Gênesis 24
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Авраамо ачиля пурано, лэсти сля бут бэрш, тай РАЙ бахтисарда лэ дэ вса.
1 E Abraão era velho e bem avançado em idade; e o SENHOR havia abençoado Abraão em todas as coisas.
2 Авраамо пхэнда пхурэдэрэсти копылести дэ пэхкоро цэр, саво дыкхэлас пала вса, со лэстэ сля:
2 E Abraão disse ao servo mais velho de sua casa, que governava sobre tudo o que ele tinha: Rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa;
3 тай солаха манди РАЕҐА, Саво исин Дэвэл болыбнахкиро тай Дэвэл пхуятиро, со ту на лэґа мурэсти чявэсти ромня чеендар ханаанеендирэн, машкар савэн мэ джював,
3 e eu te farei jurar pelo SENHOR, o Deus do céu, e o Deus da terra, que tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, entre os quais eu habito;
4 ай джяґа дэ пхув, тев мэ бэяндомпэ, мурэндэ родонэндэ, тай котэ лэґа ромня мурэсти чявэсти Исаакости.
4 mas irás à minha terra, e à minha parentela, e tomarás uma mulher para meu filho Isaque.
5 Копыли пхучля лэстар:
5 E o servo lhe disse: Se porventura a mulher não quiser seguir-me para esta terra, eu deixarei levar teu filho novamente para a terra de onde tu vieste?
6 Авраамо пхэнэл:
6 E Abraão lhe disse: Cuida para que não leves meu filho para lá novamente.
7 РАЙ, Дэвэл болыбнахкиро, Саво вылиджялда ман дадэхкирэ цэрэстар тай мурятар пхуятар, Саво дэдуманя манца тай дэня солах манди, кала пхэнда: «Мэ отдава кадыя пхув тирэнди чяворэнди», Вов бичялэла Пэхкирэ ангело англа тут, соб ту тэ лэх котар ромня мурэсти чявэсти.
7 O SENHOR Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai, e da terra de minha parentela, e que falou comigo, e que jurou para mim, dizendo: À tua semente eu darei esta terra, ele enviará o seu anjo adiante de ti, e tu tomarás para o meu filho uma mulher de lá.
8 Сар джювли на закамэла тэ джя туґа, ту авэґа викалавдо калатар солахатар. Кацик на рисар пордэ мурэ чявэ.
8 E se a mulher não quiser te seguir, então tu estarás livre deste meu juramento; somente não leves o meu filho para lá novamente.
9 Копыли тховда васт тала паршавэ Авраамости, пэхкирэсти раести, тай дэня солах лэсти.
9 E o servo colocou sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou a ele acerca deste assunto.
10 Тунчи копыли лиля деш верблюдонэн пэхкирэ раехкирэн, пхэрдиля лэн фэдэрэнца подарконэнца лэстар тай джиля дэ дром. Вов джиля дэ Арамо-Нахараимо, рицарда дром форостэ, тев джюда Нахоро.
10 E o servo tomou dez camelos dos camelos do seu senhor, e partiu; pois todos os bens de seu senhor estavam em suas mãos. E ele se levantou, e foi à Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Вов тэлисарда верблюдонэн пэ чянгэн паша ханинг пала форо; када сля тала бельвель, кала джювля авэн пала пани.
11 E ele fez seus camelos se ajoelharem fora da cidade, junto a um poço de água na hora da tarde, a hora em que as mulheres saem para tirar água.
12 Вов пхэнда:
12 E ele disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, rogo-te, dá-me bom êxito neste dia, e mostra bondade para com meu senhor Abraão.
13 Акэ, мэ ачяв пашэ ханинг, тай чея форохкирэ джян пала пани.
13 Eis que eu estou em pé aqui junto ao poço de água; e as filhas dos homens da cidade saem para tirar água;
14 Мэк авэла кади. Сар мэ пхэнава чяти: « Мангав тут, обмук кхоро пхикэстар, соб манди тэ пэ пани», ай вой пхэнэла: «Пи, тай мэ дава пани тирэнди верблюдонэнди», када вой авэла, савя Ту вылилян важ тирэсти копылёсти Исаакости. Кади мэ уджянава, со Ту дэх мила мурэсти раести.
