Gênesis 39
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NTLH
1 Ёсифос андэ андо Египет, ай египтяно Потифар, саво сас рай кай о фараоно, паранчёдашы пэ кэтаны-лышынара андо диз, киндас Ёсифос катар измаильтяны, савэ андэ лэс котэ.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 О Рай Яхва сас лэ Ёсифоса, ай са сас лэстэ мишто андо кхэр кай лэско газда египтяно.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Лэско газда дыкхлас, кэ о Рай Яхва сы Ёсифоса ай дэл лэс бахт андо са, со вов кэрэл.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Ёсиф аракхлас милошаго андэ лэскэ якха ай кэрдилас лэско ажутори. Потифар щютас лэс тэ визэрий лэско кхэр ай тэ лышый са лэско миштыпэ.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Ай катар коды врама, сар вов щютас Ёсифос тэ авэл лэско визэри, о Рай Яхва бахтярдас Потифарос анда Ёсиф. Вов бахтярдас са, со сас лэстэ, ви кхэрэ, ви пэ мал.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 Анда кодо Потифар дас Ёсифоскэ тэ лышый пала са, со сас лэстэ. Анда Ёсиф вов чи гиндыяс па канчестэ, фэри халас ай пэлас.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 ай па вари-соски врама лэскэ раски ромни лас тэ дыкхэл каринг лэстэ ай пхэндас:
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Алом вов чи камлас ай пхэндас:
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Андо кадо кхэр най мануш май баро мандар. Муро рай чи сунуй мангэ канчи, фэри тут, кэ ту сан лэски ромни. Чяк сар мэ шай кэрав касави напативалы бути ай тэ кэрав бэзэх англа Дэл?
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Вой ворбияс лэса па кадо дес пала дес, алом вов чи камлас тэ пашлёл ласа вай ви тэ авэл паша латэ.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Еквар вов авилас андо кхэр тэ кэрэл пэскэ бутя, кана кхоник анда кхэрэскэ бутяра нас кхэрэ.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Вой хутилдас лэс пала гада ай пхэндас:
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Кана вой дыкхлас, кэ вов нашластар анда кхэр ай ащядас пэско ураипэ андэ лакэ васт,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 вой акхардас кхэрэскэ бутярнэн ай пхэндас лэнгэ:
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Атунчи андэ щидяр вов ащядас пэско ураипэ ай нашластар анда кхэр.
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Вой инкэрлас Ёсифоско ураипэ пэстэ, жипон авилас кхэрэ Ёсифоско газда.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Атунчи вой ви лэскэ панаскодысардас кадо панасы:
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Алом сар фэри мэ лэм тэ цыпий, вов ащядас пэско ураипэ ай нашластар анда кхэр.
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Ёсифоско рай шундас ла ромняко панасы. Ай вой щютас паша кадо: «Акэ сар тиро рабо сас тэ кэрэл манца», — ай вов зуралэс холяйлас.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Вов лас Ёсифос ай бэшадас лэс андэ тэмлица, кай сас бэшадэ лэ краескэ пханглэ.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 о Рай Яхва сас лэса; Вов сас лащё каринг лэстэ ай дас лэскэ милошаго катар о тэмлицако визэри.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Кодо рай щютас Ёсифос май барэскэ пэ са э пханглэ, ай вов лышыяс пала са андэ тэмлица.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 О тэмлицако визэри чи лэлас сама пэ канчестэ, со сас дыно андэ Ёсифоскэ васт, анда кадо кэ о Рай Яхва сас лэ Ёсифоса ай дэлас лэс бахт андэ са бутя.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.