Marcos 11

rmna (RMNA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kad o Isus hem lesere učenici ale paše uzali diz Jerusalim hem resle uzalo gava Vitfaga hem Vitanija ki e Maslinakiri gora, bičhalđa anglal duje učenikonen,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 vaćerindoj lenđe: “Džan ko adava gav savoi angla tumende. I so ka đerdinen, ka arakhen phandle terne here upro saveste pana nijekh manuš na beštino. Phraven le hem anen le akari.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Te neko pučlja tumen: ‘Sose ćerena adava?’, phenen lese: ‘E Gospodese valjani, ali sigate ka irini le palal.’ ”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 I on džele hem arakhle e terne here phandle ko udar, avri ko drom, i phravde le.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 A nesave manuša kola terdine adari pučle len: “Sose phravena e terne here?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 On phende lenđe ađahar sar so o Isus sikavđa len, i o manuša mukle len.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 I ande e terne here anglo Isus. Čhivde pumare fostanja upro her, i o Isus beštino upro leste.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 But manuša buljarena ine pumare fostanja upro drom anglo leste, a nesave manuša buljarena ine o granke save čhinde ko polje.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 O manuša kola džele anglo leste hem palo leste vičinena ine:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Blagoslovimei o carstvo amare pradadesoro e Davidesoro, savo avela!
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 I o Isus đerdinđa ano Jerusalim, i dželo ko Hram hem sa dikhlja uzala peste. Ali, adalese so već lelja te perel i rat, lelja te džal ple dešu duje apostolencar ki Vitanija.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tejsato dive, kad iklile tari Vitanija, o Isus bokhalilo.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 I odural dikhlja e smokvakere kašte savoi pherdo listija, i dželo nakoro leste sar te arakhi nešto upro leste. Ali, kad alo đi o kaš, na arakhlja upro leste ništa sem listija, adalese so na inele vreme zako bijandipe e smokvakoro.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Tegani phenđa e kaštese: “Nikad više o manuša te na han to plod!”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Kad resle ko Jerusalim, o Isus đerdinđa ano boro e Hramesoro hem lelja te ispudini adathar okolen so biknena hem so činena hem peravđa o astalja okolengere so menjinena o pare hem o klupe okolengere so biknena goluben.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Nikase na muklja maškaro boro e Hramesoro te akhari bilo so zako bikniba.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 I lelja te sikaj len, vaćerindoj: “Nane li pisime ano Sveto lil: ‘O čher mlo ka vičini pe čher zaki molitva zako sa o nacije’? A tumen ćerđen olestar ‘than kote čedena pe o čora!’”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Kad šunde adava o šerutne sveštenici hem o učitelja e Zakonestar, lelje te roden sar te ćeren o Isus te ovel mudardo, adalese so darandile olestar so sa o narodo divinđa pe lesere sikavibnaja.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Kad peli i rat, o Isus hem lesere učenici iklile tari diz.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 A sabale, sar nakhena ine o Isus hem lesere učenici, dikhle so okova kaš e smokvakoro taro koreno šućilo.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 O Petar setinđa pe hem phenđa e Isusese: “Učitelju, dikh! Šućilo o kaš e smokvakoro save prokletinđan!”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 O Isus phenđa lenđe: “Nek ovel tumen vera ano Devel!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Čače vaćerava tumenđe, te neko vaćeri akala goraće: ‘Ikal tut hem frde tut ano more!’, a na sumnjini ano plo vilo, nego verujini da ka ovel ađahar sar so vaćeri, ka ovel lese adava.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Adalese vaćerava tumenđe: zako sa so molinena hem so rodena, verujinen da ka priminen, i ka ovel tumenđe adava.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Hem kad terđovena te molinen tumen, oprostinen te isi tumen nešto protiv nekaste, te šaj hem tumaro Dad, kovai ano nebo, te oprostini tumare grehija.”
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Ali, tumen te na oprostinđen, ni tumenđe tumaro Dad, kovai ano nebo, naka oprostini tumare grehija.]
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 I palem o Isus hem lesere učenici ale ano Jerusalim.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 hem pučle le: “Kotar tuće autoritet te ćere akava? Ko dinđa tut pravo?”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 O Isus phenđa lenđe: “Hem me tumen ka pučav nešto, i te phenđen maje, hem me tumenđe ka phenav kotar maje pravo te ćerav akava.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Ko dinđa pravo e Jovane te krstini e manušen, o Devel kovai ano nebo ili o manuša? Phenen maje.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 I on raspravinde pe maškara pumende vaćerindoj: “Te phenđam ‘o Devel kovai ano nebo’, ov ka pučel amen sose onda na verujinđam lese.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 A te phena ‘o manuša…’?” Ali darandile e narodostar, adalese so sare dikhle e Jovane sar čačikane proroko.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Adalese phende e Isusese: “Na džanaja.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.