João 11

Gurbet NT (RMY_GUR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nesavo manuš savo akhardola Lazar sasa nasvalo. Vov sasa tari Vitanija, taro gav kaj bešle i Marija thaj laći phen i Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I Marija si koja savi ka čhorol o miris po Gospod thaj ka kosol lese pingre pe balencar. Lako phral o Lazar sasa nasvalo.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 E pheja golese bičhalde palo Isus vaćarindoj: “Gospode! Ćiro manglo amal si nasvalo.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kana o Isus gova šunda, phenda: “Kava nasvalipe ni ka anol meripe, već slava e Devlese, te bi prekal kava nasvalipe proslavila pe o Čhavo e Devleso.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 O Isus manglja e Marta thaj laće pheja e Marija thaj e Lazare.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Gija, kana šunda bašo nasvalipe e Lazareso, ačhilo vadži duj đive odori kaj sasa,
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 thaj pale gova vaćarda pe sikadenđe: “Ajde te dža palem ani Judeja!”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 E sikade phende lese: “Rabbi! Okova đive e jevrejska šorutne manglje te mudaren tut barencar, a tu palem manđe odori te dža?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 O Isus vaćarda: “Dal o đive naj le dešuduj (12) satura? Ko phirol ko đive, našti perol, golese kaj dičhol o svetlo kale svetoso.
9 Jesus respondeu:
10 Al ko džal ki rat, perol, golese kaj naj videlo ane leste.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kava vaćarda thaj vadži phenda: “O Lazar, amaro amal zasuta, a me džav te džungavav le.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tegani phende lese e sikade: “Gospode! Te zasuta, ka sastol!”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Al o Isus vaćarda bašo meripe e Lazareso, a von dije gođi kaj o Lazar čače sovol.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tegani o Isus putarde vaćarda lenđe: “O Lazar mulo.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Zbog tumende raduji man so ni sema odori, te bi šaj pačana. Al, ajde ka dža ke leste.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tegani o Tomo, savo akhardola Bliznako,phenda avere sikadenđe: “Ajde te dža i amen te mera lesa.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kana o Isus avilo odori, dodžanglja kaj čhute e Lazare ano limori angleder štar đive.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 I Vitanija sasa pašo Jerusalim paše trin kilometra.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Tegani gothar but Jevreja avile ki Marta thaj ki Marija te kovljaren i dukh pale lengo phral.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Kana i Marta šunda kaj o Isus avilo, iklili angle leste, a i Marija ačhili čhere.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 I Marta vaćarda e Isusese: “Gospode! Te avesa kate, ne bi merola mingro phral!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Al me i akana džanav kaj sa so ka rode taro Dol, ka dol tut!”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 O Isus vaćarda laće: “Ćiro phral ka uštol tare mule.”
23 Jesus disse a ela:
24 I Marta phenda lese: “Džanav kaj ka uštol tare mule kana savore ka ušten, ano poslednjo đive.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 O Isus vaćarda laće: “Me sem uštipe tare mule thaj džuvdipe. Ko pačal ane mande, i te mulo, ka avol džuvdo.
25 Então Jesus declarou:
26 Dži jekh savo si džuvdo thaj pačal ane mande, nikad ni ka merol. Pača li ane kava, Marto?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Voj phenda lese: “Va, Gospode! Me pačav kaj tu san o Hrist, o Čhavo e Devleso, savo trubuja te avol ki phuv.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kana kava vaćarda, đeli te akharol pe pheja thaj po zala vaćarda laće: “O učitelji avilo thaj manđol te dičhol tut.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kana i Marija gova šunda, uštili sigate thaj đeli ke leste.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 O Isus vadži ni sasa ano gav, nego vadži sasa ko than kaj reslja le i Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Kana e Jevreja save sesa e Marijasa ano čher thaj kovljarde lenđi dukh, dikhlje kaj i Marija sigate uštili thaj iklili avral, i von đele pale late golese kaj dije gođi kaj džal ko limori te rovol odoringate.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kana i Marija resli ko than kaj sasa o Isus thaj dikhlja le, peli angle lese pingre thaj vaćarda lese: “Gospode! Te avesa kate, ne bi merola mingro phral!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Kana o Isus dikhlja kaj i Marija lija te rovol thaj kaj roven i e Jevreja save avile lasa, but potresisajlo ano duxo thaj žal sasa lese.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 O Isus pučlja: “Kaj čhuten le?” Vaćarde lese: “Gospode, av te dičhe.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 A o Isus lija te rovol.
