Gênesis 19
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs BKJ
1 Дуй ангелуря авиле дэ Содомо бельвеляґа, тай Лото бэшэлас пашэ удара форохкирэ. Кала удыкхля лэн, вов вщиля тай тэлиля дэ пхув.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 — Хулая мурэ, — пхэнда вов, — мангав тумэн, заджян дэ цэр тумарэстэ копылёстэ. Тумэ халавэна пурэ тай ратярэна мандэ, ай дэнзор джяна дурэдэр.
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Нэ вов кади мангэлас, со вонэ джиле пала лэ тай заджиле дэ цэр. Вов тавда важ лэн хамо, пэкля присно мандро, тай вонэ хале.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Ай дыкалэ, сар вонэ пыле, всаворэ мурша Содомостар, тэрнэ тай пхурэ, лиле цэр дэ бэльчюґо.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Вонэ типисиле Лотости:
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Лото выджиля лэндэ тай затерда пала пэ удара.
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 Вов пхэнда:
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Пошунэн, мандэ исин дуй чея, савэ инте на сле муршэґа. Камэн, мэ вылиджява лэн тумэндэ, терэн лэнца, со камэн. Ай на терэн нисо кадэлэнди манушэнди, савэ авиле дэ муро цэр.
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Вонэ пхэндэ:
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Нэ мурша, савэ аченаспэ дэ цэр, процырдэне васта, зацырдэне Лото дэ цэр тай затердэ удара.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 А колэн, ко сле пашэ цэр, тэрнэн тай пхурэн, вонэ тердэ корэнца , кади со вонэ на аракхэнас удара.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Кала мурша пхэндэ Лотости:
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 пала када со амэ стидахпэ тэ умарэ кадыва тхан. Типисявимо РАЕСТЭ пэ кала мануша кацаво зорало, со Вов бичялда амэн тэ умарэ лэ.
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Лото выджиля тай пхэнда дуенди манушэнди, савэ камле тэ лэ пала пэстэ лэхкирэн чеен:
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Англа када, сар кхам ущиля, ангелуря ачиле тэ подтрадэ Лото, пхэнэнас:
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Вов стидэласпэ насиго, ай кодыла дуй лиле лэ пала васт, тай лэхкиря ромня, тай дуен чеен, пала када со РАЙ сикавда лэнди мила, тай вылиджялдэ лэн пала форо.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Кала вонэ сле пала форо, екх лэндар пхэнда:
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Ай Лото пхэнда лэнди:
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Копыли тиро аракхля дэ Тирэн якхэн лачимо. Ту сикавдан манди бари мила, кала фирисарэґас муро джювимо. Ай дэ плая мэ на допрастэва: глаба доросэла ман, тай мэ мэрава.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Акэ кодэва форицы надур, пордэ мэ допрастэва, тай вов на баро. Дэ манди тэ нашэ пордэ— вов фартэ цыкно, на кади? — тай муро джювимо авэла фирисардо.
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Вов пхэнда:
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Наш пордэ сигидэр, пала када со Мэ нисо на авава тэ терэ, тунчи сар ту на допрастэґа дэ лэ.
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Кала Лото допрастэня дэ Цоаро, кхам ужэ вщиля.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Тунчи РАЙ прочюта брышындэґа пэ Содомо тай Гомора пхабарди сера. Вой авиля болыбнастар РАЕСТАР.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Вов спхабарда форуря тай всавори маля, тай всаворэн, ко джюда дэ форуря, тай вса, со барёлас пэ пхув.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Ай ромни Лотохкири обрисардапэ павпалэ тай тердапэ лондэґа столбоґа.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Пэ авэр дэнзор Авраамо подлиляпэ фартэ дэнзор тай рисардапэ колэстэ тханэстэ , тев вов ачелас англа РАЙ.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 Вов подыкхля пэ Содомо, Гомора тай пэ всавори маля тай удыкхля: зорало тхув ваздэлпэ пхуятар, сар тхув боватар.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Кади, кала Дэвэл спхабарда форуря малендирэ, дэ савэн джюда Лото, Вов взрапирда Авраамо тай фирисарда Лото глабатар.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Лото даралас тэ ачепэ дэ Цоаро. Вов тай дуй лэхкирэ чея уджиле Цоаростар дэ плая. Пэхкирэнца дуенца чеенца вов ачиля тэ джювэ дэ пищера.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Пхурэдэр чей пхэнда цыкняти:
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Матяраґа дадэ, даґа лэсти мол тай пэраґа лэґа. Мэк и амарэстар дадэстар, нэ амэндэ авэна чяворэ.
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Дэ кодыя рат вонэ дэне дадэсти мол тай матярдэ лэ, тай пхурэдэр чей заджиля тай пэля лэґа. Вов и на джянгля, кала вой пэля и кала вщиля.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Пэ авэр диво пхурэдэр чей пхэнда цыкняти:
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Вонэ дэне мол тай матярдэ дадэ дэ кадыя рат, тай цыкнэдэр чей заджиля тай пэля лэґа. Вов и на джянгля, кала вой пэля и кала вщиля.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Кади дуй чея Лотохкирэ ачиле пхарэ дадэстар.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Пхурэдэр чей бэянда чявэ тай акхарда лэ Моаво; вов дад моавитянэн.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Цыкнэдэр чей кади ж бэянда чявэ тай акхарда лэ — Бен-Амми; вов дад аммонитянэн.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.