Atos 10

Gurbet NT (RMY_GUR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ani Kesarija sasa jekh manuš alavesa Kornelije, rimsko kapetano e četako savi akhardola Italijansko.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Vov thaj sa lese čherutne sesa pačavne thaj darana taro Izraelsko Dol. Dija but milostinja e čore Izraelcurenđe thaj svako đive molila pe e Devlese.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Jekh đive, kana sasa trin o sato ko đive,sasa le vizija. Šukar dikhlja, sar premal leste avilo e Devleso anđelo thaj vaćarda lese: “Kornelije!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 O Kornelije dikhlja ane leste thaj darandoj pučlja: “Vaćar so manđe, Gospode?” O anđelo vaćarda: “O Dol prihvatisada ćire molitve thaj ćiri milostinja sar žrtve.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Golese akana bičhal ani Jopa manušen te anen e Simone, kas den vika Petar.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Vov si gosto ke nesavo Simon savo ćerol e morčha, kaso čher si pašo more.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Pale gova o anđelo savo vaćarda lesa đelo thaj o Kornelije akharda pe duje slugen thaj jekhe devlikane vojniko tare kola save služisade le.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Phenda lenđe sa kava so sasa thaj bičhalda len ani Jopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Theara đive kana e Kornelijase manuša đele e dromesa thaj avile paši Jopa, iklilo o Petar ko krovo te molil pe e Devlese, kana o sato sasa paše dešuduj (12) ko đive.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Sasa bokhalo thaj manglja te xal. Dok ćerde lese xamase, vov pelo ani vizija.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Dikhlja sar taro putardo nebo uljol premali phuv baro čaršafi phanglo ke štar riga.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ane leste sesa sa e vrste štare pingrenđe životinje tari phuv thaj e gmizavcura thaj sa e čiriklja talo nebo.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Tegani nesavo glaso vaćarda lese: “Ušti, Petre! Čhin thaj xa!”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 A o Petar vaćarda: “Nisar, Gospode! Nijekh drom ni xaljem so si poganimo thaj melalo so si zabranimo Zakonesa.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Thaj o glaso dujto drom lese vaćarda: “Ma tu vaćar kaj si poganimo te xal pe kova so o Dol proglasisada thodo!”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Kava sasa trin drom thaj o čaršafi sigate irisajlo palal ko nebo.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 A sar o Petar sasa vadži ano čudo so kaja vizija značil, e manuša save sesa bičhalde taro Kornelija pučindoj arakhlje o čher e Simoneso savo ćerola morčha thaj već ačhile paši kapija.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Akharde thaj pučlje: “Naj li kate o Simon kas akharen Petar?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 A sar o Petar vadži dola gođi tari vizija, o Sveto Duxo phenda lese: “Akh, trin džene roden tut.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Golese ušti thaj ulji tele, dža lencar bizo nisavo mislipe, golese kaj me bičhaldem len.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Tegani o Petar ulilo ke kola manuša thaj vaćarda: “Akh, me sem kova kas roden. Sose aviljen?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Von vaćarde: “Bičhalda amen o Kornelije o rimsko kapetano, manuš čačukano savo daral taro Izraelsko Dol, a save poštujin sa e Jevreja. Lese phenda o sveto anđelo te akharol tut ane piro čher thaj te šunol tutar će lafura.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Tegani o Petar dija len vika andre ano čher te aven lese gostura. O Petar džal ano čher e Kornelijaso Theara đive uštilo o Petar thaj đelo lencar. I nesave pačavne phrala save sesa andari Jopa, đele lesa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 A aver đive avile ani Kesarija. O Kornelije već ađućarda len thaj akharda pe familija thaj pe pašutne amalen.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kana o Petar dija andre, o Kornelije avilo angle leste thaj pelo angle lese pingre thaj poklonisajlo lese.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Al o Petar vazdija le vaćarindoj: “Ušti, i me sem samo manuš.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Vaćarindoj lesa đelo o Petar andre thaj dikhlja kaj si gothe pherdo džene.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 O Petar vaćarda lenđe: “Tumen džanen kaj naj dindo e Jevrejese te bešol tumencar e abandžijencar il te džal tumende ano čher. Al o Dol manđe sikada khanika ma te akharav poganimo il melalo.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Golese aviljem bizo nisavo mislipe kana akharden man. Akana pučav tumen, sose bičhalden pale mande?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 O Kornelije vaćarda: “Angleder štar đive ane mingro čher molisaljem ke kava sato, ke trin o sato. Thaj dikh, manuš ačhilo angle mande ano sjajno fostano
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 thaj vaćarda: ‘Kornelije! Uslišimi si ćiri molitva thaj o Dol dikhlja ćiri milostinja e čororenđe.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Bičhal ani Jopa thaj akhar e Simone save akharen Petar. Vov bešol pašo more ano čher e Simoneso, savo ćerol morčha.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Gija me bičhaldem sigate pale tute thaj tu šukar ćerdan kaj aviljan. Akana amen savore ačha kate anglo Gospod te šuna sa so o Dol tuće vaćarda te vaćare amenđe.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Tegani o Petar lija te vaćarol: “Akana čače dikhav kaj o Dol ni ćerol razlika maškare manuša.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Dikhav kaj andare sa e narodura prihvatime si kola save daran lestar thaj ćeren čačipe.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Tumen džanen kaj o Dol bičhalda e Izraelcurenđe o lafi kana objavisada o Lačho Lafi taro mir prekalo Isus Hrist savo si Gospod savorenđe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Tumen džanen so sasa ani sa i Judeja. Počnisada ani Galileja palo krstipe taro savo propovedisada o Jovane.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 A tumen džanen taro Isus andaro Nazaret kas o Dol pomazisada e Svetone Duxosa thaj e zorasa. Gija o Isus džala ke but thana, ćerola šukaripe thaj sastarola savoren saven o beng ićarda ane piro vlast, golese kaj o Dol sasa lesa.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Amen e apostolura dikhljam sa so ćerda ano Jerusalim thaj ani sa i phuv e Jevrejenđi. Von mudarde le gija so čhute le ko krsto.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Al o Dol trito đive vazdija le tare mule thaj dija le te sikadol.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Ni sikadilo sa e manušenđe nego e svedokurenđe saven angleder birisada o Dol – amenđe save lesa xaljam thaj piljam palo leso uštipe tare mule.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Vov naredisada amenđe te vaćara thaj te svedoči e manušenđe kaj o Dol čhuta le sar sudija e džuvdenđe thaj e mulenđe.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Baše leste svedočin sa e prorokura, kaj lese alavesa primin oprostipe paše grehura savore save pačan ane leste.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 A sar o Petar vaćarola kala lafura, ulilo o Sveto Duxo pe savore save šunde leso lafi.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Thaj e jevrejska pačavne save avile e Petresa, divisajle kaj o Dol dija sar daro o Sveto Duxo e abandžijenđe,
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 golese kaj šunde so vaćaren e abandžije ane avera čhiba thaj baravena e Devle. Tegani vaćarda o Petar:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Kala manuša primisade e Svetone Duxo, sar amen. Šaj li khoni te čhinavol o paj te ma krstin pe?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 A naredisada lenđe te krstin pe ano alav e Isuseso e Hristeso. Pale gova molisade e Petre te ačhol lencar gothe vadži nekobor đivesa.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.