35 Jesus chorou.
36 Tegani e Jevreja phende: “Dikh kobor manglja le!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Al nesave lendar vaćarde: “Naštine li kava savo putarda e jakha e korese, te ćerol kava manuš te ma merol?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 O Isus tegani palem potresisajlo thaj đelo ko limori. Gova sasa pećina kaso ulaz phanglje bare baresa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 O Isus phenda: “Crden o bar!” I Marta, i phen koleso so mulo, vaćarda lese: “Gospode! Vov već khandol, golese kaj nakhle štar đive sar mulo.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Tegani o Isus vaćarda laće: “Na li phendem tuće kaj ka dičhe i slava e Devlesi te pačajan?”
40 Jesus respondeu:
41 Sigate crdije o bar. Tegani o Isus vazdija pe jakha upre premalo nebo thaj phenda: “Dade! Hvala tuće so šundan man.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Me džanav kaj uvek šune man, al kava vaćardem zbog e manuša save ačhen kate, te pačan kaj tu bičhaldan man.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kana phenda kava, dija vika andare sa o glaso: “Lazare, iklji avri!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Thaj iklilo o mulo. Lese vasta thaj lese pingre sesa paćarde čaršafesa thaj leso muj sasa phanglo kotoresa. O Isus vaćarda lenđe: “Putren le thaj mučhen le te džal!”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Tegani but Jevreja save avile ki Marija thaj dikhlje so ćerda o Isus, pačaje ane leste.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Al nesave lendar đele ke fariseja thaj vaćarde lenđe so ćerda o Isus.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Golese e šorutne sveštenikura thaj e fariseja ćidije e manušen andaro Baro sudo thaj vaćarde: “So ka ćera? Kava manuš ćerol but čudesna znakura.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Te ačhadam le gija, savore ka pačan ane leste. Pale gova ka aven e Rimljanura thaj ka len amaro Hram thaj amare narodo.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tegani o Kajafa, jekh lendar, savo gova berš sasa baro svešteniko, vaćarda: “Tumen khanči ni džanen!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ni den gođi kaj si tumenđe pošukar jekh manuš te merol baše manuša, te ma bi sa o narodo properola.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 O Kajafa ni vaćarda kava korkoro pestar, nego, sar baro svešteniko gole beršeso, prorokujisada kaj o Isus trubul te merol bašo sa o narodo.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Thaj na samo bašo narodo, nego te bi ćidola katane sa e strvime čhaven e Devlese thaj te aven sar jekh.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Gija gova đive dogovorisajle e jevrejska šorutne te mudaren e Isuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Golese o Isus vadži ni phirda putarde maškare jevrejska šorutne, al gothar đelo ani phuv paši pustinja, ano gav savo akhardol Efrem thaj gothe sasa pe sikadencar.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 A sasa paše o prazniko e Jevrejengo – Pasha thaj but Jevreja tari sa i phuv avile ano Jerusalim angleder i Pasha, te ćeren o adeti e thodimaso.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tegani rodije e Isuse thaj kana ačhile ano Hram, pučlje jekh avere: “So den gođi? Ka avol li vov ki Pasha?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Gija, e šorutne sveštenikura thaj e fariseja već dije naredba, ko ka dodžanol kaj si o Isus, te prijavil le, sar bi dolena e Isuse.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.