Marcos 10
rmna (RMNA) vs ARIB
1 I o Isus iklilo tari diz Kafarnaum, i dželo ko krajo e Judejakoro hem ki aver strana oti len Jordan. I palem alo koro leste but narodo, a ov lelja te sikaj len, sar so uvek ćerela ine.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 I ale nakoro leste nesave fariseja mangindoj te iskušinen le, i pučle le: “Tromal li o rom te ačhaj pe romnja?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 A ov pučlja len: “So naredinđa tumenđe o Mojsije?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 On phende: “O Mojsije muklja e manušese pe romnjaće te del lil oto rastaviba hem te ačhaj la.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 A o Isus phenđa lenđe: “O Mojsije pisinđa tumenđe adaja naredba adalese so injen šerale.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ali, ko anglunipe o Stvoritelj ‘ćerđa murše hem đuvlja’.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Adalese o manuš ka ačhaj pe dade hem pe daja hem ka ovel jekh pe romnjaja,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 hem on duj ka oven jekh telo.’ Ađahar on nane više duj, nego jekh telo.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Adalese, o manuš te na rastavini okolen so o Devel ćerđa te oven jekh!”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Kad palem inele ano čher, o učenici pučle le adalestar,
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 a o Isus phenđa lenđe: “Svako kova ačhaj pe romnja hem lela avera, ćerela preljuba premalo late.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Hem te i romni ačhaj pe rome hem lela avere, ćerela preljuba.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 O manuša anena ine anglo Isus pumare čhavoren te čhivel ple vasta upro lende, a o učenici braninde lenđe.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Kad o Isus dikhlja adava, holjanđa hem phenđa lenđe: “Muken e čhavoren te aven kora mande hem ma braninen lenđe, adalese so esavkenđe pripadini o carstvo e Devlesoro!
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Čače vaćerava tumenđe, ko na primini o carstvo e Devlesoro sar o čhavoro, nikad naka đerdini ano leste.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Tegani zagrlinđa e čhavoren, čhivđa ple vasta upro lende hem blagoslovinđa len.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Sar o Isus lela ine te džal ko drom, prastandilo nakoro leste jekh manuš, pelo ko kočija anglo leste hem pučlja le:
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 A o Isus phenđa lese: “Sose vičineja man šukareja? Samoi jekh šukar – o Devel.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 O naredbe džane: ‘Ma mudar!’, ‘Ma ćer preljuba!’, ‘Ma čor!’, ‘Ma svedočin hovavne!’, ‘Ma prevarin’, ‘Poštujin te dade hem te daja!’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 A ov phenđa: “Sa adava ićerava pana taro tikoripe.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 O Isus dikhlja ano leste hem osetinđa mangipe olese, i phenđa lese: “Pana jekh ačhola tut te ćere: dža hem biknin sa so isi tut, a o pare de e čororenđe i ka ovel tut barvalipe ano nebo. Tegani ava hem phir pala mande.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 A kad o terno manuš šunđa adava, rastužisalo hem dželo, adalese so na manglja te biknel plo baro barvalipe.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 O Isus dikhlja ano učenici hem phenđa lenđe: “Kobori pharo e barvalenđe te đerdinen ko carstvo e Devlesoro!”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 A o učenici čudinde pe ko adava so phenđa.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Po lokhei e kamilaće te nakhel maškaro kan e suvjakoro nego e barvalese te đerdini ko carstvo e Devlesoro.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 A o učenici po više čudinde pe, i lelje maškara pumende te pučen pe: “Ko onda šaj te ovel spasime?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 O Isus dikhlja len šukar, i phenđa: “E manušenđe adava nane moguće, ali na hem e Devlese. Adalese soi e Devlese sa moguće.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 O Petar lelja te vaćeri lese: “Ače, amen sa ačhavđam te dža pala tute.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 O Isus phenđa: “Čače vaćerava tumenđe, svako kova ačhavđa plo čher, ili e phraljen, ili e phenjen, ili e daja, ili e dade, ili e čhaven, ili o njive zbog maje hem zbog o Šukar lafi,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 akana, ano akava vreme, ka primini šel puti više: čhera, phraljen, phenjen, dajen, čhaven hem njive – uzalo adava ka ovel hem progonime – a ko sveto savo avela, ka primini o večno dživdipe.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ali, but okola kolai akana prva tegani ka oven zadnja, a okola kolen akate dikhena sar zadnjonen adari ka oven prva.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Kad lelje te džan dromeja nakoro Jerusalim, o Isus džala ine anglo lende. O učenici inele začudime so džala ko Jerusalim, a okolen so džana ine palo lende uklinđa i dar.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 “Ače, đerdinaja ko Jerusalim. Adari man, e Čhave e manušesere, o manuša ka den ko šerutne sveštenici hem ko učitelja e Zakonestar, hem on ka osudinen man ko meriba. Tegani ka den man ko manuša kola nane Jevreja
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 hem on ka maren muj mancar, ka čhungaren man, ka šibinen man hem ka mudaren man, a me palo trin dive ka uštav taro mule.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Tegani uzalo Isus ale o Jakov hem o Jovan, e Zevedejesere čhave, hem phende lese: “Učitelju, mangaja te ćere amenđe so god ka roda tutar.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 A ov pučlja len: “So mangena te ćerav tumenđe?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 I on phende: “Muk amenđe, kad ka ove ani ti slava, te beša ko počasna thana uzala tute – jekh oti desno strana, a o dujto oti levo.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 A o Isus phenđa lenđe: “Na džanen so rodena. Šaj li te pijen tari čaša savatar me pijava ili te krstinen tumen krstibnaja saveja me krstinava man?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 A on phende lese: “Šaj.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 ali nane mlo te vaćerav ko ka bešel maje oti desno ili oti levo strana. Adalai thana okolenđe kolenđei spremime.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Kad šunde adava avera deš apostolja, holjande upro Jakov hem upro Jovan.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Tegani o Isus vičinđa len kora peste hem phenđa: “Džanen da okola kola pes dikhena sar vladaren avere nacijengere, gospodarinena olencar, hem lengere bare manuša vladinena upro lende.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ali, ma te ovel ađahar maškar tumende. Nego, ko mangela te ovel baro maškar tumende, nek ovel tumenđe sluga.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ko mangela te ovel prvo maškar tumende, nek ovel sarijenđe robo.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Adalese so ni o Čhavo e manušesoro na alo te kanden le, nego te kandel hem te del plo dživdipe sar otkup butenđe.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 I ađahar resle ani diz Jerihon. I sar o Isus ple učenikonencar hem bute narodoja ikljola ine taro Jerihon, uzalo drom bešela ine o kororo, o Vartimej (so značini “čhavo e Timejesoro”) hem prosini.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Kad šunđa so nakhela o Isus o Nazarećanin, vičinđa: “Isuse, čhaveja Davidesereja, smilujin tut maje!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 But džene vičinde upro lese te traini, ali ov po zorale vičinđa: “Čhaveja Davidesereja, smilujin tut maje!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 O Isus terdino hem phenđa: “Vičinen le.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 A ov frdinđa pestar plo ogrtači, ripinđa ko pre hem alo koro Isus.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 I o Isus pučlja le: “So mangeja te ćerav će?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 A o Isus phenđa lese: “Dža. Ti vera sasljarđa tut.”
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.