João 4
Gurbet NT (RMY_GUR) vs VC
1 Kana o Isus dodžanglja kaj e fariseja šunde so vov pridobil thaj krstil pobut sikaden nego o Jovane
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 – iako o Isus korkoro ni krstila, nego lese sikade gova ćerena –
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 đelo andari phuv i Judeja thaj irisajlo ani phuv i Galileja.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ko drom trubuja te načhol tari Samarija.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Gija avilo ano samarijansko gav savo akhardola Sihar, paši phuv savi dija o Jakov pe čhavese e Josifese.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Gothe sasa o bunari e Jakoveso. O Isus čhindilo taro baro drom thaj bešlo pašo bunari. Sasa paše dešuduj (12) o sato.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kana gothe avili jekh Samarijanka te dolol paj, o Isus vaćarda laće: “De ma te pijav!”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tegani sasa o Isus korkoro, golese kaj lese sikade đele ano gav te ćinen xamase.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Vaćarda e Isusese i Samarijanka: “Sar tu, savo san Jevrejo, šaj te manđe mandar tari Samarijanka te dav tut te pije paj?” Golese kaj e Jevreja naj ano amalipe e Samarijancurencar.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 O Isus vaćarda laće: “Kana bi samo džanesa e Devleso daro! Tu ni džane ko si kova so vaćarol tuće: ‘De ma te pijav paj!’ Te džane, tu bi mandar manđesa thaj me bi dava tut paj savo dol džuvdipe.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 I džuvli phenda lese: “Gospodarona! Naj tut ni čaro te dole o paj, a o bunari si xor. Kotar ka le paj savo dol džuvdipe?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Tu li misli kaj san po baro tare amaro paradad o Jakov savo dija amen kava bunari savestar pilja vov, lese čhave thaj lesi stoka?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 O Isus vaćarda laće: “Dži jekh savo pijol tare kava paj, palem ka trošavol.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Al ko pijol paj savo me ka dav le, ni ka avol trošalo dži kaj si džuvdo. Paj savo me ka dav le ka avol ane leste izvor e pajeso savo ka dol le džuvdipe bizo meripe.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 I džuvli vaćarda lese: “Gospodarona! De ma gova paj te ma trošavav vadži ni te avav kate ko bunari te dolav paj!”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 O Isus vaćarda laće: “Dža akhar ćire rome thaj iri tut akari!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Tegani vaćarda lese i romni: “Naj man rom.” Tegani phenda o Isus: “Šukar phendan kaj naj tut rom!
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Golese kaj sasa tut pandž roma thaj kova so isi tut akana naj ćiro rom. Gova so vaćardan si čače.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 I romni vaćarda lese: “Gospodarona! Dikhav kaj san proroko.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Amare paradada slavina e Devle ke kava brego. Al tumen e Jevreja vaćaren kaj ano Jerusalim si than kaj trubul te slavil pe o Dol.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 O Isus vaćarda laće: “Džuvlije! Pača man, ka avol o vreme kaj ni ka slavin e Dade na samo kate ko brego thaj na samo ano Jerusalim.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Tumen e Samarijancura ni džanen kas slavin. Amen e Jevreja džana kas slavi golese kaj o spasenje avol tare Jevreja.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Al avol o vreme kana e čačukane slavljenikura ka slavin e Dade ano Duxo thaj ano čačipe. O Dad manđol gasave pačavnen. A gova vreme već avilo.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 O Dol si Duxo thaj kola save slavin le, mora te slavin le ano Duxo thaj ano čačipe.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 I džuvli phenda lese: “Džanav kaj ka avol o Mesija, savo akhardol Hrist. Kana ka avol vov, sa ka objasnil amenđe.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 O Isus vaćarda laće: “Vov akana vaćarol tusa. Me sem o Mesija.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ane gova časo lese sikade irisade pe andaro foro thaj čudisajle so o Isus vaćarol e džuvljasa. Al ni jekh ni pučlja le: “So manđe latar?”, il “Sose vaćare lasa?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Tegani i džuvli ačhada gothe po khoro, irisajli ano gav thaj vaćarda e manušenđe:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dičhen e manuše savo manđe vaćarda sa so ćerdem. Šaj si vov o Hrist?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Gija e manuša avile andaro gav thaj đele te dičhen e Isuse.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ane gova vreme e sikade molisade e Isuse: “Rabbi! Xa khanči!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Al vov phenda lenđe: “Man isi xape savestar tumen ni džanen.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Tegani e sikade vaćarde maškare peste: “Te ni anda lese khoni khanči xamase?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 A o Isus vaćarda lenđe: “Mingro xape si te ćerav so si volja kolesi savo bičhalda man thaj te dovršiv lesi bući.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Na li vaćaren kana sejin: ‘Vadži štar čhon thaj ka avol o ćidipe?’ Al me phenav tumenđe, putren tumare jakha thaj dičhen e poljura resle ćidimase.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Kova savo ćidol već prihvatil plata thaj ćidol o bijandipe pašo džuvdipe bizo meripe, te šaj radujin pe katane kova so sejil thaj kova so ćidol.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Gija čače avol i poslovica: ‘Jekh sejil, dujto ćidol.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Me bičhalav tumen te ćiden kaj ni ćerden bući. Avera trudisajle, a tumen ćidijen o bijandipe tari lenđi bući.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 But Samarijancura tare gova foro pačaje ane leste zbog o lafi e džuvljako savi phenda o svedočanstvo: “Vaćarda manđe sa so ćerdem.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kana avile e Samarijancura paše leste, molisade le te ačhol lencar. Thaj vov ačhilo gothe duj đive.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Tegani vadži pobut manuša pačaje zbog lese lafura.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Vaćarde e džuvljaće: “Akana više ni pača samo zbog gova so tu vaćardan, golese kaj amen korkore šundam thaj džana kaj si čače kava manuš o Spasitelji e svetoso!”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Pale duj đive, o Isus đelo tari Samarija ani Galileja.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Korkoro o Isus svedočisada kaj e proroko ni poštujin ano than kaj barilo.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Kana reslo ani Galileja, e Galilejcura lačhe prihvatisade le samo golese so dikhlje sa e čudesura save ćerda ano Jerusalim, golese kaj i von sesa odori ko prazniko Jevrejengo – Pasha.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Gija o Isus đelo palem ani Kana i Galilejsko, kaj sasa ćerdo o paj ani mol. Sasa jekh službeniko e caroso andaro Kafarnaum, kas sasa nasvalo čhavo.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Kana šunda kaj o Isus andari Judeja avilo ani Galileja, đelo ke leste ani Kana thaj molisada le te avol ano Kafarnaum thaj te sastarol lese čhave golese kaj si ko meripe.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 A o Isus phenda lese: “Gasave sen tumen manuša! Dži kaj ni dičhen znakura thaj čudesura, ni pačan.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 E caroso službeniko vaćarda lese: “Gospode! Moliv tut, av sar ni mulo mingro čhavo.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 O Isus vaćarda lese: “Dža čhere, ćiro čhavo sastilo!” O manuš pačaja ane Isusese lafura thaj đelo čhere.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Kana sasa vadži ko drom, arakhlja pe slugen save ande lese haberi kaj leso čhavo sastilo.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Vov pučlja len kana sastilo thaj von phende lese: “Eraći ko jekh o sato ko đive ačhada le i groznica.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tegani haljarda o dad kaj gova sasa ane kova sato kana vaćarda lese o Isus: “Ćiro čhavo sastilo.” Thaj pačaje vov thaj savore ane leso čher.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Gova sasa dujto čudesno znako savo ćerda o Isus ani Galileja kana irisajlo tari Judeja.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.