Gênesis 45
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NTLH
1 Атунчи Ёсиф наштык май бут рыбдыяс тэ на путэрдёл пэскэ пралэнгэ англа пэскэ ажутора ай цыписардас:
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Вов рутас кадэ зуралэс, кэ шундэ лэс египтянура. Ай ви фараоноско челэдо шундас па кадо.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Ёсиф пхэндас пэскэ пралэнгэ:
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Атунчи Ёсиф пхэндас лэ пралэнгэ:
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Алом на даран ай пэс на дошарэн анда кодо, кэ бикиндан ман катэ. Кадо о Дэл бищядас ма май англал тумэндар тэ фирий тумаро траё.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Аба дуй бэрш, сар сы бокх андо тхэм, ай инкэ панжь бэрш кхоник чи сантыя пхув ай чи кидэла див.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Алом о Дэл бищядас ман англа тумэндэ тэ фирий тумаро траё ай тумари вица пэ пхув.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 На тумэ бищядан ман катэ, алом о Дэл. Вов кэрдас ман тэ авав, сар дад фараоноскэ, тэ визэрий са лэско диз ай ви са Египет.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 Аканак щидярэн тэ болдэн-тумэ палпалэ кай муро дад ай тэ пхэнэн лэскэ: «Акэ со пхэнэл тиро щяво Ёсиф: "О Дэл кэрдас ман тэ визэрий са о Египет. Ав мандэ, на цырдэ врама.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Ту траиса пэ пхув Гошэн ай авэса пашэ мандэ: ту, тирэ щявора ай цынэ-щявора, ай ви тирэ кырдура ай са, со тутэ сы.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Котэ шай лышый пала тутэ, тэ на пэрэн андо чёрипэ ту, тиро челэдо ай са, кон сы туса, кэ инкэ авна панжь бэрш бокх"».
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 Тумэ шай дыкхэн тумарэ якхэнца, тумэ ай ви муро прал Вениамин, кэ кадо мэ чячес ворбий тумэнца.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Панаскодын мурэ дадэскэ па кодо, сар сым ғирэшардо андо Египет, ай па са, со тумэ дыкхлан. Ай анэн катэ мурэ дадэс май сыго.
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Вов лас андэ ангаля пэскэ пралэс Вениаминос, ай вон рутэ екх пэ екхэстэ.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Вов чюмидас са пэскэ пралэн ай лас андэ ангаля роимаса. Котар лэ прала ворбинас лэса.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Кана ғира па кодо, кэ авилэ лэ прал Ёсифоскэ, арэслас жи кай фараоноски диз, фараоно ай ви лэскэ ажутора лошайлэ.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Фараоно пхэндас Ёсифоскэ:
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 ай анэн мандэ тумарэ дадэс ай ви тумарэ челэдура. Мэ до тумэ май лащи пхув андо Египет, ай тумэ траина пхувакэ барвалимаса».
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Инкэ до тукэ аври тэ пхэнэс лэнгэ: «Кэрэн кадэ: лэн анда Египет вурдона тумарэ щяворэнгэ ай ромнянгэ, лэн тумарэ дадэс ай авэн катэ.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 На бунун па тумаро ащядо миштыпэ, кэ са, со сы май лащё андо Египет, авла тумаро».
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Ай лэ щявэ Израилёскэ кадэ ви кэрдэ. Ёсиф дас лэн вурдона, сар дас аври о фараоно, ай ви хабэ андо дром.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Саконэскэ вов дас нэвэ гада, ай Вениаминоскэ дас трин шэла рупунэ шэкели ай панжь ураимата.
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Пэскэ дадэскэ вов бищядас дэшэ самарэн май лаще миштымаса, кай сас андо Египет, ай дэшэ самарэн, пэ кастэ сас ракисардэ див, манро ай кавэр хабэната андо дром каринг о Египет.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Пала кадо вов бищядас лэ пралэн андо дром, ай кана жянастар, пхэндас лэнгэ:
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Вон традэтар анда Египет ай авилэ кай пэско дад Яков пэ пхув Ханаан.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Вон пхэндэ лэскэ:
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Алом кана вов шундас, со пхэндас о Ёсиф, ай кана дыкхлас э вурдона, савэ Ёсиф бищядас тэ ингрэн лэс, о ди Яковоско жювиндысайлас.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Ай Израиль пхэндас:
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.