Marcos 5

rmna (RMNA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I resle ki dujto strana oto jezero, ko krajo e gerasakoro.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 I kad o Isus iklilo taro čamco, odmah nakoro leste, taro grobija, alo jekh manuš opsednutime bišukare duhoja.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Adava manuš živinđa maškaro grobija hem niko našti ine više te phandel le, čak ni lanconencar.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 But puti phandena ine lanconencar lesere vasta hem lesere pre, ali ov čhinela ine o lancija, a phagela o okovija taro pre, hem niko na inele edobor zoralo te šaj smirini le.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Bizo ačhojba, i dive i rat, maškaro grobija hem maškaro bregija vičini ine hem khuvela pe barencar.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Kad odural dikhlja e Isuse, prastandilo hem pelo ko kočija anglo leste,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 i vičinđa oto sa o glaso: “So mangeja mandar, Isuse, Čhaveja e Najbare Devlesereja? Hava tut sovli e Devleja te na mučine man!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Adalese so o Isus već naredinđa e bišukare duhose te ikljol adale manušestar.)
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Tegani o Isus pučlja le: “Sar to anav?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 I zorale molinđa e Isuse te na ispudini len taro adava krajo.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 A adari ko brego inele jekh baro krdo oto bale save hana ine,
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 i o bišukar duhija molinde e Isuse vaćerindoj: “Bičhal amen ano okola bale, te đerdina ano lende.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 I ov muklja lenđe, i o bišukar duhija iklile e manušestar hem đerdinde ano bale. I sa o krdo, đi ko duj hiljade bale, prastandile taro brego ano jezero hem taslile.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 A okola so arakhena ine e balen našle hem vaćerde adalestar e manušenđe ani diz hem ano gava, i o manuša ale te dikhen so adava ulo.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ale koro Isus hem dikhle e manuše ano koleste angleder inele vojska oto bišukar duhija sar urjavdo hem saste gođaja bešela adari, i darandile.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Okola so dikhle adava vaćerde adale manušenđe sa so ulo e opsednutimeja hem e balencar.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tegani on lelje te molinen e Isuse te džal taro lengoro krajo.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 I sar o Isus đerdini ine ko čamco, o manuš ano koleste inele o bišukar duhija molinđa le te džal oleja,
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 ali o Isus na muklja lese, nego phenđa lese: “Dža čhere, te čherutnende, hem vaćer lenđe sa so ćerđa će o Gospod hem kobor inele će milosrdno.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 I o manuš dželo hem lelja te vaćeri ano Dekapolis sa so ćerđa lese o Isus. I sare divinde pe.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 O Isus palem nakhino e čamcoja ki aver strana oto jezero. Uzalo leste čedinde pe but džene, a ov inele uzalo jezero.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tegani alo jekh vođa e sinagogakoro palo anav Jair hem, kad dikhlja e Isuse, pelo mujeja đi phuv anglo lesere pre
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 hem zorale molinđa le: “Mli čhajori anglo meriba. Molinava tut, ava hem čhiv te vasta upro late, te sasljol hem te živini.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 I o Isus lelja te džal palo Jair, a palo leste džele but džene, kola lelje te gurinen pe ano leste.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Maškar olende inele hem jekh namborme đuvli kolatar dešu duj berš thavdinđa rat.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 But patinđa ko doktorija hem sa so inola trošinđa upro lende, ali so te ovel laće po šukar, olaće inele po bišukar.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Kad šunđa e Isusese, nakhini maškaro narodo koro leste oto palal hem dolinđa pe upro lesoro fostani,
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 adalese so phenđa ana peste: “Samo te dolav man upro lesere šeja, ka ovav sasljardi.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 I otojekhvar ačhilo te thavdel latar o rat hem oj osetinđa ano telo soi sasljardi taro plo baro nambormipe.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 O Isus odmah osetinđa so olestar iklilo zoralipe te sasljari nekas, i irinđa pe nakoro narodo hem pučlja: “Ko dolinđa pe upro mle šeja?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 O učenici phende lese: “Dikheja sar o narodo gurini pe uzala tute, a tu pučeja ko dolinđa pe upra tute!”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 A o Isus lelja te rodel uzala peste te dikhel ko ćerđa adava.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Tegani adaja đuvli, tresindoj oti dar, adalese so džanđa so ulo laće, ali hem peli mujeja đi phuv anglo leste hem vaćerđa lese sa sar inele.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A o Isus phenđa laće: “Mli čhaj, ti vera sasljarđa tut. Dža ano mir hem ov sasti te bare nambormipastar!”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Sar o Isus pana vaćeri ine adava, ale nesave manuša taro čher e Jairesoro, e sinagogakere vođasoro, hem phende: “Ti čhaj muli. Sose više te mučine e učitelje?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ali o Isus na dinđa pažnja ko adava so phende, nego phenđa e sinagogakere vođase: “Ma dara! Samo verujin!”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 I o Isus na muklja nikase te džal oleja, sem e Petrese, e Jakovese hem lesere phralese e Jovanese.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kad resle đi ko čher e sinagogakere vođasoro, o Isus dikhlja so o manuša galaminena, so sa glasoja rovena e čhajorja.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 I ov đerdinđa hem phenđa lenđe: “Sose galaminena? Sose rovena? I čhajori na muli, nego sovela.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 A on asandile lese, i ov ikalđa sarijen avri. Peja legarđa samo e čhajorjakere dade hem e daja hem ple trine učenikonen, hem đerdinđa adari kaj inele i čhajori.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 I dolinđa la oto vas hem phenđa laće: “Talita kum!” (so značini: “Čhajorije, tuće vaćerava, ušti!”).
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 I odmah i čhajori uštini hem lelja te phirel, a on but inele začudime. Ola inele dešu duj berš.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Tegani o Isus zorale naredinđa lenđe te na vaćeren nikase so ulo hem phenđa lenđe te den la te hal.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.