João 4

Gurbet NT (RMY_GUR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kana o Isus dodžanglja kaj e fariseja šunde so vov pridobil thaj krstil pobut sikaden nego o Jovane
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 – iako o Isus korkoro ni krstila, nego lese sikade gova ćerena –
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 đelo andari phuv i Judeja thaj irisajlo ani phuv i Galileja.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ko drom trubuja te načhol tari Samarija.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Gija avilo ano samarijansko gav savo akhardola Sihar, paši phuv savi dija o Jakov pe čhavese e Josifese.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Gothe sasa o bunari e Jakoveso. O Isus čhindilo taro baro drom thaj bešlo pašo bunari. Sasa paše dešuduj (12) o sato.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Kana gothe avili jekh Samarijanka te dolol paj, o Isus vaćarda laće: “De ma te pijav!”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tegani sasa o Isus korkoro, golese kaj lese sikade đele ano gav te ćinen xamase.)
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Vaćarda e Isusese i Samarijanka: “Sar tu, savo san Jevrejo, šaj te manđe mandar tari Samarijanka te dav tut te pije paj?” Golese kaj e Jevreja naj ano amalipe e Samarijancurencar.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 O Isus vaćarda laće: “Kana bi samo džanesa e Devleso daro! Tu ni džane ko si kova so vaćarol tuće: ‘De ma te pijav paj!’ Te džane, tu bi mandar manđesa thaj me bi dava tut paj savo dol džuvdipe.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 I džuvli phenda lese: “Gospodarona! Naj tut ni čaro te dole o paj, a o bunari si xor. Kotar ka le paj savo dol džuvdipe?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tu li misli kaj san po baro tare amaro paradad o Jakov savo dija amen kava bunari savestar pilja vov, lese čhave thaj lesi stoka?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 O Isus vaćarda laće: “Dži jekh savo pijol tare kava paj, palem ka trošavol.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Al ko pijol paj savo me ka dav le, ni ka avol trošalo dži kaj si džuvdo. Paj savo me ka dav le ka avol ane leste izvor e pajeso savo ka dol le džuvdipe bizo meripe.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 I džuvli vaćarda lese: “Gospodarona! De ma gova paj te ma trošavav vadži ni te avav kate ko bunari te dolav paj!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 O Isus vaćarda laće: “Dža akhar ćire rome thaj iri tut akari!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Tegani vaćarda lese i romni: “Naj man rom.” Tegani phenda o Isus: “Šukar phendan kaj naj tut rom!
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Golese kaj sasa tut pandž roma thaj kova so isi tut akana naj ćiro rom. Gova so vaćardan si čače.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 I romni vaćarda lese: “Gospodarona! Dikhav kaj san proroko.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Amare paradada slavina e Devle ke kava brego. Al tumen e Jevreja vaćaren kaj ano Jerusalim si than kaj trubul te slavil pe o Dol.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 O Isus vaćarda laće: “Džuvlije! Pača man, ka avol o vreme kaj ni ka slavin e Dade na samo kate ko brego thaj na samo ano Jerusalim.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Tumen e Samarijancura ni džanen kas slavin. Amen e Jevreja džana kas slavi golese kaj o spasenje avol tare Jevreja.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Al avol o vreme kana e čačukane slavljenikura ka slavin e Dade ano Duxo thaj ano čačipe. O Dad manđol gasave pačavnen. A gova vreme već avilo.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 O Dol si Duxo thaj kola save slavin le, mora te slavin le ano Duxo thaj ano čačipe.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 I džuvli phenda lese: “Džanav kaj ka avol o Mesija, savo akhardol Hrist. Kana ka avol vov, sa ka objasnil amenđe.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 O Isus vaćarda laće: “Vov akana vaćarol tusa. Me sem o Mesija.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ane gova časo lese sikade irisade pe andaro foro thaj čudisajle so o Isus vaćarol e džuvljasa. Al ni jekh ni pučlja le: “So manđe latar?”, il “Sose vaćare lasa?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Tegani i džuvli ačhada gothe po khoro, irisajli ano gav thaj vaćarda e manušenđe:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Aven te dičhen e manuše savo manđe vaćarda sa so ćerdem. Šaj si vov o Hrist?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Gija e manuša avile andaro gav thaj đele te dičhen e Isuse.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ane gova vreme e sikade molisade e Isuse: “Rabbi! Xa khanči!”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Al vov phenda lenđe: “Man isi xape savestar tumen ni džanen.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Tegani e sikade vaćarde maškare peste: “Te ni anda lese khoni khanči xamase?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 A o Isus vaćarda lenđe: “Mingro xape si te ćerav so si volja kolesi savo bičhalda man thaj te dovršiv lesi bući.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Na li vaćaren kana sejin: ‘Vadži štar čhon thaj ka avol o ćidipe?’ Al me phenav tumenđe, putren tumare jakha thaj dičhen e poljura resle ćidimase.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Kova savo ćidol već prihvatil plata thaj ćidol o bijandipe pašo džuvdipe bizo meripe, te šaj radujin pe katane kova so sejil thaj kova so ćidol.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Gija čače avol i poslovica: ‘Jekh sejil, dujto ćidol.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Me bičhalav tumen te ćiden kaj ni ćerden bući. Avera trudisajle, a tumen ćidijen o bijandipe tari lenđi bući.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 But Samarijancura tare gova foro pačaje ane leste zbog o lafi e džuvljako savi phenda o svedočanstvo: “Vaćarda manđe sa so ćerdem.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Kana avile e Samarijancura paše leste, molisade le te ačhol lencar. Thaj vov ačhilo gothe duj đive.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Tegani vadži pobut manuša pačaje zbog lese lafura.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Vaćarde e džuvljaće: “Akana više ni pača samo zbog gova so tu vaćardan, golese kaj amen korkore šundam thaj džana kaj si čače kava manuš o Spasitelji e svetoso!”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Pale duj đive, o Isus đelo tari Samarija ani Galileja.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Korkoro o Isus svedočisada kaj e proroko ni poštujin ano than kaj barilo.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Kana reslo ani Galileja, e Galilejcura lačhe prihvatisade le samo golese so dikhlje sa e čudesura save ćerda ano Jerusalim, golese kaj i von sesa odori ko prazniko Jevrejengo – Pasha.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Gija o Isus đelo palem ani Kana i Galilejsko, kaj sasa ćerdo o paj ani mol. Sasa jekh službeniko e caroso andaro Kafarnaum, kas sasa nasvalo čhavo.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Kana šunda kaj o Isus andari Judeja avilo ani Galileja, đelo ke leste ani Kana thaj molisada le te avol ano Kafarnaum thaj te sastarol lese čhave golese kaj si ko meripe.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 A o Isus phenda lese: “Gasave sen tumen manuša! Dži kaj ni dičhen znakura thaj čudesura, ni pačan.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 E caroso službeniko vaćarda lese: “Gospode! Moliv tut, av sar ni mulo mingro čhavo.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 O Isus vaćarda lese: “Dža čhere, ćiro čhavo sastilo!” O manuš pačaja ane Isusese lafura thaj đelo čhere.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Kana sasa vadži ko drom, arakhlja pe slugen save ande lese haberi kaj leso čhavo sastilo.
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Vov pučlja len kana sastilo thaj von phende lese: “Eraći ko jekh o sato ko đive ačhada le i groznica.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Tegani haljarda o dad kaj gova sasa ane kova sato kana vaćarda lese o Isus: “Ćiro čhavo sastilo.” Thaj pačaje vov thaj savore ane leso čher.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Gova sasa dujto čudesno znako savo ćerda o Isus ani Galileja kana irisajlo tari Judeja.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.