Marcos 11

rmna (RMNA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kad o Isus hem lesere učenici ale paše uzali diz Jerusalim hem resle uzalo gava Vitfaga hem Vitanija ki e Maslinakiri gora, bičhalđa anglal duje učenikonen,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 vaćerindoj lenđe: “Džan ko adava gav savoi angla tumende. I so ka đerdinen, ka arakhen phandle terne here upro saveste pana nijekh manuš na beštino. Phraven le hem anen le akari.
2 com a seguinte ordem:
3 Te neko pučlja tumen: ‘Sose ćerena adava?’, phenen lese: ‘E Gospodese valjani, ali sigate ka irini le palal.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 I on džele hem arakhle e terne here phandle ko udar, avri ko drom, i phravde le.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 A nesave manuša kola terdine adari pučle len: “Sose phravena e terne here?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 On phende lenđe ađahar sar so o Isus sikavđa len, i o manuša mukle len.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 I ande e terne here anglo Isus. Čhivde pumare fostanja upro her, i o Isus beštino upro leste.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 But manuša buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste, a nesave manuša buljarena ine o granke save čhinde ko polje.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 O manuša kola džele anglo leste hem palo leste vičinena ine:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Blagoslovimei o carstvo amare pradadesoro e Davidesoro, savo avela!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 I o Isus đerdinđa ano Jerusalim, i dželo ko Hram hem sa dikhlja uzala peste. Ali, adalese so već lelja te perel i rat, lelja te džal ple dešu duje apostolencar ki Vitanija.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tejsato dive, kad iklile tari Vitanija, o Isus bokhalilo.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 I odural dikhlja e smokvakere kašte savoi pherdo listija, i dželo nakoro leste sar te arakhi nešto upro leste. Ali, kad alo đi o kaš, na arakhlja upro leste ništa sem listija, adalese so na inele vreme zako bijandipe e smokvakoro.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Tegani phenđa e kaštese: “Nikad više o manuša te na han to plod!”
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Kad resle ko Jerusalim, o Isus đerdinđa ano boro e Hramesoro hem lelja te ispudini adathar okolen so biknena hem so činena hem peravđa o astalja okolengere so menjinena o pare hem o klupe okolengere so biknena goluben.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Nikase na muklja maškaro boro e Hramesoro te akhari bilo so zako bikniba.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 I lelja te sikaj len, vaćerindoj: “Nane li pisime ano Sveto lil: ‘O čher mlo ka vičini pe čher zaki molitva zako sa o nacije’? A tumen ćerđen olestar ‘than kote čedena pe o čora!’”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Kad šunde adava o šerutne sveštenici hem o učitelja e Zakonestar, lelje te roden sar te ćeren o Isus te ovel mudardo, adalese so darandile olestar so sa o narodo divinđa pe lesere sikavibnaja.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Kad peli i rat, o Isus hem lesere učenici iklile tari diz.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 A sabale, sar nakhena ine o Isus hem lesere učenici, dikhle so okova kaš e smokvakoro taro koreno šućilo.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 O Petar setinđa pe hem phenđa e Isusese: “Učitelju, dikh! Šućilo o kaš e smokvakoro save prokletinđan!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 O Isus phenđa lenđe: “Nek ovel tumen vera ano Devel!
22 Jesus respondeu:
23 Čače vaćerava tumenđe, te neko vaćeri akala goraće: ‘Ikal tut hem frde tut ano more!’, a na sumnjini ano plo vilo, nego verujini da ka ovel ađahar sar so vaćeri, ka ovel lese adava.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Adalese vaćerava tumenđe: zako sa so molinena hem so rodena, verujinen da ka priminen, i ka ovel tumenđe adava.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Hem kad terđovena te molinen tumen, oprostinen te isi tumen nešto protiv nekaste, te šaj hem tumaro Dad, kovai ano nebo, te oprostini tumare grehija.”
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Ali, tumen te na oprostinđen, ni tumenđe tumaro Dad, kovai ano nebo, naka oprostini tumare grehija.]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 I palem o Isus hem lesere učenici ale ano Jerusalim.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 hem pučle le: “Kotar tuće autoritet te ćere akava? Ko dinđa tut pravo?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 O Isus phenđa lenđe: “Hem me tumen ka pučav nešto, i te phenđen maje, hem me tumenđe ka phenav kotar maje pravo te ćerav akava.
29 Jesus respondeu:
30 Ko dinđa pravo e Jovane te krstini e manušen, o Devel kovai ano nebo ili o manuša? Phenen maje.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 I on raspravinde pe maškara pumende vaćerindoj: “Te phenđam ‘o Devel kovai ano nebo’, ov ka pučel amen sose onda na verujinđam lese.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 A te phena ‘o manuša…’?” Ali darandile e narodostar, adalese so sare dikhle e Jovane sar čačikane proroko.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Adalese phende e Isusese: “Na džanaja.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.