Marcos 5
rmna (RMNA) vs BKJ
1 I resle ki dujto strana oto jezero, ko krajo e gerasakoro.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 I kad o Isus iklilo taro čamco, odmah nakoro leste, taro grobija, alo jekh manuš opsednutime bišukare duhoja.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Adava manuš živinđa maškaro grobija hem niko našti ine više te phandel le, čak ni lanconencar.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 But puti phandena ine lanconencar lesere vasta hem lesere pre, ali ov čhinela ine o lancija, a phagela o okovija taro pre, hem niko na inele edobor zoralo te šaj smirini le.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Bizo ačhojba, i dive i rat, maškaro grobija hem maškaro bregija vičini ine hem khuvela pe barencar.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Kad odural dikhlja e Isuse, prastandilo hem pelo ko kočija anglo leste,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 i vičinđa oto sa o glaso: “So mangeja mandar, Isuse, Čhaveja e Najbare Devlesereja? Hava tut sovli e Devleja te na mučine man!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Adalese so o Isus već naredinđa e bišukare duhose te ikljol adale manušestar.)
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Tegani o Isus pučlja le: “Sar to anav?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 I zorale molinđa e Isuse te na ispudini len taro adava krajo.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 A adari ko brego inele jekh baro krdo oto bale save hana ine,
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 i o bišukar duhija molinde e Isuse vaćerindoj: “Bičhal amen ano okola bale, te đerdina ano lende.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 I ov muklja lenđe, i o bišukar duhija iklile e manušestar hem đerdinde ano bale. I sa o krdo, đi ko duj hiljade bale, prastandile taro brego ano jezero hem taslile.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 A okola so arakhena ine e balen našle hem vaćerde adalestar e manušenđe ani diz hem ano gava, i o manuša ale te dikhen so adava ulo.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ale koro Isus hem dikhle e manuše ano koleste angleder inele vojska oto bišukar duhija sar urjavdo hem saste gođaja bešela adari, i darandile.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Okola so dikhle adava vaćerde adale manušenđe sa so ulo e opsednutimeja hem e balencar.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Tegani on lelje te molinen e Isuse te džal taro lengoro krajo.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 I sar o Isus đerdini ine ko čamco, o manuš ano koleste inele o bišukar duhija molinđa le te džal oleja,
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 ali o Isus na muklja lese, nego phenđa lese: “Dža čhere, te čherutnende, hem vaćer lenđe sa so ćerđa će o Gospod hem kobor inele će milosrdno.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 I o manuš dželo hem lelja te vaćeri ano Dekapolis sa so ćerđa lese o Isus. I sare divinde pe.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 O Isus palem nakhino e čamcoja ki aver strana oto jezero. Uzalo leste čedinde pe but džene, a ov inele uzalo jezero.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Tegani alo jekh vođa e sinagogakoro palo anav Jair hem, kad dikhlja e Isuse, pelo mujeja đi phuv anglo lesere pre
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 hem zorale molinđa le: “Mli čhajori anglo meriba. Molinava tut, ava hem čhiv te vasta upro late, te sasljol hem te živini.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 I o Isus lelja te džal palo Jair, a palo leste džele but džene, kola lelje te gurinen pe ano leste.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Maškar olende inele hem jekh namborme đuvli kolatar dešu duj berš thavdinđa rat.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 But patinđa ko doktorija hem sa so inola trošinđa upro lende, ali so te ovel laće po šukar, olaće inele po bišukar.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Kad šunđa e Isusese, nakhini maškaro narodo koro leste oto palal hem dolinđa pe upro lesoro fostani,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 adalese so phenđa ana peste: “Samo te dolav man upro lesere šeja, ka ovav sasljardi.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 I otojekhvar ačhilo te thavdel latar o rat hem oj osetinđa ano telo soi sasljardi taro plo baro nambormipe.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 O Isus odmah osetinđa so olestar iklilo zoralipe te sasljari nekas, i irinđa pe nakoro narodo hem pučlja: “Ko dolinđa pe upro mle šeja?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 O učenici phende lese: “Dikheja sar o narodo gurini pe uzala tute, a tu pučeja ko dolinđa pe upra tute!”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A o Isus lelja te rodel uzala peste te dikhel ko ćerđa adava.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Tegani adaja đuvli, tresindoj oti dar, adalese so džanđa so ulo laće, ali hem peli mujeja đi phuv anglo leste hem vaćerđa lese sa sar inele.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A o Isus phenđa laće: “Mli čhaj, ti vera sasljarđa tut. Dža ano mir hem ov sasti te bare nambormipastar!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Sar o Isus pana vaćeri ine adava, ale nesave manuša taro čher e Jairesoro, e sinagogakere vođasoro, hem phende: “Ti čhaj muli. Sose više te mučine e učitelje?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ali o Isus na dinđa pažnja ko adava so phende, nego phenđa e sinagogakere vođase: “Ma dara! Samo verujin!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 I o Isus na muklja nikase te džal oleja, sem e Petrese, e Jakovese hem lesere phralese e Jovanese.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kad resle đi ko čher e sinagogakere vođasoro, o Isus dikhlja so o manuša galaminena, so sa glasoja rovena e čhajorja.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 I ov đerdinđa hem phenđa lenđe: “Sose galaminena? Sose rovena? I čhajori na muli, nego sovela.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 A on asandile lese, i ov ikalđa sarijen avri. Peja legarđa samo e čhajorjakere dade hem e daja hem ple trine učenikonen, hem đerdinđa adari kaj inele i čhajori.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 I dolinđa la oto vas hem phenđa laće: “Talita kum!” (so značini: “Čhajorije, tuće vaćerava, ušti!”).
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 I odmah i čhajori uštini hem lelja te phirel, a on but inele začudime. Ola inele dešu duj berš.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Tegani o Isus zorale naredinđa lenđe te na vaćeren nikase so ulo hem phenđa lenđe te den la te hal.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.