14 E seja, pois, que a donzela a quem eu disser: Inclina o teu cântaro e beberei, e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, essa seja a que designaste para o teu servo Isaque, e por ela saberei que tens misericórdia para com meu senhor.
15 Инте вов на пэрэачиля тэ мангэпэ, сар ханингэстэ выджиля Ревека кхорэґа пэ пхико, чей Бетуилохкири, саво сля чявэґа Милкатиро, сави сля ромняґа Нахорости, Авраамохкирэ пхралэ.
15 E aconteceu que, antes que ele terminasse de falar, eis que saiu Rebeca, que era nascida a Betuel, filho de Milca, esposa de Naor, irmão de Abraão, com seu cântaro sobre seu ombro.
16 Вой сля фартэ шукарни чей, чеёры, сави на сля инте муршэґа. Вой смукляпэ ханингастэ, пхэрдиля кхоро тай джиля павпалэ.
16 E a donzela era muito formosa à vista, uma virgem, nem homem algum a conhecia, e ela desceu ao poço, e encheu seu cântaro, e subiu.
17 Копыли подпрастэня латэ тай пхэнэл:
17 E o servo correu para encontrá-la, e disse: Permite-me, rogo-te, beber um pouco da água de teu cântaro.
18 — Пи, муро рай, — пхэнда вой, сиго смукхля кхоро пэ вастэн, дэня лэсти тэ пэ.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor; e ela se apressou e abaixou seu cântaro sobre sua mão, e lhe deu de beber.
19 Кала вов пиля скацик лэсти трэбуни, вой пхэнда:
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Eu também tirarei água para os teus camelos, até que tenham bebido.
20 Вой сиго вычюта пани кхорэстар дэ балани, прастэня упалэ ханингастэ тэ лэ инте пани тай доросля пани всаворэнди лэхкирэнди верблюдонэнди.
20 E ela se apressou e esvaziou o seu cântaro no cocho, e correu novamente para o poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Копыли ачелас мулком тай дыкхля пэ ла, вов камэлас тэ полэ, дэня ли РАЙ лэсти бахт.
21 E o homem estava admirado de vê-la, e ficou em paz, para saber se o SENHOR havia feito prosperar sua viagem ou não.
22 Кала верблюдуря пэрэачиле тэ пэ, вов вылиля сувнакуни чень важ накх, пхаримаґа дэ бека, тай дуй сувнакунэ ланчюги пэ васта, пхаримаґа дэ дэш шэкеля,
22 E aconteceu que, quando os camelos haviam acabado de beber, que o homem tomou um brinco de ouro de meio shekel de peso, e dois braceletes para as mãos dela, do peso de dez shekels de ouro.
23 тай пхучля:
23 E disse: De quem tu és filha? Dize-me, suplico-te. Há lugar na casa de teu pai para nos alojarmos?
24 Вой пхэнда лэсти:
24 E ela lhe disse: Eu sou a filha de Betuel, filho de Milca, o que deu à luz a Naor.
25 Тай инте допхэнда:
25 E ela disse além disso a ele: Nós temos tanto palha quanto forragem suficientes, e lugar para se alojar.
26 Тунчи Авраамохкиро копыли тэлиля тай ашарда РАЕ,
26 E o homem curvou sua cabeça, e adorou ao SENHOR.
27 пхэнда:
27 E ele disse: Bendito seja o SENHOR Deus de meu senhor Abraão, que não deixou desamparado meu senhor sem misericórdia e verdade. Eu estando no caminho, o SENHOR me conduziu à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Чей прастэня дэ цэр тай роспхэнда пала вса пэхкиряти дати.
28 E a donzela correu, e contou aos da casa de sua mãe estas coisas.
29 Ревекатэ сля пхрал, лэ акхарэнас Лавано, тай вов сиго джиля колэстэ манушэстэ, саво сля пашэ ханинг.
