Gênesis 19
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs ACF
1 Дуй ангелуря авиле дэ Содомо бельвеляґа, тай Лото бэшэлас пашэ удара форохкирэ. Кала удыкхля лэн, вов вщиля тай тэлиля дэ пхув.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 — Хулая мурэ, — пхэнда вов, — мангав тумэн, заджян дэ цэр тумарэстэ копылёстэ. Тумэ халавэна пурэ тай ратярэна мандэ, ай дэнзор джяна дурэдэр.
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Нэ вов кади мангэлас, со вонэ джиле пала лэ тай заджиле дэ цэр. Вов тавда важ лэн хамо, пэкля присно мандро, тай вонэ хале.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Ай дыкалэ, сар вонэ пыле, всаворэ мурша Содомостар, тэрнэ тай пхурэ, лиле цэр дэ бэльчюґо.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Вонэ типисиле Лотости:
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Лото выджиля лэндэ тай затерда пала пэ удара.
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Вов пхэнда:
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Пошунэн, мандэ исин дуй чея, савэ инте на сле муршэґа. Камэн, мэ вылиджява лэн тумэндэ, терэн лэнца, со камэн. Ай на терэн нисо кадэлэнди манушэнди, савэ авиле дэ муро цэр.
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Вонэ пхэндэ:
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Нэ мурша, савэ аченаспэ дэ цэр, процырдэне васта, зацырдэне Лото дэ цэр тай затердэ удара.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 А колэн, ко сле пашэ цэр, тэрнэн тай пхурэн, вонэ тердэ корэнца , кади со вонэ на аракхэнас удара.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Кала мурша пхэндэ Лотости:
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 пала када со амэ стидахпэ тэ умарэ кадыва тхан. Типисявимо РАЕСТЭ пэ кала мануша кацаво зорало, со Вов бичялда амэн тэ умарэ лэ.
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Лото выджиля тай пхэнда дуенди манушэнди, савэ камле тэ лэ пала пэстэ лэхкирэн чеен:
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Англа када, сар кхам ущиля, ангелуря ачиле тэ подтрадэ Лото, пхэнэнас:
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Вов стидэласпэ насиго, ай кодыла дуй лиле лэ пала васт, тай лэхкиря ромня, тай дуен чеен, пала када со РАЙ сикавда лэнди мила, тай вылиджялдэ лэн пала форо.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Кала вонэ сле пала форо, екх лэндар пхэнда:
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Ай Лото пхэнда лэнди:
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 Копыли тиро аракхля дэ Тирэн якхэн лачимо. Ту сикавдан манди бари мила, кала фирисарэґас муро джювимо. Ай дэ плая мэ на допрастэва: глаба доросэла ман, тай мэ мэрава.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Акэ кодэва форицы надур, пордэ мэ допрастэва, тай вов на баро. Дэ манди тэ нашэ пордэ— вов фартэ цыкно, на кади? — тай муро джювимо авэла фирисардо.
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 Вов пхэнда:
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Наш пордэ сигидэр, пала када со Мэ нисо на авава тэ терэ, тунчи сар ту на допрастэґа дэ лэ.
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Кала Лото допрастэня дэ Цоаро, кхам ужэ вщиля.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Тунчи РАЙ прочюта брышындэґа пэ Содомо тай Гомора пхабарди сера. Вой авиля болыбнастар РАЕСТАР.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 Вов спхабарда форуря тай всавори маля, тай всаворэн, ко джюда дэ форуря, тай вса, со барёлас пэ пхув.
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Ай ромни Лотохкири обрисардапэ павпалэ тай тердапэ лондэґа столбоґа.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Пэ авэр дэнзор Авраамо подлиляпэ фартэ дэнзор тай рисардапэ колэстэ тханэстэ , тев вов ачелас англа РАЙ.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 Вов подыкхля пэ Содомо, Гомора тай пэ всавори маля тай удыкхля: зорало тхув ваздэлпэ пхуятар, сар тхув боватар.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Кади, кала Дэвэл спхабарда форуря малендирэ, дэ савэн джюда Лото, Вов взрапирда Авраамо тай фирисарда Лото глабатар.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Лото даралас тэ ачепэ дэ Цоаро. Вов тай дуй лэхкирэ чея уджиле Цоаростар дэ плая. Пэхкирэнца дуенца чеенца вов ачиля тэ джювэ дэ пищера.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Пхурэдэр чей пхэнда цыкняти:
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Матяраґа дадэ, даґа лэсти мол тай пэраґа лэґа. Мэк и амарэстар дадэстар, нэ амэндэ авэна чяворэ.
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Дэ кодыя рат вонэ дэне дадэсти мол тай матярдэ лэ, тай пхурэдэр чей заджиля тай пэля лэґа. Вов и на джянгля, кала вой пэля и кала вщиля.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Пэ авэр диво пхурэдэр чей пхэнда цыкняти:
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Вонэ дэне мол тай матярдэ дадэ дэ кадыя рат, тай цыкнэдэр чей заджиля тай пэля лэґа. Вов и на джянгля, кала вой пэля и кала вщиля.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Кади дуй чея Лотохкирэ ачиле пхарэ дадэстар.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Пхурэдэр чей бэянда чявэ тай акхарда лэ Моаво; вов дад моавитянэн.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Цыкнэдэр чей кади ж бэянда чявэ тай акхарда лэ — Бен-Амми; вов дад аммонитянэн.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.