Marcos 11
rmna (RMNA) vs ARIB
1 Kad o Isus hem lesere učenici ale paše uzali diz Jerusalim hem resle uzalo gava Vitfaga hem Vitanija ki e Maslinakiri gora, bičhalđa anglal duje učenikonen,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 vaćerindoj lenđe: “Džan ko adava gav savoi angla tumende. I so ka đerdinen, ka arakhen phandle terne here upro saveste pana nijekh manuš na beštino. Phraven le hem anen le akari.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Te neko pučlja tumen: ‘Sose ćerena adava?’, phenen lese: ‘E Gospodese valjani, ali sigate ka irini le palal.’ ”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 I on džele hem arakhle e terne here phandle ko udar, avri ko drom, i phravde le.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 A nesave manuša kola terdine adari pučle len: “Sose phravena e terne here?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 On phende lenđe ađahar sar so o Isus sikavđa len, i o manuša mukle len.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 I ande e terne here anglo Isus. Čhivde pumare fostanja upro her, i o Isus beštino upro leste.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 But manuša buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste, a nesave manuša buljarena ine o granke save čhinde ko polje.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 O manuša kola džele anglo leste hem palo leste vičinena ine:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Blagoslovimei o carstvo amare pradadesoro e Davidesoro, savo avela!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 I o Isus đerdinđa ano Jerusalim, i dželo ko Hram hem sa dikhlja uzala peste. Ali, adalese so već lelja te perel i rat, lelja te džal ple dešu duje apostolencar ki Vitanija.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tejsato dive, kad iklile tari Vitanija, o Isus bokhalilo.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 I odural dikhlja e smokvakere kašte savoi pherdo listija, i dželo nakoro leste sar te arakhi nešto upro leste. Ali, kad alo đi o kaš, na arakhlja upro leste ništa sem listija, adalese so na inele vreme zako bijandipe e smokvakoro.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Tegani phenđa e kaštese: “Nikad više o manuša te na han to plod!”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Kad resle ko Jerusalim, o Isus đerdinđa ano boro e Hramesoro hem lelja te ispudini adathar okolen so biknena hem so činena hem peravđa o astalja okolengere so menjinena o pare hem o klupe okolengere so biknena goluben.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Nikase na muklja maškaro boro e Hramesoro te akhari bilo so zako bikniba.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 I lelja te sikaj len, vaćerindoj: “Nane li pisime ano Sveto lil: ‘O čher mlo ka vičini pe čher zaki molitva zako sa o nacije’? A tumen ćerđen olestar ‘than kote čedena pe o čora!’”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Kad šunde adava o šerutne sveštenici hem o učitelja e Zakonestar, lelje te roden sar te ćeren o Isus te ovel mudardo, adalese so darandile olestar so sa o narodo divinđa pe lesere sikavibnaja.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Kad peli i rat, o Isus hem lesere učenici iklile tari diz.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 A sabale, sar nakhena ine o Isus hem lesere učenici, dikhle so okova kaš e smokvakoro taro koreno šućilo.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 O Petar setinđa pe hem phenđa e Isusese: “Učitelju, dikh! Šućilo o kaš e smokvakoro save prokletinđan!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 O Isus phenđa lenđe: “Nek ovel tumen vera ano Devel!
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Čače vaćerava tumenđe, te neko vaćeri akala goraće: ‘Ikal tut hem frde tut ano more!’, a na sumnjini ano plo vilo, nego verujini da ka ovel ađahar sar so vaćeri, ka ovel lese adava.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Adalese vaćerava tumenđe: zako sa so molinena hem so rodena, verujinen da ka priminen, i ka ovel tumenđe adava.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Hem kad terđovena te molinen tumen, oprostinen te isi tumen nešto protiv nekaste, te šaj hem tumaro Dad, kovai ano nebo, te oprostini tumare grehija.”
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Ali, tumen te na oprostinđen, ni tumenđe tumaro Dad, kovai ano nebo, naka oprostini tumare grehija.]
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 I palem o Isus hem lesere učenici ale ano Jerusalim.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 hem pučle le: “Kotar tuće autoritet te ćere akava? Ko dinđa tut pravo?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 O Isus phenđa lenđe: “Hem me tumen ka pučav nešto, i te phenđen maje, hem me tumenđe ka phenav kotar maje pravo te ćerav akava.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ko dinđa pravo e Jovane te krstini e manušen, o Devel kovai ano nebo ili o manuša? Phenen maje.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 I on raspravinde pe maškara pumende vaćerindoj: “Te phenđam ‘o Devel kovai ano nebo’, ov ka pučel amen sose onda na verujinđam lese.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 A te phena ‘o manuša…’?” Ali darandile e narodostar, adalese so sare dikhle e Jovane sar čačikane proroko.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Adalese phende e Isusese: “Na džanaja.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.