29 E Rebeca tinha um irmão, e seu nome era Labão; e Labão correu até o homem, junto ao poço.
30 Кацик вов удыкхля чень важ накх тай ланчюги пэ вастэн пхэнятэ тай ушунда роспхэндимо Ревекатиро пала кода, со пхэнда лати кодэва мануш, вов джиля лэстэ, ай кодэва кади и ачелас верблюдонэнца пашэ ханинг.
30 E aconteceu que, quando ele viu o brinco e os braceletes nas mãos de sua irmã, e quando ele ouviu as palavras de Rebeca, sua irmã, dizendo: Assim falou o homem comigo, que ele veio ao homem, e eis que ele estava em pé junto aos camelos diante do poço.
31 — Джям амэндэ, бахталисардо РАЕҐА, — пхэнда Лавано. — Сости ту ачех пэ гаса? Мэ чютом цэр важ тути тай тхан верблюдонэнди.
31 E ele disse: Vem, bendito do SENHOR. Por que estás em pé aí fora? Pois eu preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Копыли заджиля дэ цэр, тай верблюдонэндар слиле пхаримо. Лэнди андэ сулум тай ворзо, ай лэсти и лэхкирэнди манушэнди андэ пани, соб тэ выхалавэ пурэ.
32 E o homem entrou na casa, e ele desatou os seus camelos, e deu palha e forragem aos camelos, e água para lavar seus pés, e os pés dos homens que estavam com ele.
33 Англа лэстэ тховдэ хамо, нэ вов пхэнда:
33 E foi posto alimento diante dele para comer, mas ele disse: Não comerei, até que eu tenha dito a minha incumbência. E ele disse: Fala.
34 Вов пхэнда:
34 E ele disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 РАЙ фартэ мишто бахталисарда мурэ рае, вов ачиля барвало. Вов дэня лэсти бузнен, бакрэн тай гурувнен, рупь тай сувнак, копылен тай копыльницэн, верблюдонэн тай магарен.
35 E o SENHOR abençoou meu senhor grandemente, e ele tornou-se grande; e ele lhe deu rebanhos, e gado, e prata, e ouro, e servos, e servas, e camelos e jumentos.
36 Мурэ раехкири ромни Сарра бэянда лэсти чявэ дэ пхурима, тай вов отдэня чявэсти вса, со лэстэ сля.
36 E Sara, esposa de meu senhor, deu um filho a meu senhor quando ela já estava velha, e a ele deu ele tudo que possui.
37 Муро рай прэпхэнда манди тэ дэ солах тай пхэнда: «На лэ ромня мурэсти чявэсти чеендар ханаанеендирэн, дэ кахкири пхув мэ джював,
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Tu não tomarás mulher para meu filho dentre as filhas dos cananeus, em cuja terra eu habito;
38 ай джя їрятэ мурэ дадэхкирэ, мурэстэ родостэ, тай котар лэ ромня мурэсти чявэсти».
38 mas tu irás à casa de meu pai, e à minha parentela, para tomar uma mulher para meu filho.
39 Мэ пхучлём мурэ раестар: «Со, сар кодыя джювли на джяла манца?»
39 E eu disse ao meu senhor: E se porventura a mulher não quiser me seguir.
40 Вов пхэнда: «РАЙ, англа Кастэ мэ пхирав, бичялэла туґа Пэхкоро ангело тай дэла тути бахт пала со ту и джях, соб ту тэ лэх ромня мурэсти чявэсти мурэстар родостар тай дадэхкирятар їрятар.
40 E ele me disse: O SENHOR, diante de quem eu ando, enviará seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e tu tomarás uma mulher para meu filho da minha parentela, e da casa de meu pai.
41 Кацик тунчи ту авэґа викалавдо кадылатар солахатар, кала поавэґа дэ цэр мурэ дадэхкирэ, тай сар вонэ отпхэнэна тути тэ отдэ ла, тунчи ту авэґа викалавдо солахатар».
