Atos 23
rmna (RMNA) vs NAA
1 O Pavle dikhlja ano manuša oto sabor hem phenđa lenđe: “Phraljalen, me sa đi akava dive anglo Devel živinđum ani čisto savest.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ko adava o prvosvešteniko o Ananija naredinđa okolenđe kola terdine uzalo leste te khuven e Pavle ko muj.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 A o Pavle phenđa lese: “Tut ka khuvel o Devel, dujemujengereja – duvarona makhlo ano parno! Tu bešljan akate te sudine maje palo Zakoni, a isto adava Zakoni phageja adaleja so naredineja te khuven man!”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 A okola so terdine adari, phende: “Sar tromaš te vređine e Devlesere prvosvešteniko!”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 A o Pavle phenđa lenđe: “Na džanđum, phraljalen, dai ov prvosvešteniko. Adalese soi pisime ano Sveto lil: ‘Ma vaćer bišukar te narodosere šerutnestar.’”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Tegani o Pavle, adalese so halilo dai nesave olendar sadukeja, a avera fariseja, vičinđa ko sabor: “Phraljalen, me injum farisej, čhavo e farisejesoro! Sudini pe maje adalese so isi man nada ko uštiba taro mule!”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 So phenđa adava, uli rasprava maškaro fariseja hem o sadukeja, i ađahar o čedime podelinde pe.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Adalese so, o sadukeja vaćerena ine da nane uštiba taro mule, ni anđelja, ni duhija, a o fariseja vaćerena ine da sa adava isi.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 I ađahar uli bari galama, a nesave učitelja e Zakonestar tari e farisejengiri stranka uštine, i lelje zorale te protivinen pe, vaćerindoj: “Na arakhaja da akava manuš ćerđa nesavo bišukaripe. A so te o duho ili o anđeo vaćerđa lese?”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ađahar uli edobor bari rasprava, da o naredniko darandilo te na pharaven e Pavle ko ekvaš, i naredinđa e vojnikonenđe te huljen maškaro manuša, te ikalen e Pavle hem te legaren le ki kasarna.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 A ki aver rat o Gospod terdino anglo Pavle hem phenđa: “Ma dara! Adalese so, sar so mandar svedočinđan ano Jerusalim, ađahar valjani te svedočine hem ano Rim.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Kad dislilo, o Jevreja planirinde zamka hem hale sovli da naka han hem naka pijen đikote na mudarena e Pavle.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Inele prekalo saranda džene kola planirinde adaja zamka.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 On džele koro šerutne sveštenici hem koro starešine hem phende lenđe: “Bari sovli haljam da ništa naka čhiva ano muj đikote na mudaraja e Pavle.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Adalese akana tumen hem o sabor roden e narednikostar te anel le tumende, sar te šaj bađim po šukar te ispitujinen lesoro slučaj, a amen injam spremna te mudara le angleder so ka resel akari.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ali e Pavlesere phenjakoro čhavo šunđa zaki adaja zamka, i dželo, đerdinđa ki kasarna hem phenđa adava e Pavlese.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 O Pavle vičinđa kora peste jekhe kapetane hem phenđa lese: “Legar akale terne koro naredniko, adalese so isi le nešto te phenel lese.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 O kapetani lelja le peja hem legarđa le koro naredniko hem phenđa: “O Pavle, o phandlo, vičinđa man kora peste hem zamolinđa man te anav će akale terne, adalese so isi le nešto te phenel će.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 O naredniko dolinđa e terne oto vas, cidinđa le ki strana hem pučlja le: “So isi tut te phene maje?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 A ov phenđa lese: “O Jevreja dogovorinde pe te zamolinen tut tejsa te ane e Pavle ko sabor, sar te šaj bađim po šukar te ispitujinen lesoro slučaj.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ali tu ma ćer adava! Adalese so ka adžićeren le ki zamka više oto saranda manuša, kola hale sovli da naka han hem naka pijen sa đikote na mudarena le. Oni već spremna hem samo adžićerena tu te pristanine.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Tegani o naredniko muklja e terne te džalfse hem naredinđa lese: “Nikase ma te vaćere so phenđan maje adava.”
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Tegani o naredniko vičinđa ple duje kapetanen hem phenđa: “Spreminen dušel vojnikonen, eftavardešen ko grasta hem dušelen kopljencar te džan ko enja o sati erat ki Cezareja.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Spreminen e grasten saven ka jašini o Pavle hem legaren le dživde hem saste koro upravniko o Feliks.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ov palo adava pisinđa akava lil:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Me, o Klaudije Lisija, pozdravinava e cenime upravniko e Felikse.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Akale manuše dolinde o Jevreja hem mangle te mudaren le, ali me aljum mle vojnikonencar hem spasinđum le adalese so dodžanđum dai ov e rimesoro dizutno.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Mangljum te džanav zako so optužinena le, i legarđum le ko lengoro sabor.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 I dikhljum da tužinena le zako nesave buća taro lengoro zakoni hem da nane krivo zako ništa so zaslužini meriba ili phandlipe.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 A kad šunđum da planirinde zamka te mudaren le, odmah bičhalđum le kora tute, a okolenđe kola optužinena le phenđum te phenen tuće zako so optužinena le.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 I o vojnici, pali naredba, lelje e Pavle hem prekali rat legarde le ki diz Antipatrida.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Tejsato dive mukle e vojnikonen ko grasta te džan oleja po dur, a on irinde pe ki kasarna.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Kad resle ki Cezareja, dinde e upravnikose o lil hem ande e Pavle anglo leste.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 O upravniko čitinđa o lil, i pučlja e Pavle tari savi ov regija.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 phenđa: “Ka šunav to slučaj kad ka resen okola kola optužinena tut.” I naredinđa te pazinen le ani palata e Irodesiri.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.