Marcos 5
rmna (RMNA) vs ARIB
1 I resle ki dujto strana oto jezero, ko krajo e gerasakoro.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 I kad o Isus iklilo taro čamco, odmah nakoro leste, taro grobija, alo jekh manuš opsednutime bišukare duhoja.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Adava manuš živinđa maškaro grobija hem niko našti ine više te phandel le, čak ni lanconencar.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 But puti phandena ine lanconencar lesere vasta hem lesere pre, ali ov čhinela ine o lancija, a phagela o okovija taro pre, hem niko na inele edobor zoralo te šaj smirini le.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Bizo ačhojba, i dive i rat, maškaro grobija hem maškaro bregija vičini ine hem khuvela pe barencar.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Kad odural dikhlja e Isuse, prastandilo hem pelo ko kočija anglo leste,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 i vičinđa oto sa o glaso: “So mangeja mandar, Isuse, Čhaveja e Najbare Devlesereja? Hava tut sovli e Devleja te na mučine man!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Adalese so o Isus već naredinđa e bišukare duhose te ikljol adale manušestar.)
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Tegani o Isus pučlja le: “Sar to anav?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 I zorale molinđa e Isuse te na ispudini len taro adava krajo.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 A adari ko brego inele jekh baro krdo oto bale save hana ine,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 i o bišukar duhija molinde e Isuse vaćerindoj: “Bičhal amen ano okola bale, te đerdina ano lende.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 I ov muklja lenđe, i o bišukar duhija iklile e manušestar hem đerdinde ano bale. I sa o krdo, đi ko duj hiljade bale, prastandile taro brego ano jezero hem taslile.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 A okola so arakhena ine e balen našle hem vaćerde adalestar e manušenđe ani diz hem ano gava, i o manuša ale te dikhen so adava ulo.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ale koro Isus hem dikhle e manuše ano koleste angleder inele vojska oto bišukar duhija sar urjavdo hem saste gođaja bešela adari, i darandile.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Okola so dikhle adava vaćerde adale manušenđe sa so ulo e opsednutimeja hem e balencar.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Tegani on lelje te molinen e Isuse te džal taro lengoro krajo.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 I sar o Isus đerdini ine ko čamco, o manuš ano koleste inele o bišukar duhija molinđa le te džal oleja,
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 ali o Isus na muklja lese, nego phenđa lese: “Dža čhere, te čherutnende, hem vaćer lenđe sa so ćerđa će o Gospod hem kobor inele će milosrdno.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 I o manuš dželo hem lelja te vaćeri ano Dekapolis sa so ćerđa lese o Isus. I sare divinde pe.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 O Isus palem nakhino e čamcoja ki aver strana oto jezero. Uzalo leste čedinde pe but džene, a ov inele uzalo jezero.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Tegani alo jekh vođa e sinagogakoro palo anav Jair hem, kad dikhlja e Isuse, pelo mujeja đi phuv anglo lesere pre
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 hem zorale molinđa le: “Mli čhajori anglo meriba. Molinava tut, ava hem čhiv te vasta upro late, te sasljol hem te živini.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 I o Isus lelja te džal palo Jair, a palo leste džele but džene, kola lelje te gurinen pe ano leste.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Maškar olende inele hem jekh namborme đuvli kolatar dešu duj berš thavdinđa rat.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 But patinđa ko doktorija hem sa so inola trošinđa upro lende, ali so te ovel laće po šukar, olaće inele po bišukar.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Kad šunđa e Isusese, nakhini maškaro narodo koro leste oto palal hem dolinđa pe upro lesoro fostani,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 adalese so phenđa ana peste: “Samo te dolav man upro lesere šeja, ka ovav sasljardi.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 I otojekhvar ačhilo te thavdel latar o rat hem oj osetinđa ano telo soi sasljardi taro plo baro nambormipe.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 O Isus odmah osetinđa so olestar iklilo zoralipe te sasljari nekas, i irinđa pe nakoro narodo hem pučlja: “Ko dolinđa pe upro mle šeja?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 O učenici phende lese: “Dikheja sar o narodo gurini pe uzala tute, a tu pučeja ko dolinđa pe upra tute!”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 A o Isus lelja te rodel uzala peste te dikhel ko ćerđa adava.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Tegani adaja đuvli, tresindoj oti dar, adalese so džanđa so ulo laće, ali hem peli mujeja đi phuv anglo leste hem vaćerđa lese sa sar inele.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 A o Isus phenđa laće: “Mli čhaj, ti vera sasljarđa tut. Dža ano mir hem ov sasti te bare nambormipastar!”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Sar o Isus pana vaćeri ine adava, ale nesave manuša taro čher e Jairesoro, e sinagogakere vođasoro, hem phende: “Ti čhaj muli. Sose više te mučine e učitelje?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ali o Isus na dinđa pažnja ko adava so phende, nego phenđa e sinagogakere vođase: “Ma dara! Samo verujin!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 I o Isus na muklja nikase te džal oleja, sem e Petrese, e Jakovese hem lesere phralese e Jovanese.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kad resle đi ko čher e sinagogakere vođasoro, o Isus dikhlja so o manuša galaminena, so sa glasoja rovena e čhajorja.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 I ov đerdinđa hem phenđa lenđe: “Sose galaminena? Sose rovena? I čhajori na muli, nego sovela.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 A on asandile lese, i ov ikalđa sarijen avri. Peja legarđa samo e čhajorjakere dade hem e daja hem ple trine učenikonen, hem đerdinđa adari kaj inele i čhajori.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 I dolinđa la oto vas hem phenđa laće: “Talita kum!” (so značini: “Čhajorije, tuće vaćerava, ušti!”).
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 I odmah i čhajori uštini hem lelja te phirel, a on but inele začudime. Ola inele dešu duj berš.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Tegani o Isus zorale naredinđa lenđe te na vaćeren nikase so ulo hem phenđa lenđe te den la te hal.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.