41 Então tu estarás livre deste meu juramento, quando fores à minha parentela; e se eles não te derem uma, estarás livre do meu juramento.
42 Кала мэ авдивэ авилём ханингатэ, мэ пхэндом: «О, РАЁ, Дэвэл мурэ раехкиро Авраамохкиро, кацик бы Ту тэ дэх бахт колэсти, пала со мэ бичялдо кордэ!
42 E eu vim neste dia para este poço, e disse: Ó SENHOR Deus de meu senhor Abraão, se agora tu fizeres prosperar o caminho em que eu ando,
43 Акэ, мэ ачяв паша ханинг: сар чей выджяла тэ доросэ пани, тай мэ пхэнава лати: «Мангав тут, дэ манди тэ пэ пани тирэстар кхорэстар»,
43 eis que estou em pé junto ao poço de água, e acontecerá que, quando uma virgem vier para tirar água, e eu disser a ela: Dá-me, rogo-te, um pouco de água de teu cântaro para beber,
44 тай сар вой пхэнэла манди: «Пи, тай мэ доросава пани и тирэнди верблюдонэнди», акэ, када вой, савя РАЙ вылиля чявэсти мурэ раести».
44 e ela me disser: Bebe tu, e eu tirarei também para teus camelos, seja esta a mulher que o SENHOR designou para o filho de meu senhor.
45 Инте мэ на пэрэачилём тэ мангэпэ дэ пэхкоро їло, сар выджиля Ревека кхорэґа пэ пхико. Вой смукляпэ ханингатэ тай доросля пани, тай мэ пхэндом лати: «Мангав тут, дэ манди тэ пэ пани».
45 E antes que eu tivesse acabado de falar em meu coração, eis que Rebeca veio com seu cântaro no seu ombro, e ela desceu ao poço e tirou água. E eu lhe disse: Permite-me que eu beba, rogo-te.
46 Вой сиго обмукля кхоро пхикэстар тай пхэнда: «Пи, ай мэ дава пани и тирэнди верблюдонэнди». Мэ пилём пани, тай вой дэня тэ пэ верблюдонэнди.
46 E ela se apressou, e baixou seu cântaro de seu ombro, e disse: Bebe, e eu darei de beber também aos teus camelos. Assim eu bebi, e ela fez os camelos beberem também.
47 Мэ пхучлём латар: «Кахкири ту чей?» Вой пхэнда: «Мэ чей Бетуилохкири, вов исин чяво Милкатиро, савэ вой бэянда Нахорости. Тунчи мэ дэнём лати чень важ накх тай ланчюги пэ вастэн,
47 E eu lhe perguntei, e disse: De quem tu és filha? E ela disse: A filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu, e eu coloquei o brinco sobre a sua face, e os braceletes nas suas mãos.
48 тэлилём тай ашардом РАЕ. Мэ ашардом РАЕ, Дэвлэ Авраамохкирэ, мурэ раехкирэ, Саво анда ман чячютнэ дромэґа, соб тэ лав мурэ раехкирэ пхралэстеря внучка пала лэхкоро чяво.
48 E eu curvei a minha cabeça, e adorei ao SENHOR, e bendisse ao SENHOR, Deus do meu senhor Abraão, que havia me conduzido no caminho certo para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Кана, сар тумэ терэна мила тай чячимо мурэсти раести, пхэнэн манди, ай сар нат, кади ж пхэнэн манди, соб мэ тэ джянав, со манди тэ терэ.
49 E agora, se quiserdes agir de forma bondosa e verdadeira com meu senhor, dizei-mo; e se não, dizei-mo, para que eu possa tornar para a direita ou para a esquerda.
50 Лавано тай Бетуило пхэндэ:
50 Então Labão e Betuel responderam e disseram: A coisa procede do SENHOR; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Акэ Ревека англа тут; залэ ла тай джя, тай мэк вой ачела ромняґа тирэ раехкирэ чявэсти, сар вылиля РАЙ.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai. E deixa que ela seja a mulher do filho de teu senhor, como o SENHOR disse.
