João 4
Gurbet NT (RMY_GUR) vs ARIB
1 Kana o Isus dodžanglja kaj e fariseja šunde so vov pridobil thaj krstil pobut sikaden nego o Jovane
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 – iako o Isus korkoro ni krstila, nego lese sikade gova ćerena –
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 đelo andari phuv i Judeja thaj irisajlo ani phuv i Galileja.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ko drom trubuja te načhol tari Samarija.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Gija avilo ano samarijansko gav savo akhardola Sihar, paši phuv savi dija o Jakov pe čhavese e Josifese.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Gothe sasa o bunari e Jakoveso. O Isus čhindilo taro baro drom thaj bešlo pašo bunari. Sasa paše dešuduj (12) o sato.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Kana gothe avili jekh Samarijanka te dolol paj, o Isus vaćarda laće: “De ma te pijav!”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tegani sasa o Isus korkoro, golese kaj lese sikade đele ano gav te ćinen xamase.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Vaćarda e Isusese i Samarijanka: “Sar tu, savo san Jevrejo, šaj te manđe mandar tari Samarijanka te dav tut te pije paj?” Golese kaj e Jevreja naj ano amalipe e Samarijancurencar.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 O Isus vaćarda laće: “Kana bi samo džanesa e Devleso daro! Tu ni džane ko si kova so vaćarol tuće: ‘De ma te pijav paj!’ Te džane, tu bi mandar manđesa thaj me bi dava tut paj savo dol džuvdipe.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 I džuvli phenda lese: “Gospodarona! Naj tut ni čaro te dole o paj, a o bunari si xor. Kotar ka le paj savo dol džuvdipe?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Tu li misli kaj san po baro tare amaro paradad o Jakov savo dija amen kava bunari savestar pilja vov, lese čhave thaj lesi stoka?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 O Isus vaćarda laće: “Dži jekh savo pijol tare kava paj, palem ka trošavol.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Al ko pijol paj savo me ka dav le, ni ka avol trošalo dži kaj si džuvdo. Paj savo me ka dav le ka avol ane leste izvor e pajeso savo ka dol le džuvdipe bizo meripe.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 I džuvli vaćarda lese: “Gospodarona! De ma gova paj te ma trošavav vadži ni te avav kate ko bunari te dolav paj!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 O Isus vaćarda laće: “Dža akhar ćire rome thaj iri tut akari!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Tegani vaćarda lese i romni: “Naj man rom.” Tegani phenda o Isus: “Šukar phendan kaj naj tut rom!
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Golese kaj sasa tut pandž roma thaj kova so isi tut akana naj ćiro rom. Gova so vaćardan si čače.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 I romni vaćarda lese: “Gospodarona! Dikhav kaj san proroko.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Amare paradada slavina e Devle ke kava brego. Al tumen e Jevreja vaćaren kaj ano Jerusalim si than kaj trubul te slavil pe o Dol.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 O Isus vaćarda laće: “Džuvlije! Pača man, ka avol o vreme kaj ni ka slavin e Dade na samo kate ko brego thaj na samo ano Jerusalim.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tumen e Samarijancura ni džanen kas slavin. Amen e Jevreja džana kas slavi golese kaj o spasenje avol tare Jevreja.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Al avol o vreme kana e čačukane slavljenikura ka slavin e Dade ano Duxo thaj ano čačipe. O Dad manđol gasave pačavnen. A gova vreme već avilo.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 O Dol si Duxo thaj kola save slavin le, mora te slavin le ano Duxo thaj ano čačipe.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 I džuvli phenda lese: “Džanav kaj ka avol o Mesija, savo akhardol Hrist. Kana ka avol vov, sa ka objasnil amenđe.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 O Isus vaćarda laće: “Vov akana vaćarol tusa. Me sem o Mesija.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ane gova časo lese sikade irisade pe andaro foro thaj čudisajle so o Isus vaćarol e džuvljasa. Al ni jekh ni pučlja le: “So manđe latar?”, il “Sose vaćare lasa?