Atos 10

Gurbet NT (RMY_GUR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ani Kesarija sasa jekh manuš alavesa Kornelije, rimsko kapetano e četako savi akhardola Italijansko.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Vov thaj sa lese čherutne sesa pačavne thaj darana taro Izraelsko Dol. Dija but milostinja e čore Izraelcurenđe thaj svako đive molila pe e Devlese.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Jekh đive, kana sasa trin o sato ko đive,sasa le vizija. Šukar dikhlja, sar premal leste avilo e Devleso anđelo thaj vaćarda lese: “Kornelije!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 O Kornelije dikhlja ane leste thaj darandoj pučlja: “Vaćar so manđe, Gospode?” O anđelo vaćarda: “O Dol prihvatisada ćire molitve thaj ćiri milostinja sar žrtve.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Golese akana bičhal ani Jopa manušen te anen e Simone, kas den vika Petar.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Vov si gosto ke nesavo Simon savo ćerol e morčha, kaso čher si pašo more.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Pale gova o anđelo savo vaćarda lesa đelo thaj o Kornelije akharda pe duje slugen thaj jekhe devlikane vojniko tare kola save služisade le.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Phenda lenđe sa kava so sasa thaj bičhalda len ani Jopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Theara đive kana e Kornelijase manuša đele e dromesa thaj avile paši Jopa, iklilo o Petar ko krovo te molil pe e Devlese, kana o sato sasa paše dešuduj (12) ko đive.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Sasa bokhalo thaj manglja te xal. Dok ćerde lese xamase, vov pelo ani vizija.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Dikhlja sar taro putardo nebo uljol premali phuv baro čaršafi phanglo ke štar riga.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ane leste sesa sa e vrste štare pingrenđe životinje tari phuv thaj e gmizavcura thaj sa e čiriklja talo nebo.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tegani nesavo glaso vaćarda lese: “Ušti, Petre! Čhin thaj xa!”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 A o Petar vaćarda: “Nisar, Gospode! Nijekh drom ni xaljem so si poganimo thaj melalo so si zabranimo Zakonesa.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Thaj o glaso dujto drom lese vaćarda: “Ma tu vaćar kaj si poganimo te xal pe kova so o Dol proglasisada thodo!”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Kava sasa trin drom thaj o čaršafi sigate irisajlo palal ko nebo.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 A sar o Petar sasa vadži ano čudo so kaja vizija značil, e manuša save sesa bičhalde taro Kornelija pučindoj arakhlje o čher e Simoneso savo ćerola morčha thaj već ačhile paši kapija.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Akharde thaj pučlje: “Naj li kate o Simon kas akharen Petar?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 A sar o Petar vadži dola gođi tari vizija, o Sveto Duxo phenda lese: “Akh, trin džene roden tut.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Golese ušti thaj ulji tele, dža lencar bizo nisavo mislipe, golese kaj me bičhaldem len.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Tegani o Petar ulilo ke kola manuša thaj vaćarda: “Akh, me sem kova kas roden. Sose aviljen?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Von vaćarde: “Bičhalda amen o Kornelije o rimsko kapetano, manuš čačukano savo daral taro Izraelsko Dol, a save poštujin sa e Jevreja. Lese phenda o sveto anđelo te akharol tut ane piro čher thaj te šunol tutar će lafura.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Tegani o Petar dija len vika andre ano čher te aven lese gostura. O Petar džal ano čher e Kornelijaso Theara đive uštilo o Petar thaj đelo lencar. I nesave pačavne phrala save sesa andari Jopa, đele lesa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 A aver đive avile ani Kesarija. O Kornelije već ađućarda len thaj akharda pe familija thaj pe pašutne amalen.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Kana o Petar dija andre, o Kornelije avilo angle leste thaj pelo angle lese pingre thaj poklonisajlo lese.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Al o Petar vazdija le vaćarindoj: “Ušti, i me sem samo manuš.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Vaćarindoj lesa đelo o Petar andre thaj dikhlja kaj si gothe pherdo džene.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 O Petar vaćarda lenđe: “Tumen džanen kaj naj dindo e Jevrejese te bešol tumencar e abandžijencar il te džal tumende ano čher. Al o Dol manđe sikada khanika ma te akharav poganimo il melalo.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Golese aviljem bizo nisavo mislipe kana akharden man. Akana pučav tumen, sose bičhalden pale mande?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 O Kornelije vaćarda: “Angleder štar đive ane mingro čher molisaljem ke kava sato, ke trin o sato. Thaj dikh, manuš ačhilo angle mande ano sjajno fostano
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 thaj vaćarda: ‘Kornelije! Uslišimi si ćiri molitva thaj o Dol dikhlja ćiri milostinja e čororenđe.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Bičhal ani Jopa thaj akhar e Simone save akharen Petar. Vov bešol pašo more ano čher e Simoneso, savo ćerol morčha.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Gija me bičhaldem sigate pale tute thaj tu šukar ćerdan kaj aviljan. Akana amen savore ačha kate anglo Gospod te šuna sa so o Dol tuće vaćarda te vaćare amenđe.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Tegani o Petar lija te vaćarol: “Akana čače dikhav kaj o Dol ni ćerol razlika maškare manuša.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Dikhav kaj andare sa e narodura prihvatime si kola save daran lestar thaj ćeren čačipe.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Tumen džanen kaj o Dol bičhalda e Izraelcurenđe o lafi kana objavisada o Lačho Lafi taro mir prekalo Isus Hrist savo si Gospod savorenđe.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Tumen džanen so sasa ani sa i Judeja. Počnisada ani Galileja palo krstipe taro savo propovedisada o Jovane.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 A tumen džanen taro Isus andaro Nazaret kas o Dol pomazisada e Svetone Duxosa thaj e zorasa. Gija o Isus džala ke but thana, ćerola šukaripe thaj sastarola savoren saven o beng ićarda ane piro vlast, golese kaj o Dol sasa lesa.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Amen e apostolura dikhljam sa so ćerda ano Jerusalim thaj ani sa i phuv e Jevrejenđi. Von mudarde le gija so čhute le ko krsto.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Al o Dol trito đive vazdija le tare mule thaj dija le te sikadol.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ni sikadilo sa e manušenđe nego e svedokurenđe saven angleder birisada o Dol – amenđe save lesa xaljam thaj piljam palo leso uštipe tare mule.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Vov naredisada amenđe te vaćara thaj te svedoči e manušenđe kaj o Dol čhuta le sar sudija e džuvdenđe thaj e mulenđe.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Baše leste svedočin sa e prorokura, kaj lese alavesa primin oprostipe paše grehura savore save pačan ane leste.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 A sar o Petar vaćarola kala lafura, ulilo o Sveto Duxo pe savore save šunde leso lafi.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Thaj e jevrejska pačavne save avile e Petresa, divisajle kaj o Dol dija sar daro o Sveto Duxo e abandžijenđe,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 golese kaj šunde so vaćaren e abandžije ane avera čhiba thaj baravena e Devle. Tegani vaćarda o Petar:
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Kala manuša primisade e Svetone Duxo, sar amen. Šaj li khoni te čhinavol o paj te ma krstin pe?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 A naredisada lenđe te krstin pe ano alav e Isuseso e Hristeso. Pale gova molisade e Petre te ačhol lencar gothe vadži nekobor đivesa.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.