52 Кала Авраамохкиро копыли ушунда кадыла лава, вов тэлиля РАЕСТИ ды пхув.
52 E aconteceu que, quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, adorou ao SENHOR, curvando-se à terra.
53 Тунчи вов вылиля лачи їда, кадиж сувнакуно тай рупуно шукаримо, тай отдэня Ревекати; латирэсти пхралэсти тай дати вов кадиж дэня кучютнэ подаркуря.
53 E o servo trouxe joias de prata, e joias de ouro, e vestes e os deu a Rebeca, e ele deu coisas preciosas também ao seu irmão e à sua mãe.
54 Тунчи вов тай мануша, савэ сле лэґа, хале, пиле тай ачелепэ тэ ратярэ. Кала пэ авэр дэнзор вонэ вщиле, вов пхэнда:
54 E eles comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram toda a noite. E se levantaram de manhã, e ele disse: Enviai-me a meu senhor.
55 Ай пхрал тай дэй Ревекатирэ пхэндэ:
55 E o irmão dela e a sua mãe disseram: Deixa que a donzela fique conosco alguns dias, pelo menos dez, e depois disso, ela irá.
56 Нэ вов пхэнда:
56 E ele lhes disse: Não me detenhais, vendo que o SENHOR tem prosperado o meu caminho. Enviai-me para que eu possa ir ao meu senhor.
57 Вонэ пхэндэ:
57 E eles disseram: Chamaremos a donzela, e perguntaremos de sua boca.
58 Вонэ акхардэ Ревека тай пхучле:
58 E eles chamaram Rebeca, e lhe disseram: Tu queres ir com este homem? E ela disse: Eu irei.
59 Тай вонэ отбичялдэ дэ дром пэхккиря пхэня Ревека екхтханэ кодэлаґа, ко ла парварэлас, Авраамохкирэґа копэлеґа тай манушэнца, савэ лэґа сле.
59 E eles enviaram Rebeca, sua irmã, e sua ama, e o servo de Abraão, e seus homens.
60 Вонэ бахталисардэ Ревека тай пхэндэ:
60 E eles abençoaram Rebeca, e lhe disseram: Tu és nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhões, e que a tua semente possua o portão dos que te odeiam.
61 Ревека тай латирэ копыльницы стидэнепэ, бэшле пэ верблюдонэн тай джиле пала Авраамохкиро копыли. Кади копыли лиля Ревека тай джиля дэ дром.
61 E Rebeca se levantou, e suas donzelas, e montaram em seus camelos, e seguiram o homem. E o servo tomou Rebeca, e foi pelo seu caminho.
62 Исаако кацик со рисиля Бээр-Лахай-Роиестар — вов джюда дэ Негево.
62 E Isaque veio do caminho do poço Beer-Laai-Rói, pois ele habitava na terra do sul.
63 Акэ, бельвеляґа вов выджиля дэ маля, подлиля якха тай удыкхля, со джян верблюдоря.
63 E Isaque saiu para meditar no campo ao anoitecer. E ele levantou seus olhos, e viu, e eis que os camelos estavam vindo.
64 Ревека кадиж подлиля якха тай удыкхля Исаако. Вой смукляпэ верблюдостар
64 E Rebeca levantou seus olhos, e quando ela viu Isaque, desceu do camelo,
65 тай пхучля копылестар:
65 pois ela havia dito ao servo: Que homem é este que anda no campo ao nosso encontro? E o servo havia dito: É meu senhor. Por isso, ela tomou um véu e se cobriu.
66 Копыли роспхэнда Исаакости пала вса, со терда.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que ele havia feito.
67 Исаако залиджялда Ревека дэ катуна пэхкиря датэ Сарратэ тай лиля ла дэ ромнен. Вой ачиля лэсти ромняґа, тай вов покамля ла. Кади Исаако аракхля пачя, тунчи сар муля лэхкири дэй.
67 E Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e tomou Rebeca, e ela se tornou sua esposa. E ele a amou, e Isaque foi confortado após a morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.