2 Coríntios 12
Chergash NT (RMY_CHE) vs VC
1 Thaj nastaviva te hvalima, vi ako naj katar godova nisošći korist. Phenava tumenđe varesave viđenja thaj objave katar o Gospod:
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Džanav manušes ando Hristo savo majsigo katar dešuštar brš sas vazdino dži ko trito nebo – da li ando telo ili avrjal o telo, či džanav, o Del džanel.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Thaj džanav pale godova manuš – da li ando telo, ili avrjal o telo, či džanav, o Del džanel –
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 sas vazdino ando rajo thaj ašundas e alava save našti phenen pe thaj save o manuš či tromal te mothol.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Godole manušeja hvali man, a korkoro manca či kamav te hvali man, osim ande mungri slabost.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 A vi kana kamlemas te hvali man, či avilemas nerazumno, kaj phendemas o čačipe. Ali či kamav te hvali man kaj či kamav te vareko gindil kaj sem majlačho nego so sikadilem ande alava thaj ande dela.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 A te na uzoholima zbog e but objave, dino sas manđe o kangro ando telo, e Sotonesko anđelo, te mučil man, te na uzoholima.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Trin drom molisardem e Gospode, te lel mandar godova,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 a vo phendas manđe: “Dosta si tuće mungri milost, kaj mungri snaga majlačhe dićhol kana san slabo.” Zato majrado hvaliva man ande mungre slabosti, te e Hristošći snaga ačhel ande mande.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Zato, zbog o Hristo, raduiv man kana sem slabo, kana vređon man, kana sem ande nevolje, kana progonin man, kana si manđe pharo. Kaj kana sem slabo, askal sem zuralo.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ćeravas svato sago kaj sem dilo, ali tumen tradine man pe godova. Tumen trubuinesas te aven okola save hvalin man, kaj naj sem ni cara majgoro katar godola “bare apostolurja”, vi ako naj sem khanči.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 E znakurja save dokažin mungro apostolstvo si: e čudesne znakurja, e čudesa thaj silne dela, ćerde maškar tumende uz baro strpljenje.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Pa ande soste godova askal majgore postupisardem prema tumende nego prema aver khanđirja, osim kaj naj semas tumenđe po tereto? Jarton manđe pale godova!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ake, spremno sem te trito drom avav tumende thaj či avava tumenđe po tereto kaj me či rodav tumare love, nego tumen. E čhavra naj udžile te steknin pale pire dada thaj deja, nego e dada thaj e deja pale pire čhavra.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 A me majrado potrošiva sa so si man thaj korkoro dav man pale tumare duše. Ako me gadići but voliv tumen, zar tumen majcara volina man?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ali, neka vi avel gajda – naj semas tumenđe po tereto nego lukavo sago kaj sem, astardem tumen po hohaipe.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Da li iskoristisardem tumen prekal varekaste katar okola saven bičhaldem tumenđe?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Zamolisardem e Tito te posetil tumen thaj lesa bičhaldem još jećhe phrales. Da li o Tit iskoristisardas tumen? Či, kaj amen sam katar isto Duho, thaj phiras iste stopenca gajda kaj ćeras isto.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Tumen sigurno gndin kaj amen sasti vrjama angle tumende brani men. Anglo Del ando Hristo phenas tumenđe: sa si godova, drage mungralen, pale tumari izgradnja.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Kaj, darav kana avava, kaj arakhava tumen kaj sen averčhande, nego kaj kamlemas thaj kaj tumen araćhena man kaj sem averčhande, nego kaj kamline sas. Darav kaj maškar tumende avela čingara, ljubomora, holji, sebične prepirke, klevetanje, ogovaranja, oholost thaj nered.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Či kamlemas kana palem avava, te mungro Del ponizil man angle tumende, thaj te ožalostil man zbog e bute okola save majsigo zgrešisardine, a či pokajisajle pale piri nečistoća, seksualno bezah thaj e ladžava save ćerdine.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.