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Tegani i džuvli ačhada gothe po khoro, irisajli ano gav thaj vaćarda e manušenđe:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Aven te dičhen e manuše savo manđe vaćarda sa so ćerdem. Šaj si vov o Hrist?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Gija e manuša avile andaro gav thaj đele te dičhen e Isuse.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Ane gova vreme e sikade molisade e Isuse: “Rabbi! Xa khanči!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Al vov phenda lenđe: “Man isi xape savestar tumen ni džanen.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Tegani e sikade vaćarde maškare peste: “Te ni anda lese khoni khanči xamase?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 A o Isus vaćarda lenđe: “Mingro xape si te ćerav so si volja kolesi savo bičhalda man thaj te dovršiv lesi bući.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Na li vaćaren kana sejin: ‘Vadži štar čhon thaj ka avol o ćidipe?’ Al me phenav tumenđe, putren tumare jakha thaj dičhen e poljura resle ćidimase.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Kova savo ćidol već prihvatil plata thaj ćidol o bijandipe pašo džuvdipe bizo meripe, te šaj radujin pe katane kova so sejil thaj kova so ćidol.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Gija čače avol i poslovica: ‘Jekh sejil, dujto ćidol.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Me bičhalav tumen te ćiden kaj ni ćerden bući. Avera trudisajle, a tumen ćidijen o bijandipe tari lenđi bući.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 But Samarijancura tare gova foro pačaje ane leste zbog o lafi e džuvljako savi phenda o svedočanstvo: “Vaćarda manđe sa so ćerdem.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kana avile e Samarijancura paše leste, molisade le te ačhol lencar. Thaj vov ačhilo gothe duj đive.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Tegani vadži pobut manuša pačaje zbog lese lafura.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Vaćarde e džuvljaće: “Akana više ni pača samo zbog gova so tu vaćardan, golese kaj amen korkore šundam thaj džana kaj si čače kava manuš o Spasitelji e svetoso!”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Pale duj đive, o Isus đelo tari Samarija ani Galileja.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Korkoro o Isus svedočisada kaj e proroko ni poštujin ano than kaj barilo.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Kana reslo ani Galileja, e Galilejcura lačhe prihvatisade le samo golese so dikhlje sa e čudesura save ćerda ano Jerusalim, golese kaj i von sesa odori ko prazniko Jevrejengo – Pasha.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Gija o Isus đelo palem ani Kana i Galilejsko, kaj sasa ćerdo o paj ani mol. Sasa jekh službeniko e caroso andaro Kafarnaum, kas sasa nasvalo čhavo.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kana šunda kaj o Isus andari Judeja avilo ani Galileja, đelo ke leste ani Kana thaj molisada le te avol ano Kafarnaum thaj te sastarol lese čhave golese kaj si ko meripe.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 A o Isus phenda lese: “Gasave sen tumen manuša! Dži kaj ni dičhen znakura thaj čudesura, ni pačan.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 E caroso službeniko vaćarda lese: “Gospode! Moliv tut, av sar ni mulo mingro čhavo.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 O Isus vaćarda lese: “Dža čhere, ćiro čhavo sastilo!” O manuš pačaja ane Isusese lafura thaj đelo čhere.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Kana sasa vadži ko drom, arakhlja pe slugen save ande lese haberi kaj leso čhavo sastilo.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Vov pučlja len kana sastilo thaj von phende lese: “Eraći ko jekh o sato ko đive ačhada le i groznica.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Tegani haljarda o dad kaj gova sasa ane kova sato kana vaćarda lese o Isus: “Ćiro čhavo sastilo.” Thaj pačaje vov thaj savore ane leso čher.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Gova sasa dujto čudesno znako savo ćerda o Isus ani Galileja kana irisajlo tari Judeja.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.