Gálatas 4
rmna (RMNA) vs BKJ
1 Akava mangava te phenav: sa đikotei o nasledniko maloletno, nisar na razlikujini pe e robostar, iakoi gospodari oto sa.
1 Agora digo, que o herdeiro, enquanto criança, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Ovi teleder okolende so barjarena le hem teleder o upravnici sa đi o dive savo odredinđa lesoro dad.
2 mas está sob tutores e administradores, até ao tempo determinado por seu pai.
3 Ađahari hem amencar: kad injamle maloletna, robujinđam zako duhovna zoralipa akale svetosere.
3 Assim também nós, quando éramos crianças, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo;
4 A kad alo o pravo vreme, o Devel bičhalđa ple Čhave kole i đuvli bijanđa. Ov živinđa talo Zakoni,
4 mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 sar te šaj otkupini okolen kolai talo Zakoni, te šaj ova čhave e Devlesere.
5 para redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 A adalese so injen čhave, o Devel ano tumare vile bičhalđa e Duho ple Čhavesere, kova vičini: “Abba, Dade!”
6 E porque vós sois filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos vossos corações, que clama: Aba, Pai.
7 Ađahar na injan više robo, nego čhavo. A te injan čhavo, onda o Devel ćerđa tut te ove hem nasledniko.
7 Portanto, já não és servo, mas filho; e se és filho, então és também herdeiro de Deus por meio de Cristo.
8 Ali angleder, sar pana na pendžarđen e Devle, robujinđen e devlenđe kola nane čače develja.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 A akana, adalese so pendžarđen e Devle, ustvari, adalese so ov pendžarđa tumen, sar adava da palem irinena tumen ko okola bizorale hem bedna zoralipa akale svetosere hem palem mangena te robujinen lenđe?
9 Agora, porém, depois de conhecerdes a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos elementos fracos e miseráveis, aos quais desejais novamente estar em escravidão?
10 Tumen slavinena odredime dive, masekija, vreme hem berša.
10 Observais dias, e meses, e tempos e anos.
11 Darava tumenđe, te na ovel da džabe trudinđum man tumenđe.
11 Eu tenho receio por vós, de que eu tenha trabalhado convosco em vão.
12 Molinava tumen, phraljalen, oven sar me, adalese so hem me uljum sar tumen, adalese so na injum više talo Zakoni. A tegani ništa bišukar na ćerđen maje.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu; pois eu sou como vós sois; vós não me fizestes mal algum.
13 Sar so džanen, prvo puti aljum tumende adalese so injumle namborme hem propovedinđum tumenđe o evanđelje.
13 Vós sabeis como através de enfermidade na carne eu vos preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Iako mlo nambormipe tumenđe inele iskušenje, ni dikhljen man po tele ni odbacinđen man, nego priminđen man sar e Devlesere anđeo. Priminđen man sar e Hriste Isuse.
14 E minha tentação, que estava em minha carne, nem por isto me desprezastes, nem me rejeitastes, antes me acolhestes como a um anjo de Deus, até mesmo como Cristo Jesus.
15 Tegani injenle radosna. Kaj akana adaja tumari radost? Adalese so, sigurno injum da: te šaj ine, ka ikalen ine tumare jaćha hem ka den len maje.
15 Onde está agora aquela bem-aventurança da qual falastes? Pois tenho em memória que, se possível fora, vós teríeis arrancado os teus próprios olhos e dado-os para mim.
16 Me li uljum tumenđe neprijatelji adalese so vaćerava tumenđe o čačipe?
16 Tornei-me, portanto, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Adala manuša gorljivo pokušinena te prelen tumen zako pumenđe, ali na zbog tumaro šukaripe, nego mangena te irinen tumen protiv mande, te džan samo palo lende.
17 Eles zelosamente têm afeto por vós, mas não para o bem; sim, eles vos excluiriam, a fim de que vós possais ter afeto por eles.
18 A šukari te neko interesujini pe tumenđe, ali samo tei adava oti šukar namera, na samo kad me injum maškara tumende nego uvek.
18 Mas é bom ser zelosamente sempre afetado por uma coisa boa, e não somente quando estou presente convosco.
19 Mle čhavoralen, palem mukencar bijanava tumen đikote e Hristesoro oblik na dičhola ana tumende.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 So bi mangava ine akana te ovav tumencar, averčhane te vaćerav tumencar, adalese so na džanav so te ćerav tumencar.
20 eu desejo estar presente agora convosco, e mudar o tom da minha voz; porquanto eu me encontro em dúvida a respeito de vós.
21 Phenen maje, tumen kola mangena te oven talo Zakoni: sar na šunena so o Zakoni vaćeri?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sob a lei: Não ouvis a lei?
22 Adalese so, pisimei da e Avraame ine duj čhave. Jekhe bijanđa i ropkinja, a e dujtone i slobodno đuvli.
22 Porque está escrito, que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro de mulher livre.
23 Ali, okova kole bijanđa i ropkinja, bijandoi ko telesno način, a okova kole bijanđa i slobodno đuvli, bijandoi palo obećanje e Devlesoro.
23 Mas aquele que nasceu da escrava nasceu segundo a carne, e aquele que nasceu da mulher livre nasceu da promessa.
24 Adavai sa slikovito phendo, a značini akava: akala duj đuvlja predstavinena o duj savezija. O prvoi tari gora Sinaj hem ov bijani čhaven zako ropstvo – adavai i Agara.
24 Tais coisas são uma alegoria; pois estes são os dois pactos: o do monte Sinai, que gerou para a escravidão, que é Agar.
25 A i Agara predstavini i gora Sinaj ani Arabija, savi predstavini o avdisutno Jerusalim, adalese so robujini zajedno ple čhavencar.
25 Porque Agar é o monte Sinai na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em cativeiro com seus filhos.
26 Ali o Jerusalim savoi ano nebo, ovi i slobodno đuvli kojai amari daj. Adalese soi pisime ano Sveto lil:
26 Mas a Jerusalém que está lá no alto é livre, e é a mãe de todos nós.
27 “Radujin tut, đuvlije koja našti ačhove khamni, koja nikad na bijanđan,
27 Porquanto está escrito: Alegra-te, tu estéril que não tens; esforça-te e clama, tu que não estás de parto, pois a desolada tem muito mais filhos do que aquela que tem um marido.
28 A tumen phraljalen, injen sar o Isaak, čhave oto obećanje.
28 Agora nós, irmãos, como Isaque o foi, somos os filhos da promessa.
29 Hem sar so ano adava vreme okova kovai bijando ko telesno način progoninđa okole kovai bijando palo Duho e Devlesoro, ađahari hem akana.
29 Como naquele tempo, aquele que era nascido segundo a carne perseguia o que havia nascido do Espírito, o mesmo se dá hoje.
30 Ali so o Sveto lil phenela? “Ispudin e ropkinja hem lakere čhave, adalese so o čhavo e ropkinjakoro naka delini o nasledstvo e čhaveja e slobodnona đuvljakere.”
30 Todavia, o que diz a escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da mulher escrava não será herdeiro com o filho da mulher livre.
31 Adalese, phraljalen, na injam čhave e ropkinjakere, nego e slobodnona đuvljakere.
31 Assim então, irmãos, nós não somos filhos da mulher escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.