Atos 10
Gurbet NT (RMY_GUR) vs NAA
1 Ani Kesarija sasa jekh manuš alavesa Kornelije, rimsko kapetano e četako savi akhardola Italijansko.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Vov thaj sa lese čherutne sesa pačavne thaj darana taro Izraelsko Dol. Dija but milostinja e čore Izraelcurenđe thaj svako đive molila pe e Devlese.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Jekh đive, kana sasa trin o sato ko đive,sasa le vizija. Šukar dikhlja, sar premal leste avilo e Devleso anđelo thaj vaćarda lese: “Kornelije!”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 O Kornelije dikhlja ane leste thaj darandoj pučlja: “Vaćar so manđe, Gospode?” O anđelo vaćarda: “O Dol prihvatisada ćire molitve thaj ćiri milostinja sar žrtve.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Golese akana bičhal ani Jopa manušen te anen e Simone, kas den vika Petar.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Vov si gosto ke nesavo Simon savo ćerol e morčha, kaso čher si pašo more.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Pale gova o anđelo savo vaćarda lesa đelo thaj o Kornelije akharda pe duje slugen thaj jekhe devlikane vojniko tare kola save služisade le.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Phenda lenđe sa kava so sasa thaj bičhalda len ani Jopa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Theara đive kana e Kornelijase manuša đele e dromesa thaj avile paši Jopa, iklilo o Petar ko krovo te molil pe e Devlese, kana o sato sasa paše dešuduj (12) ko đive.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Sasa bokhalo thaj manglja te xal. Dok ćerde lese xamase, vov pelo ani vizija.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Dikhlja sar taro putardo nebo uljol premali phuv baro čaršafi phanglo ke štar riga.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ane leste sesa sa e vrste štare pingrenđe životinje tari phuv thaj e gmizavcura thaj sa e čiriklja talo nebo.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tegani nesavo glaso vaćarda lese: “Ušti, Petre! Čhin thaj xa!”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 A o Petar vaćarda: “Nisar, Gospode! Nijekh drom ni xaljem so si poganimo thaj melalo so si zabranimo Zakonesa.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Thaj o glaso dujto drom lese vaćarda: “Ma tu vaćar kaj si poganimo te xal pe kova so o Dol proglasisada thodo!”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Kava sasa trin drom thaj o čaršafi sigate irisajlo palal ko nebo.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 A sar o Petar sasa vadži ano čudo so kaja vizija značil, e manuša save sesa bičhalde taro Kornelija pučindoj arakhlje o čher e Simoneso savo ćerola morčha thaj već ačhile paši kapija.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Akharde thaj pučlje: “Naj li kate o Simon kas akharen Petar?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 A sar o Petar vadži dola gođi tari vizija, o Sveto Duxo phenda lese: “Akh, trin džene roden tut.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Golese ušti thaj ulji tele, dža lencar bizo nisavo mislipe, golese kaj me bičhaldem len.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Tegani o Petar ulilo ke kola manuša thaj vaćarda: “Akh, me sem kova kas roden. Sose aviljen?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Von vaćarde: “Bičhalda amen o Kornelije o rimsko kapetano, manuš čačukano savo daral taro Izraelsko Dol, a save poštujin sa e Jevreja. Lese phenda o sveto anđelo te akharol tut ane piro čher thaj te šunol tutar će lafura.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Tegani o Petar dija len vika andre ano čher te aven lese gostura. O Petar džal ano čher e Kornelijaso Theara đive uštilo o Petar thaj đelo lencar. I nesave pačavne phrala save sesa andari Jopa, đele lesa.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 A aver đive avile ani Kesarija. O Kornelije već ađućarda len thaj akharda pe familija thaj pe pašutne amalen.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Kana o Petar dija andre, o Kornelije avilo angle leste thaj pelo angle lese pingre thaj poklonisajlo lese.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Al o Petar vazdija le vaćarindoj: “Ušti, i me sem samo manuš.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Vaćarindoj lesa đelo o Petar andre thaj dikhlja kaj si gothe pherdo džene.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 O Petar vaćarda lenđe: “Tumen džanen kaj naj dindo e Jevrejese te bešol tumencar e abandžijencar il te džal tumende ano čher. Al o Dol manđe sikada khanika ma te akharav poganimo il melalo.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Golese aviljem bizo nisavo mislipe kana akharden man. Akana pučav tumen, sose bičhalden pale mande?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 O Kornelije vaćarda: “Angleder štar đive ane mingro čher molisaljem ke kava sato, ke trin o sato. Thaj dikh, manuš ačhilo angle mande ano sjajno fostano
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 thaj vaćarda: ‘Kornelije! Uslišimi si ćiri molitva thaj o Dol dikhlja ćiri milostinja e čororenđe.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Bičhal ani Jopa thaj akhar e Simone save akharen Petar. Vov bešol pašo more ano čher e Simoneso, savo ćerol morčha.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Gija me bičhaldem sigate pale tute thaj tu šukar ćerdan kaj aviljan. Akana amen savore ačha kate anglo Gospod te šuna sa so o Dol tuće vaćarda te vaćare amenđe.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Tegani o Petar lija te vaćarol: “Akana čače dikhav kaj o Dol ni ćerol razlika maškare manuša.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Dikhav kaj andare sa e narodura prihvatime si kola save daran lestar thaj ćeren čačipe.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Tumen džanen kaj o Dol bičhalda e Izraelcurenđe o lafi kana objavisada o Lačho Lafi taro mir prekalo Isus Hrist savo si Gospod savorenđe.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tumen džanen so sasa ani sa i Judeja. Počnisada ani Galileja palo krstipe taro savo propovedisada o Jovane.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 A tumen džanen taro Isus andaro Nazaret kas o Dol pomazisada e Svetone Duxosa thaj e zorasa. Gija o Isus džala ke but thana, ćerola šukaripe thaj sastarola savoren saven o beng ićarda ane piro vlast, golese kaj o Dol sasa lesa.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Amen e apostolura dikhljam sa so ćerda ano Jerusalim thaj ani sa i phuv e Jevrejenđi. Von mudarde le gija so čhute le ko krsto.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Al o Dol trito đive vazdija le tare mule thaj dija le te sikadol.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ni sikadilo sa e manušenđe nego e svedokurenđe saven angleder birisada o Dol – amenđe save lesa xaljam thaj piljam palo leso uštipe tare mule.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Vov naredisada amenđe te vaćara thaj te svedoči e manušenđe kaj o Dol čhuta le sar sudija e džuvdenđe thaj e mulenđe.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Baše leste svedočin sa e prorokura, kaj lese alavesa primin oprostipe paše grehura savore save pačan ane leste.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 A sar o Petar vaćarola kala lafura, ulilo o Sveto Duxo pe savore save šunde leso lafi.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Thaj e jevrejska pačavne save avile e Petresa, divisajle kaj o Dol dija sar daro o Sveto Duxo e abandžijenđe,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 golese kaj šunde so vaćaren e abandžije ane avera čhiba thaj baravena e Devle. Tegani vaćarda o Petar:
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Kala manuša primisade e Svetone Duxo, sar amen. Šaj li khoni te čhinavol o paj te ma krstin pe?”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 A naredisada lenđe te krstin pe ano alav e Isuseso e Hristeso. Pale gova molisade e Petre te ačhol lencar gothe vadži nekobor đivesa.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.