Atos 10
Chergash NT (RMY_CHE) vs ACF
1 Ande Kesarija trajilas varesavo manuš savo akhardolas Kornelije. Vo sas rimsko kapetano e četako savi akhardolas Italijansko.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Vo sas pobožno manuš thaj daralas e Devlestar, sago vi savora save trajinas lesa ando ćher, delas milostinja e čore Židovenđe thaj stalno molilas pe e Devlešće.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Jek đes varekaj katar e trin saturja mismere, sas les vizija ande savi jasno dikhla sar avel leste e Devlesko anđelo thaj phenel lešće: “Kornelije!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 O Kornelije dikhla pe leste e darasa thaj phučlas: “So kames Gospode?” A o anđelo phendas lešće: “Ćire molitve thaj e milostinje aviline anglo Del sago žrtva thaj vo dija pe gođi tute.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Akana bičhal e manušen ande Jopa te anen e Simone saves akharen Petar.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Vo si gosto ko Simon savo si kožari, kasko ćher si pašo more.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Kana o anđelo savo motholas lešće đelotar, o Kornelije akhardas e duje slugen thaj jećhe pobožno vojniko savo sas jek katar lešće pomoćnikurja,
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 thaj phendas lenđe sa so sas thaj bičhalda len ande Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Thejara o đes, varekaj katar o mismeri, dok von sas još po drom thaj sas već paše ke Jopa, o Petar lija pe opre po krovo te molil pe.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Bokhajlo thaj kamlas vareso te hal. Ali dok andre pripreminas lešće o habe, les sas vizija.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Dikhla sar o nebo putavol, a vareso sago baro čašapo phanglo pe štar ćoškurja mućel pes pe phuv.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Ande leste sas svakojake vrste životinje pe štar pungre, gmizavcurja thaj e čiriklja.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Askal varesavo glaso phendas lešće: “Ušti Petre, de čhurjasa thaj ha!”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 A o Petar phendas: “Nisar, Gospode! Me nikada či halem khanči nečisto so zabranil amaro Zakon!”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 A o glaso palem phendas lešće. “Na phen kaj si zabranime okova so o Del phenas kaj si čisto!”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Akava sas trin drom thaj katar jekhvar o čašapo vazda pe palpale po nebo.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Dok o Petar sas još zbunime so godoja vizija šaj te značil, e manuša saven o Kornelije bičhaldas phučenas kaj si e Simonesko ćher, thaj već aresline angle kapija.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Akhardine thaj phučline dali si akate ande goste o Simon saves akharen Petar.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Dok o Petar još gindilas pale okova so dikhla ando viđenje, o Sveto Duho phendas lešće: “Ake roden tut trin manuša.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ušti, fulji tele thaj dža lenca. Na oklevisar kaj me bičhaldem len.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 O Petar fuljisto thaj phendas lenđe: “Me sem okova saves roden. Sostar aviline?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 A von phendine: “Bičhalda men o rimsko kapetano o Kornelije. Vo si pravedno thaj daral e Devlestar, manuš saves poštuin sa e Židovurja. O sveto anđelo phendas lešće te akharel tut ande piro ćher thaj te čhol kan so si tut te phenes lešće.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Askal o Petar akharda len te den andre ando ćher thaj ugostisarda len. Thejara o đes spremisajlo thaj teljarda lenca, a lesa teljardine vi varesave phral andar e Jopa.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Aver đes aresline ande Kesarija. A o Kornelije ažućarelas len zajedno pire familijava thaj e majpaše drugarenca.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 A kana o Petar dijas ando ćher, o Kornelije inkljisto angle leste, pelo dži ke lešće pungre thaj poklonisajlo lešće.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Ali o Petar vazda les thaj phendas lešće: “Ušti, kaj vi me sem samo manuš.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Sar ćerelas svato leja, gajda dija andre thaj dikhla e bute manušen save ćidine pe.”
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 O Petar phendas lenđe: “Tumen lačhe džanen kaj e Židovenđe o Zakon či mućel te družin pe tumenca save naj sen Židovurja ili te den ande tumare ćhera. Ali manđe o Del sikada te khonikas či smatriv kaj si nečisto thaj pogano.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Zato avilem bi alavesko čim akhardine man. A akana phenen manđe sostar akhardine man.”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Pe godova o Kornelije phendas: “Majsigo štar đesa, ande isto akaja vrjama, ande trin saturja mismere, semas ande mungro ćher thaj molisajlem. Andar jekhvar angle mande pojavisajlo o manuš ande sjajne drze
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 thaj phendas manđe: ‘Kornelije, o Del ašundas ćiri molitva thaj dija pe gođi ke ćiri milostinje e čorenđe.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Zato bičhal varekas ande Jopa te akharel e Simone saves akharen Petar. Vo si gosto ando ćher e Simonesko savo si kožari pašo more.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Gajda odma bičhaldem pale tute, thaj lačhe si kaj avilan. Akana savora ačhas akate anglo Del te ašunas sa so o Gospod zapovedisarda tuće te phenes amenđe!”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Askal o Petar počnisarda te mothol: “Akana čače haćarav kaj o Del či ćerel razlika maškar o them.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Dikhav kaj andar o svako them prihvatil okolen save daran lestar thaj ćeren so si pravedno.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 O Del bičhaldas o alav e izraelošće themešće thaj objavisarda lenđe e Bahtali nevimata palo miro kroz o Isuso Hristo, savo si Gospod sa e manušenđe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Tumen džanen so sas pe sasti Judeja, a sa započnisardas ande Galileja nakon so o Jovano savo bolelas propovedilas palo bolipe.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Ašundine palo Isus andar o Nazaret saves o Del izabirisarda thaj pherdas e Svete Duhosa thaj e silava. Vo džalas okolo, ćerelas lačhipe thaj sastarelas savoren saven o beng inćarelas ande piri vlast, kaj o Del sas lesa.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Amen sam svedokurja pale sa so vo ćerda ando Jerusalim thaj pe sasti phuv e židovenđi, a von mudardine les gajda kaj čhutine les po trušul,
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 ali o Del o trito đes vazda les andar e mule thaj dija les te sikavel pe e manušenđe.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Ali či dikhla les sa o them, nego samo e svedokurja saven o Del majanglal izabirisarda. Godova sam amen save halam thaj pilam lesa nakon so uštilo andar e mule.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 A vo zapovedisarda amenđe te propovedisaras e themešće thaj svedočisaras kaj si vo godova saves o Del odredisarda te sudil e džudenđe thaj mulenđe.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sa e prorokurja svedočin pale leste, te svako ko paćal ande leste, kroz lesko alav primil jartipe katar e bezeha.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Dok o Petar još ćerelas svato, o Sveto Duho fuljisto pe savorende save ašunenas e poruka.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 A e židovske vernikurja, save aviline e Petresa, sas zaprepastime kana dikhline kaj o Del izlisarda o daro e Sveto Duhos vi pe okola save nas Židovurja,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 kaj ašundine len sar ćeren svato ande aver čhibja thaj barjaren e Devle. Askal o Petar phendas:
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “Akala manuša primisardine e Sveto Duho isto sago vi amen. Dali šaj vareko te zabranil lenđe te bolen pe e pajesa?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Thaj zapovedisarda lenđe te bolen pe ando alav e Isuse Hristosko. Askal von zamolisardine e Petre te ačhel lenca još varesavi vrjama.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.