Gênesis 32
Библия пэ ловарицко романы щиб (RMYLOVARI) vs NVT
1 О Яков традас пэскэ дромэса. Атунчи вов дыкхлас Дэвлэскэ ангелон.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Кана Яков лас сама лэн, вов пхэндас:
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Яков бищядас англа пэстэ манушэн кай пэско прал Исав андэ пхув Сеир, андо тхэм Эдом.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Вов дас лэнгэ аври:
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Мандэ сы гурува ай самары, бакрэ ай бусня, бутярнэ ай бутяркини. Аканак мэ бищявав кадо нэвипэ мурэ раскэ тэ аракхав милошаго андэ тирэ якха"».
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Кана э бищядэ мануш болдэ-пэ палпалэ, вон пхэндэ Яковоскэ:
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Андэ бари дар ай пхарэ илэса Яков уладас пэ дуй табора пэскэ манушэн ай ви кырдура ай верблюдон.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Вов гиндыяс: «Тэ хутела Исав маримаса по допаш анда амандэ, лэ кавэр ащна наазбадэ ай фирина-пэ».
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Яков лас тэ мангэл:
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Мэ чи эрдэмлый касаво милошаго ай лышыпэ, савэ Ту дан Тирэ слугакэ. Мандэ кханчи нас, фэри дромэско кашт, кана мэ накхлэм Ёрдан, ай аканак мэ болдав-ма палпалэ дуе таборэнца.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Рудий тут, фирисар ман катар о васт мурэ пралэско Исавоско, анда кадо кэ мэ дарав, кэ вов авла ай хутела пэ мандэ ай пэ дэя щяворэнца.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Чяк Ту пхэндан: «Мэ щинадэм тукэ миштыпэ, ай тирэ парапутя авна кати бут, сар моряко кишай, саво наштык тэ гинавэс».
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Яков ратярдас котэ ай анда кодо, со сас лэстэ, кидас аври подарко пэскэ пралэскэ Исавоскэ:
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 200 буснян ай 20 бузнэн, 200 бакрян ай 20 бакрэн,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 30 верблюдицэн бурнювонца, 40 гурувнян ай 10 гурувэн, 20 самарэн жювлян ай 10 самарэн муршэн.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Вов дас бутярнэнгэ тэ лышын сако кырдо ригатэ ай пхэндас лэнгэ:
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Вов щитярдас манушэс, кон жялас англуно:
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 атунчи ту трубуй тэ пхэнэс: «Кадал алатура сы тирэ слугаскэ Яковоскэ. Кадо подарко лэстар мурэ раскэ Исавоскэ, ай коркоро Яков жял пал амэндэ».
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Вов щитярдас ви дуйтонэс, ви тритонэс, ви кавэрэн, кон жялас пала сако кырдо:
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Ай на бистрэн тэ пхэнэн: «Тиро слуга Яков жял палал».
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Кадэ Яковоскэ дары сас бищядэ англал, ай вов коркоро ратярдас андо табор.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Коды рати Яков ущилас ай лас пэскэ дуе ромнян, дуе бутяркинян ай дэшуекхэ щявэн ай накхлас пэрдал э нал Яббок.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Вов ингэрдас лэн пэрдал о паи ай пала кадо ви са пэско миштыпэ.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Атунчи Яков ащилас коркоро, ай Вари-кон биркозыяс лэса жи по ғайнало.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Кана вон биркозынас, Кодо дыкхлас, кэ чи нирий, ай шэртысардас машкарэско кокало кай о Яков.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Котар Вов пхэндас:
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Кодо пущлас:
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Атунчи Кодо пхэндас:
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Яков пущлас:
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Яков пхэндас: «Мэ дыкхлэм муй лэ Дэвлэско ай ащилэм жювиндо», — ай дас анав кодолэ тханэскэ Пениэл.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 О кхам сас аба опрэ, кана вов накхлас Пениэл, ай лангалас анда пэско пунро.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Акэ состар жи кай аканак израильтянура чи хан гырчё анда машкарэско кокало: кэ о Дэл азбадас о машкарэско кокало паша гырчё кай о Яков.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.