Marcos 10

rmna (RMNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 I o Isus iklilo tari diz Kafarnaum, i dželo ko krajo e Judejakoro hem ki aver strana oti len Jordan. I palem alo koro leste but narodo, a ov lelja te sikaj len, sar so uvek ćerela ine.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 I ale nakoro leste nesave fariseja mangindoj te iskušinen le, i pučle le: “Tromal li o rom te ačhaj pe romnja?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 A ov pučlja len: “So naredinđa tumenđe o Mojsije?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 On phende: “O Mojsije muklja e manušese pe romnjaće te del lil oto rastaviba hem te ačhaj la.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 A o Isus phenđa lenđe: “O Mojsije pisinđa tumenđe adaja naredba adalese so injen šerale.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ali, ko anglunipe o Stvoritelj ‘ćerđa murše hem đuvlja’.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Adalese o manuš ka ačhaj pe dade hem pe daja hem ka ovel jekh pe romnjaja,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 hem on duj ka oven jekh telo.’ Ađahar on nane više duj, nego jekh telo.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Adalese, o manuš te na rastavini okolen so o Devel ćerđa te oven jekh!”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Kad palem inele ano čher, o učenici pučle le adalestar,
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 a o Isus phenđa lenđe: “Svako kova ačhaj pe romnja hem lela avera, ćerela preljuba premalo late.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Hem te i romni ačhaj pe rome hem lela avere, ćerela preljuba.”
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 O manuša anena ine anglo Isus pumare čhavoren te čhivel ple vasta upro lende, a o učenici braninde lenđe.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Kad o Isus dikhlja adava, holjanđa hem phenđa lenđe: “Muken e čhavoren te aven kora mande hem ma braninen lenđe, adalese so esavkenđe pripadini o carstvo e Devlesoro!
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Čače vaćerava tumenđe, ko na primini o carstvo e Devlesoro sar o čhavoro, nikad naka đerdini ano leste.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Tegani zagrlinđa e čhavoren, čhivđa ple vasta upro lende hem blagoslovinđa len.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Sar o Isus lela ine te džal ko drom, prastandilo nakoro leste jekh manuš, pelo ko kočija anglo leste hem pučlja le:
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 A o Isus phenđa lese: “Sose vičineja man šukareja? Samoi jekh šukar – o Devel.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 O naredbe džane: ‘Ma mudar!’, ‘Ma ćer preljuba!’, ‘Ma čor!’, ‘Ma svedočin hovavne!’, ‘Ma prevarin’, ‘Poštujin te dade hem te daja!’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 A ov phenđa: “Sa adava ićerava pana taro tikoripe.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 O Isus dikhlja ano leste hem osetinđa mangipe olese, i phenđa lese: “Pana jekh ačhola tut te ćere: dža hem biknin sa so isi tut, a o pare de e čororenđe i ka ovel tut barvalipe ano nebo. Tegani ava hem phir pala mande.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 A kad o terno manuš šunđa adava, rastužisalo hem dželo, adalese so na manglja te biknel plo baro barvalipe.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 O Isus dikhlja ano učenici hem phenđa lenđe: “Kobori pharo e barvalenđe te đerdinen ko carstvo e Devlesoro!”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 A o učenici čudinde pe ko adava so phenđa.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Po lokhei e kamilaće te nakhel maškaro kan e suvjakoro nego e barvalese te đerdini ko carstvo e Devlesoro.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 A o učenici po više čudinde pe, i lelje maškara pumende te pučen pe: “Ko onda šaj te ovel spasime?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 O Isus dikhlja len šukar, i phenđa: “E manušenđe adava nane moguće, ali na hem e Devlese. Adalese soi e Devlese sa moguće.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 O Petar lelja te vaćeri lese: “Ače, amen sa ačhavđam te dža pala tute.”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 O Isus phenđa: “Čače vaćerava tumenđe, svako kova ačhavđa plo čher, ili e phraljen, ili e phenjen, ili e daja, ili e dade, ili e čhaven, ili o njive zbog maje hem zbog o Šukar lafi,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 akana, ano akava vreme, ka primini šel puti više: čhera, phraljen, phenjen, dajen, čhaven hem njive – uzalo adava ka ovel hem progonime – a ko sveto savo avela, ka primini o večno dživdipe.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ali, but okola kolai akana prva tegani ka oven zadnja, a okola kolen akate dikhena sar zadnjonen adari ka oven prva.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Kad lelje te džan dromeja nakoro Jerusalim, o Isus džala ine anglo lende. O učenici inele začudime so džala ko Jerusalim, a okolen so džana ine palo lende uklinđa i dar.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 “Ače, đerdinaja ko Jerusalim. Adari man, e Čhave e manušesere, o manuša ka den ko šerutne sveštenici hem ko učitelja e Zakonestar, hem on ka osudinen man ko meriba. Tegani ka den man ko manuša kola nane Jevreja
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 hem on ka maren muj mancar, ka čhungaren man, ka šibinen man hem ka mudaren man, a me palo trin dive ka uštav taro mule.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Tegani uzalo Isus ale o Jakov hem o Jovan, e Zevedejesere čhave, hem phende lese: “Učitelju, mangaja te ćere amenđe so god ka roda tutar.”
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 A ov pučlja len: “So mangena te ćerav tumenđe?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 I on phende: “Muk amenđe, kad ka ove ani ti slava, te beša ko počasna thana uzala tute – jekh oti desno strana, a o dujto oti levo.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 A o Isus phenđa lenđe: “Na džanen so rodena. Šaj li te pijen tari čaša savatar me pijava ili te krstinen tumen krstibnaja saveja me krstinava man?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 A on phende lese: “Šaj.”
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 ali nane mlo te vaćerav ko ka bešel maje oti desno ili oti levo strana. Adalai thana okolenđe kolenđei spremime.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Kad šunde adava avera deš apostolja, holjande upro Jakov hem upro Jovan.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Tegani o Isus vičinđa len kora peste hem phenđa: “Džanen da okola kola pes dikhena sar vladaren avere nacijengere, gospodarinena olencar, hem lengere bare manuša vladinena upro lende.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Ali, ma te ovel ađahar maškar tumende. Nego, ko mangela te ovel baro maškar tumende, nek ovel tumenđe sluga.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Ko mangela te ovel prvo maškar tumende, nek ovel sarijenđe robo.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Adalese so ni o Čhavo e manušesoro na alo te kanden le, nego te kandel hem te del plo dživdipe sar otkup butenđe.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 I ađahar resle ani diz Jerihon. I sar o Isus ple učenikonencar hem bute narodoja ikljola ine taro Jerihon, uzalo drom bešela ine o kororo, o Vartimej (so značini “čhavo e Timejesoro”) hem prosini.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Kad šunđa so nakhela o Isus o Nazarećanin, vičinđa: “Isuse, čhaveja Davidesereja, smilujin tut maje!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 But džene vičinde upro lese te traini, ali ov po zorale vičinđa: “Čhaveja Davidesereja, smilujin tut maje!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 O Isus terdino hem phenđa: “Vičinen le.”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 A ov frdinđa pestar plo ogrtači, ripinđa ko pre hem alo koro Isus.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 I o Isus pučlja le: “So mangeja te ćerav će?”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 A o Isus phenđa lese: “Dža. Ti vera sasljarđa tut.”
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.