Atos 23

rmna (RMNA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 O Pavle dikhlja ano manuša oto sabor hem phenđa lenđe: “Phraljalen, me sa đi akava dive anglo Devel živinđum ani čisto savest.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ko adava o prvosvešteniko o Ananija naredinđa okolenđe kola terdine uzalo leste te khuven e Pavle ko muj.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 A o Pavle phenđa lese: “Tut ka khuvel o Devel, dujemujengereja – duvarona makhlo ano parno! Tu bešljan akate te sudine maje palo Zakoni, a isto adava Zakoni phageja adaleja so naredineja te khuven man!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 A okola so terdine adari, phende: “Sar tromaš te vređine e Devlesere prvosvešteniko!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 A o Pavle phenđa lenđe: “Na džanđum, phraljalen, dai ov prvosvešteniko. Adalese soi pisime ano Sveto lil: ‘Ma vaćer bišukar te narodosere šerutnestar.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Tegani o Pavle, adalese so halilo dai nesave olendar sadukeja, a avera fariseja, vičinđa ko sabor: “Phraljalen, me injum farisej, čhavo e farisejesoro! Sudini pe maje adalese so isi man nada ko uštiba taro mule!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 So phenđa adava, uli rasprava maškaro fariseja hem o sadukeja, i ađahar o čedime podelinde pe.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Adalese so, o sadukeja vaćerena ine da nane uštiba taro mule, ni anđelja, ni duhija, a o fariseja vaćerena ine da sa adava isi.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 I ađahar uli bari galama, a nesave učitelja e Zakonestar tari e farisejengiri stranka uštine, i lelje zorale te protivinen pe, vaćerindoj: “Na arakhaja da akava manuš ćerđa nesavo bišukaripe. A so te o duho ili o anđeo vaćerđa lese?”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ađahar uli edobor bari rasprava, da o naredniko darandilo te na pharaven e Pavle ko ekvaš, i naredinđa e vojnikonenđe te huljen maškaro manuša, te ikalen e Pavle hem te legaren le ki kasarna.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 A ki aver rat o Gospod terdino anglo Pavle hem phenđa: “Ma dara! Adalese so, sar so mandar svedočinđan ano Jerusalim, ađahar valjani te svedočine hem ano Rim.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kad dislilo, o Jevreja planirinde zamka hem hale sovli da naka han hem naka pijen đikote na mudarena e Pavle.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Inele prekalo saranda džene kola planirinde adaja zamka.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 On džele koro šerutne sveštenici hem koro starešine hem phende lenđe: “Bari sovli haljam da ništa naka čhiva ano muj đikote na mudaraja e Pavle.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Adalese akana tumen hem o sabor roden e narednikostar te anel le tumende, sar te šaj bađim po šukar te ispitujinen lesoro slučaj, a amen injam spremna te mudara le angleder so ka resel akari.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ali e Pavlesere phenjakoro čhavo šunđa zaki adaja zamka, i dželo, đerdinđa ki kasarna hem phenđa adava e Pavlese.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 O Pavle vičinđa kora peste jekhe kapetane hem phenđa lese: “Legar akale terne koro naredniko, adalese so isi le nešto te phenel lese.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 O kapetani lelja le peja hem legarđa le koro naredniko hem phenđa: “O Pavle, o phandlo, vičinđa man kora peste hem zamolinđa man te anav će akale terne, adalese so isi le nešto te phenel će.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 O naredniko dolinđa e terne oto vas, cidinđa le ki strana hem pučlja le: “So isi tut te phene maje?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 A ov phenđa lese: “O Jevreja dogovorinde pe te zamolinen tut tejsa te ane e Pavle ko sabor, sar te šaj bađim po šukar te ispitujinen lesoro slučaj.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ali tu ma ćer adava! Adalese so ka adžićeren le ki zamka više oto saranda manuša, kola hale sovli da naka han hem naka pijen sa đikote na mudarena le. Oni već spremna hem samo adžićerena tu te pristanine.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Tegani o naredniko muklja e terne te džalfse hem naredinđa lese: “Nikase ma te vaćere so phenđan maje adava.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Tegani o naredniko vičinđa ple duje kapetanen hem phenđa: “Spreminen dušel vojnikonen, eftavardešen ko grasta hem dušelen kopljencar te džan ko enja o sati erat ki Cezareja.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Spreminen e grasten saven ka jašini o Pavle hem legaren le dživde hem saste koro upravniko o Feliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ov palo adava pisinđa akava lil:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Me, o Klaudije Lisija, pozdravinava e cenime upravniko e Felikse.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Akale manuše dolinde o Jevreja hem mangle te mudaren le, ali me aljum mle vojnikonencar hem spasinđum le adalese so dodžanđum dai ov e rimesoro dizutno.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mangljum te džanav zako so optužinena le, i legarđum le ko lengoro sabor.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 I dikhljum da tužinena le zako nesave buća taro lengoro zakoni hem da nane krivo zako ništa so zaslužini meriba ili phandlipe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 A kad šunđum da planirinde zamka te mudaren le, odmah bičhalđum le kora tute, a okolenđe kola optužinena le phenđum te phenen tuće zako so optužinena le.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 I o vojnici, pali naredba, lelje e Pavle hem prekali rat legarde le ki diz Antipatrida.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tejsato dive mukle e vojnikonen ko grasta te džan oleja po dur, a on irinde pe ki kasarna.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kad resle ki Cezareja, dinde e upravnikose o lil hem ande e Pavle anglo leste.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 O upravniko čitinđa o lil, i pučlja e Pavle tari savi ov regija.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 phenđa: “Ka šunav to slučaj kad ka resen okola kola optužinena tut.” I naredinđa te pazinen le ani palata e Irodesiri.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.