João 11
Gurbet NT (RMY_GUR) vs ARA
1 Nesavo manuš savo akhardola Lazar sasa nasvalo. Vov sasa tari Vitanija, taro gav kaj bešle i Marija thaj laći phen i Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I Marija si koja savi ka čhorol o miris po Gospod thaj ka kosol lese pingre pe balencar. Lako phral o Lazar sasa nasvalo.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 E pheja golese bičhalde palo Isus vaćarindoj: “Gospode! Ćiro manglo amal si nasvalo.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Kana o Isus gova šunda, phenda: “Kava nasvalipe ni ka anol meripe, već slava e Devlese, te bi prekal kava nasvalipe proslavila pe o Čhavo e Devleso.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 O Isus manglja e Marta thaj laće pheja e Marija thaj e Lazare.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Gija, kana šunda bašo nasvalipe e Lazareso, ačhilo vadži duj đive odori kaj sasa,
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 thaj pale gova vaćarda pe sikadenđe: “Ajde te dža palem ani Judeja!”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 E sikade phende lese: “Rabbi! Okova đive e jevrejska šorutne manglje te mudaren tut barencar, a tu palem manđe odori te dža?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 O Isus vaćarda: “Dal o đive naj le dešuduj (12) satura? Ko phirol ko đive, našti perol, golese kaj dičhol o svetlo kale svetoso.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Al ko džal ki rat, perol, golese kaj naj videlo ane leste.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kava vaćarda thaj vadži phenda: “O Lazar, amaro amal zasuta, a me džav te džungavav le.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Tegani phende lese e sikade: “Gospode! Te zasuta, ka sastol!”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Al o Isus vaćarda bašo meripe e Lazareso, a von dije gođi kaj o Lazar čače sovol.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tegani o Isus putarde vaćarda lenđe: “O Lazar mulo.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Zbog tumende raduji man so ni sema odori, te bi šaj pačana. Al, ajde ka dža ke leste.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tegani o Tomo, savo akhardola Bliznako,phenda avere sikadenđe: “Ajde te dža i amen te mera lesa.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Kana o Isus avilo odori, dodžanglja kaj čhute e Lazare ano limori angleder štar đive.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 I Vitanija sasa pašo Jerusalim paše trin kilometra.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Tegani gothar but Jevreja avile ki Marta thaj ki Marija te kovljaren i dukh pale lengo phral.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Kana i Marta šunda kaj o Isus avilo, iklili angle leste, a i Marija ačhili čhere.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 I Marta vaćarda e Isusese: “Gospode! Te avesa kate, ne bi merola mingro phral!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Al me i akana džanav kaj sa so ka rode taro Dol, ka dol tut!”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 O Isus vaćarda laće: “Ćiro phral ka uštol tare mule.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 I Marta phenda lese: “Džanav kaj ka uštol tare mule kana savore ka ušten, ano poslednjo đive.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 O Isus vaćarda laće: “Me sem uštipe tare mule thaj džuvdipe. Ko pačal ane mande, i te mulo, ka avol džuvdo.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Dži jekh savo si džuvdo thaj pačal ane mande, nikad ni ka merol. Pača li ane kava, Marto?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Voj phenda lese: “Va, Gospode! Me pačav kaj tu san o Hrist, o Čhavo e Devleso, savo trubuja te avol ki phuv.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kana kava vaćarda, đeli te akharol pe pheja thaj po zala vaćarda laće: “O učitelji avilo thaj manđol te dičhol tut.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Kana i Marija gova šunda, uštili sigate thaj đeli ke leste.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 O Isus vadži ni sasa ano gav, nego vadži sasa ko than kaj reslja le i Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Kana e Jevreja save sesa e Marijasa ano čher thaj kovljarde lenđi dukh, dikhlje kaj i Marija sigate uštili thaj iklili avral, i von đele pale late golese kaj dije gođi kaj džal ko limori te rovol odoringate.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kana i Marija resli ko than kaj sasa o Isus thaj dikhlja le, peli angle lese pingre thaj vaćarda lese: “Gospode! Te avesa kate, ne bi merola mingro phral!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Kana o Isus dikhlja kaj i Marija lija te rovol thaj kaj roven i e Jevreja save avile lasa, but potresisajlo ano duxo thaj žal sasa lese.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 O Isus pučlja: “Kaj čhuten le?” Vaćarde lese: “Gospode, av te dičhe.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 A o Isus lija te rovol.
35 Jesus chorou.
36 Tegani e Jevreja phende: “Dikh kobor manglja le!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Al nesave lendar vaćarde: “Naštine li kava savo putarda e jakha e korese, te ćerol kava manuš te ma merol?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 O Isus tegani palem potresisajlo thaj đelo ko limori. Gova sasa pećina kaso ulaz phanglje bare baresa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 O Isus phenda: “Crden o bar!” I Marta, i phen koleso so mulo, vaćarda lese: “Gospode! Vov već khandol, golese kaj nakhle štar đive sar mulo.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Tegani o Isus vaćarda laće: “Na li phendem tuće kaj ka dičhe i slava e Devlesi te pačajan?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Sigate crdije o bar. Tegani o Isus vazdija pe jakha upre premalo nebo thaj phenda: “Dade! Hvala tuće so šundan man.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Me džanav kaj uvek šune man, al kava vaćardem zbog e manuša save ačhen kate, te pačan kaj tu bičhaldan man.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kana phenda kava, dija vika andare sa o glaso: “Lazare, iklji avri!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Thaj iklilo o mulo. Lese vasta thaj lese pingre sesa paćarde čaršafesa thaj leso muj sasa phanglo kotoresa. O Isus vaćarda lenđe: “Putren le thaj mučhen le te džal!”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Tegani but Jevreja save avile ki Marija thaj dikhlje so ćerda o Isus, pačaje ane leste.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Al nesave lendar đele ke fariseja thaj vaćarde lenđe so ćerda o Isus.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Golese e šorutne sveštenikura thaj e fariseja ćidije e manušen andaro Baro sudo thaj vaćarde: “So ka ćera? Kava manuš ćerol but čudesna znakura.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Te ačhadam le gija, savore ka pačan ane leste. Pale gova ka aven e Rimljanura thaj ka len amaro Hram thaj amare narodo.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tegani o Kajafa, jekh lendar, savo gova berš sasa baro svešteniko, vaćarda: “Tumen khanči ni džanen!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ni den gođi kaj si tumenđe pošukar jekh manuš te merol baše manuša, te ma bi sa o narodo properola.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 O Kajafa ni vaćarda kava korkoro pestar, nego, sar baro svešteniko gole beršeso, prorokujisada kaj o Isus trubul te merol bašo sa o narodo.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Thaj na samo bašo narodo, nego te bi ćidola katane sa e strvime čhaven e Devlese thaj te aven sar jekh.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Gija gova đive dogovorisajle e jevrejska šorutne te mudaren e Isuse.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Golese o Isus vadži ni phirda putarde maškare jevrejska šorutne, al gothar đelo ani phuv paši pustinja, ano gav savo akhardol Efrem thaj gothe sasa pe sikadencar.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 A sasa paše o prazniko e Jevrejengo – Pasha thaj but Jevreja tari sa i phuv avile ano Jerusalim angleder i Pasha, te ćeren o adeti e thodimaso.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tegani rodije e Isuse thaj kana ačhile ano Hram, pučlje jekh avere: “So den gođi? Ka avol li vov ki Pasha?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Gija, e šorutne sveštenikura thaj e fariseja već dije naredba, ko ka dodžanol kaj si o Isus, te prijavil le, sar bi dolena e Isuse.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.