Gênesis 39
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NVT
1 Ёсифос андэ андо Египет, ай египтяно Потифар, саво сас рай кай о фараоно, паранчёдашы пэ кэтаны-лышынара андо диз, киндас Ёсифос катар измаильтяны, савэ андэ лэс котэ.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 О Рай Яхва сас лэ Ёсифоса, ай са сас лэстэ мишто андо кхэр кай лэско газда египтяно.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Лэско газда дыкхлас, кэ о Рай Яхва сы Ёсифоса ай дэл лэс бахт андо са, со вов кэрэл.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 Ёсиф аракхлас милошаго андэ лэскэ якха ай кэрдилас лэско ажутори. Потифар щютас лэс тэ визэрий лэско кхэр ай тэ лышый са лэско миштыпэ.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Ай катар коды врама, сар вов щютас Ёсифос тэ авэл лэско визэри, о Рай Яхва бахтярдас Потифарос анда Ёсиф. Вов бахтярдас са, со сас лэстэ, ви кхэрэ, ви пэ мал.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 Анда кодо Потифар дас Ёсифоскэ тэ лышый пала са, со сас лэстэ. Анда Ёсиф вов чи гиндыяс па канчестэ, фэри халас ай пэлас.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 ай па вари-соски врама лэскэ раски ромни лас тэ дыкхэл каринг лэстэ ай пхэндас:
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Алом вов чи камлас ай пхэндас:
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 Андо кадо кхэр най мануш май баро мандар. Муро рай чи сунуй мангэ канчи, фэри тут, кэ ту сан лэски ромни. Чяк сар мэ шай кэрав касави напативалы бути ай тэ кэрав бэзэх англа Дэл?
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Вой ворбияс лэса па кадо дес пала дес, алом вов чи камлас тэ пашлёл ласа вай ви тэ авэл паша латэ.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Еквар вов авилас андо кхэр тэ кэрэл пэскэ бутя, кана кхоник анда кхэрэскэ бутяра нас кхэрэ.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Вой хутилдас лэс пала гада ай пхэндас:
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Кана вой дыкхлас, кэ вов нашластар анда кхэр ай ащядас пэско ураипэ андэ лакэ васт,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 вой акхардас кхэрэскэ бутярнэн ай пхэндас лэнгэ:
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Атунчи андэ щидяр вов ащядас пэско ураипэ ай нашластар анда кхэр.
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Вой инкэрлас Ёсифоско ураипэ пэстэ, жипон авилас кхэрэ Ёсифоско газда.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Атунчи вой ви лэскэ панаскодысардас кадо панасы:
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Алом сар фэри мэ лэм тэ цыпий, вов ащядас пэско ураипэ ай нашластар анда кхэр.
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Ёсифоско рай шундас ла ромняко панасы. Ай вой щютас паша кадо: «Акэ сар тиро рабо сас тэ кэрэл манца», — ай вов зуралэс холяйлас.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Вов лас Ёсифос ай бэшадас лэс андэ тэмлица, кай сас бэшадэ лэ краескэ пханглэ.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 о Рай Яхва сас лэса; Вов сас лащё каринг лэстэ ай дас лэскэ милошаго катар о тэмлицако визэри.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 Кодо рай щютас Ёсифос май барэскэ пэ са э пханглэ, ай вов лышыяс пала са андэ тэмлица.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 О тэмлицако визэри чи лэлас сама пэ канчестэ, со сас дыно андэ Ёсифоскэ васт, анда кадо кэ о Рай Яхва сас лэ Ёсифоса ай дэлас лэс бахт андэ са бутя.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.