Atos 15
Chergash NT (RMY_CHE) vs NTLH
1 A varesave manuša avile andar e Judeja ande Antiohija thaj ačhile te sikaven e phralen save nas Židovurja: “Ako či obrežin tumen prema e Mojsijesko običaj, našti spasina tumen.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Sar o Pavle thaj o Varnava zurale suprotivisajle lenđe avilo dži ke bari rasprava maškar lende. Zbog godova o Pavle, o Varnava thaj još varesave phral sas bičhalde te džan ando Jerusalim thaj te okote inkalen akava problemo angle apostolurja thaj angle starešine.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 E khanđiri gajda bičhalda len po drom, a von sar naćhenas kroz e Fenikija thaj kroz e Samarija, ćerenas svato sa po redo sar obratisajle okola save nas Židovurja, a sa e phral sas bahtale zbog godova.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Kana aresle ando Jerusalim, primisarda len e khanđiri, e apostolurja thaj e starešine. Askal o Pavle thaj o Varnava mothonas lenđe okova so o Del ćerda preko lende.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Askal uštile varesave vernikurja andar e farisejenđi stranka thaj phendine: “Okola kaj naj Židovurja, trubun te obrežin pe thaj trubul te naredil pe lenđe te inćaren o Mojsijesko zakono.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Askal e apostolurja thaj e starešine arakhline pe zajedno te ćeren svato pale akava.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Kana nakhlo o lungo svato maškar lende, uštilo o Petar thaj phendas: “Phralalen, džanen katar prve đesa kaj o Del man akhardas maškar tumende te okolenđe save naj Židovurja, mothav e Bahtali nevimata thaj te vi von paćan.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 O Del, savo pindžarel e manušenđe ile, potvrdisarda kaj prihvatil len gajda kaj vi len dijas Sveto Duho, baš sago kaj dijas vi amen.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Vo či ćerda nisošći razlika maškar lende thaj maškar amende, kaj vi lenđe ile šilada e paćimava.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Sostar dakle, akana iskušin e Devle gajda kaj čhon e učenikonenđe o pharipe pe kor save našti inđarenas ni amare pradada niti amen?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Amen paćas kaj sam spasime prekal e milost amare Gospodešći e Isusešći sago vi von.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Pe godova savora smirosajle thaj ašunenas e Varnava thaj e Pavle, save mothonas pale znakurja thaj čudurja save o Del ćerda preko lende maškar okola save naj Židovurja.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Kana o Pavle thaj o Varnava phendine so sas len, o Jakov askal phendas: “Phralalen, čhon kan mande.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 O Simon Petar ćerda amenđe svato sar o Del prvo data sikadas piri ljubav okole themenđe kaj naj Židovurja thaj varesave lendar izabirisarda sago them pale peste.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Akaleja složin pe vi e alava e prorokošće, sago kaj si ramome:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Zato me inćarav kaj či trubul te uznemirisaras okolen kaj naj Židovurja thaj save obratin pe e Devlešće.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Umesto godova, neka ramol pe lenđe te na han habe savo si žrtvujime e idolenđe, te len pe majdur katar o bludo, te na han mas katar e mule životinje niti o rat.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Kaj, ande svako gav si okola save još katar e dumutuni vrjama sikaven godola Mojsiješće zakonurja, save čiton pe svako savato ande sinagoge.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Askal e apostolurja thaj e starešine e saste khanđirava odlučisardine te maškar pende odvojin varesave manušen saven bičhalena e Pavlesa thaj e Varnavasa ande Antiohija. Gajda sas izabrano o Juda saves akharen Varsava thaj o Sila. Von sas vodeće manuša maškar e phrala.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Preko lende bičhaldine akava lil ande savo ramolas: “Amen e apostolurja thaj e starešine, tumare phral, pozdravisaras sa amare phralen andar aver nacija ande Antiohija, ande Sirija, thaj ande Kilikija!
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ašundam kaj avile tumende varesave amendar, saven nas amari dozvola thaj zbunisardine tumen pire alavenca thaj uznemirisardine tumen,
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 gajda amen savora složisajlam te las varesave manušen thaj te bičhalas len tumende zajedno e volime phralenca e Varnavasa thaj e Pavlesa,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 save pire trajurja čhutine pe kocka palo alav amare Gospodesko e Isuse Hristosko.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Gajda bičhalas tumenđe e Juda thaj e Sila thaj von phenena tumenđe vi e alavenca isto akava so amen ramosardam.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Odlučisardam, o Sveto Duho thaj amen, te na čas pe tumende aver pharipe sem akava so trubul:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 na han katar o mas savo si žrtvuime e idolenđe, na han o rat thaj o mas e mule životinjengo, thaj na ćeren bludo. Te line tumen sama katar akava, lačhe ćerena. Ačhen saste!”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Gajda dakle ispratisardine len po drom thaj von đeline ande Antiohija. Okote ćidine e themes thaj predaisardine lenđe o lil.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Kana čitosardine o lil, sas bahtale zbog e poruka savi ohrabrisarda len.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 A o Juda thaj o Sila, save vi korkoro sas prorokurja, ohrabrinas thaj učvrstinas e phralen e bute alavenca.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Sar ačhiline okote varesavi vrjama, e phrala ando miro ispratisardine len palpale ke okola save bičhaldine len.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Ali o Sila dikhla kaj si majlačhe te ačhel okote, a o Juda bolda pes ando Jerusalim.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 O Pavle thaj o Varnava ačhiline ande Antiohija, sikavenas e themes thaj e bute aver manušenca propovedinas o alav e Gospodesko.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Posle varesavi vrjama o Pavle phendas e Varnavešće: “Hajde te boldas amen thaj te obiđisaras e phralen ande sa e gava kaj propovedisardam o alav e Gospodesko thaj te dikhas sar si!”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 O Varnava kamlas pesa te inđarel vi e Jovane saves akharenas Marko,
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 ali o Pavle gindilas kaj si majlačhe te na inđaren pesa okoles savo mukla len ande Pamfilija thaj či nastavisarda lenca o delo.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Gajda avilo dži ke bari čingar andar savi razdvojisajle jek avrestar: O Varnava lijas pesa e Marko thaj otplovisarda palo Kipar,
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 a o Pavle lijas pesa e Silas thaj đelotar, pošto e phral poverisardine les ande milost e Gospodešće.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 O Pavle naćhelas kroz e Sirija thaj kroz e Kilikija thaj zuravelas e khanđirja.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.