.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Тунчи вов халавда муй тай выджиля упалэ. тай рицарэласпэ, соб тэ на заровэ, пхэнда:
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Лэсти подэне ригатар, пхралэнди ригатар, тай египтянонэнди, савэ ханас лэґа, кадиж ригатар, пала када со египтянуря на ханас евреёнэнца, када египтянонэнди сля гряцымо.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Пхралэн бэшавдэ англа лэ пав пхуриматэ, англунэстар ды цыкнэдэр, тай вонэ дыкхле екх пэ екхэстэ тай нисо на полэнас.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Лэнди подэнас хамо Иосифохкирэстар скаминдэстар, ай котор Вениаминохкиро сля панчвар барэдэр, сар аврэнди. Вонэ кадиж пэнас лэґа, тай вонэ набут матиле.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.