Gênesis 39
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs NTLH
1 Иосифо андэ дэ Египто, тай египтянино Потифаро, саво сля рай фараоностэ и барэдэр халавдо, тинда Иосифо измаильтянонэндэ, савэ пордэ лэ андэ.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 РАЙ сля Иосифоґа. Лэстэ сля вса фартэ мишто, тай вов джювэлас да пэхкирэстэ египетсконэстэ раестэ.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Лэхкиро рай удыкхля, со РАЙ сля Иосифоґа тай со Вов дэл лэсти бахт дэ вса, со вов терэл.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Иосифо аракхля лачимо дэ лэ лэхкирэн якхэн тай ачиля пашутнэґа копылеґа. Потифаро тховда лэ барэдэрэґа дэ пэхкиро цэр и отдэня лэсти всаворо хулаимо.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Кола вряматар, сар вов тховда лэ барэдэрэґа дэ пэхкиро цэр и пэ всаворо хулаимо, РАЙ бахталисарда египтянонэхкиро цэр пала Иосифо. Дэвлэхкиро бахталисаримо сля пэ вса, со сля Потифаростэ: и дэ цэр, и дэ маля.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 Пала када вов отдэня Иосифости вса, со сля лэстэ. Вов ни пала со на думисарэлас, сар кацик тэ ха.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Проджиля савись вряма, тай ромни лэхкирэ раехкири ачиля тэ задыкхэпэ пэ лэстэ и пхэнда:
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Вов отпхэнда:
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Дэ кадэва цэр мэ барэдэр. Муро рай на отпхэнда манди ни дэ со, кацик тут, пала када со ту — лэхкири ромни. Сар жэ мэ терава кацаво баро врытимо тай бэзэх англа Дэвлэ?
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Вой дэдумэлас лэґа пала када диво дивэстар, вов отпхэнэласпэ тэ совэ лаґа тай тэ авэ пашэ латэ.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Екхвар вов заджиля дэ цэр пав пэхкиро рындо, кала ника цэрутнонэн на сля дэ цэр.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Вой схутилда лэ пала їда тай пхэнда:
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Кала вой удыкхля, со вов унашля и ачявда їда латэ дэ вастэн,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 вой акхарда цэрутнонэн копылен тай пхэнда лэнди:
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Мурятар типисявиматар вов ачявда пэхкири їда тай нашля.
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Вой рицарда Иосифохкири їда пэстэ, покы на авиля цэрэ латиро хулай.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Вой роспхэнда лэсти кодэва жэ роспхэндимо:
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Ай мэ ачилём тэ типисявэ, тай вов нашля и ачявда мандэ пэхкири їда.
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Кала Иосифохкиро рай шунда роспхэндимо ромнятиро, сави пхэнда: «Акэ сар тиро копыли обджиляпэ манца», вов фартэ холиля.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Вов лиля Иосифо и чюта лэ дэ баруно, тев бэшэнас тхагарехкирэ барунаря. Тай акэ кади Иосифо ачиля тэ бэшэ дэ баруно.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Нэ РАЙ сля лэґа; Вов сикавда лэсти мила и дэня лачимо дэ якхэн барэдэрэ барунэхкиро.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Барунэхкиро барэдэр тховда Иосифо барэдэрэґа пэ всаворэ барунаря, тай вов дыкхэлас пала всаворэ рындуря дэ барунэ.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Барунэхкиро барэдэр на дыкхэлас пала кода, со сля отдино Иосифости, пала када со РАЙ сля Иосифоґа тай дэлас лэсти бахт дэ всаворэ рындуря.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.