Marcos 10
rmna (RMNA) vs NTLH
1 I o Isus iklilo tari diz Kafarnaum, i dželo ko krajo e Judejakoro hem ki aver strana oti len Jordan. I palem alo koro leste but narodo, a ov lelja te sikaj len, sar so uvek ćerela ine.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 I ale nakoro leste nesave fariseja mangindoj te iskušinen le, i pučle le: “Tromal li o rom te ačhaj pe romnja?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 A ov pučlja len: “So naredinđa tumenđe o Mojsije?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 On phende: “O Mojsije muklja e manušese pe romnjaće te del lil oto rastaviba hem te ačhaj la.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 A o Isus phenđa lenđe: “O Mojsije pisinđa tumenđe adaja naredba adalese so injen šerale.
5 Então Jesus disse:
6 Ali, ko anglunipe o Stvoritelj ‘ćerđa murše hem đuvlja’.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Adalese o manuš ka ačhaj pe dade hem pe daja hem ka ovel jekh pe romnjaja,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 hem on duj ka oven jekh telo.’ Ađahar on nane više duj, nego jekh telo.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Adalese, o manuš te na rastavini okolen so o Devel ćerđa te oven jekh!”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Kad palem inele ano čher, o učenici pučle le adalestar,
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 a o Isus phenđa lenđe: “Svako kova ačhaj pe romnja hem lela avera, ćerela preljuba premalo late.
11 E Jesus respondeu:
12 Hem te i romni ačhaj pe rome hem lela avere, ćerela preljuba.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 O manuša anena ine anglo Isus pumare čhavoren te čhivel ple vasta upro lende, a o učenici braninde lenđe.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Kad o Isus dikhlja adava, holjanđa hem phenđa lenđe: “Muken e čhavoren te aven kora mande hem ma braninen lenđe, adalese so esavkenđe pripadini o carstvo e Devlesoro!
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Čače vaćerava tumenđe, ko na primini o carstvo e Devlesoro sar o čhavoro, nikad naka đerdini ano leste.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Tegani zagrlinđa e čhavoren, čhivđa ple vasta upro lende hem blagoslovinđa len.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Sar o Isus lela ine te džal ko drom, prastandilo nakoro leste jekh manuš, pelo ko kočija anglo leste hem pučlja le:
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 A o Isus phenđa lese: “Sose vičineja man šukareja? Samoi jekh šukar – o Devel.
18 Jesus respondeu:
19 O naredbe džane: ‘Ma mudar!’, ‘Ma ćer preljuba!’, ‘Ma čor!’, ‘Ma svedočin hovavne!’, ‘Ma prevarin’, ‘Poštujin te dade hem te daja!’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 A ov phenđa: “Sa adava ićerava pana taro tikoripe.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 O Isus dikhlja ano leste hem osetinđa mangipe olese, i phenđa lese: “Pana jekh ačhola tut te ćere: dža hem biknin sa so isi tut, a o pare de e čororenđe i ka ovel tut barvalipe ano nebo. Tegani ava hem phir pala mande.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 A kad o terno manuš šunđa adava, rastužisalo hem dželo, adalese so na manglja te biknel plo baro barvalipe.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 O Isus dikhlja ano učenici hem phenđa lenđe: “Kobori pharo e barvalenđe te đerdinen ko carstvo e Devlesoro!”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 A o učenici čudinde pe ko adava so phenđa.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Po lokhei e kamilaće te nakhel maškaro kan e suvjakoro nego e barvalese te đerdini ko carstvo e Devlesoro.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 A o učenici po više čudinde pe, i lelje maškara pumende te pučen pe: “Ko onda šaj te ovel spasime?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 O Isus dikhlja len šukar, i phenđa: “E manušenđe adava nane moguće, ali na hem e Devlese. Adalese soi e Devlese sa moguće.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 O Petar lelja te vaćeri lese: “Ače, amen sa ačhavđam te dža pala tute.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 O Isus phenđa: “Čače vaćerava tumenđe, svako kova ačhavđa plo čher, ili e phraljen, ili e phenjen, ili e daja, ili e dade, ili e čhaven, ili o njive zbog maje hem zbog o Šukar lafi,
29 Jesus respondeu:
30 akana, ano akava vreme, ka primini šel puti više: čhera, phraljen, phenjen, dajen, čhaven hem njive – uzalo adava ka ovel hem progonime – a ko sveto savo avela, ka primini o večno dživdipe.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ali, but okola kolai akana prva tegani ka oven zadnja, a okola kolen akate dikhena sar zadnjonen adari ka oven prva.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Kad lelje te džan dromeja nakoro Jerusalim, o Isus džala ine anglo lende. O učenici inele začudime so džala ko Jerusalim, a okolen so džana ine palo lende uklinđa i dar.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 “Ače, đerdinaja ko Jerusalim. Adari man, e Čhave e manušesere, o manuša ka den ko šerutne sveštenici hem ko učitelja e Zakonestar, hem on ka osudinen man ko meriba. Tegani ka den man ko manuša kola nane Jevreja
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 hem on ka maren muj mancar, ka čhungaren man, ka šibinen man hem ka mudaren man, a me palo trin dive ka uštav taro mule.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Tegani uzalo Isus ale o Jakov hem o Jovan, e Zevedejesere čhave, hem phende lese: “Učitelju, mangaja te ćere amenđe so god ka roda tutar.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 A ov pučlja len: “So mangena te ćerav tumenđe?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 I on phende: “Muk amenđe, kad ka ove ani ti slava, te beša ko počasna thana uzala tute – jekh oti desno strana, a o dujto oti levo.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 A o Isus phenđa lenđe: “Na džanen so rodena. Šaj li te pijen tari čaša savatar me pijava ili te krstinen tumen krstibnaja saveja me krstinava man?”
38 Jesus respondeu:
39 A on phende lese: “Šaj.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 ali nane mlo te vaćerav ko ka bešel maje oti desno ili oti levo strana. Adalai thana okolenđe kolenđei spremime.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Kad šunde adava avera deš apostolja, holjande upro Jakov hem upro Jovan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Tegani o Isus vičinđa len kora peste hem phenđa: “Džanen da okola kola pes dikhena sar vladaren avere nacijengere, gospodarinena olencar, hem lengere bare manuša vladinena upro lende.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ali, ma te ovel ađahar maškar tumende. Nego, ko mangela te ovel baro maškar tumende, nek ovel tumenđe sluga.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ko mangela te ovel prvo maškar tumende, nek ovel sarijenđe robo.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Adalese so ni o Čhavo e manušesoro na alo te kanden le, nego te kandel hem te del plo dživdipe sar otkup butenđe.”
45 Porque até o
46 I ađahar resle ani diz Jerihon. I sar o Isus ple učenikonencar hem bute narodoja ikljola ine taro Jerihon, uzalo drom bešela ine o kororo, o Vartimej (so značini “čhavo e Timejesoro”) hem prosini.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Kad šunđa so nakhela o Isus o Nazarećanin, vičinđa: “Isuse, čhaveja Davidesereja, smilujin tut maje!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 But džene vičinde upro lese te traini, ali ov po zorale vičinđa: “Čhaveja Davidesereja, smilujin tut maje!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 O Isus terdino hem phenđa: “Vičinen le.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 A ov frdinđa pestar plo ogrtači, ripinđa ko pre hem alo koro Isus.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 I o Isus pučlja le: “So mangeja te ćerav će?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 A o Isus phenđa lese: “Dža. Ti vera sasljarđa tut.”
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.