Atos 23
rmna (RMNA) vs ARC
1 O Pavle dikhlja ano manuša oto sabor hem phenđa lenđe: “Phraljalen, me sa đi akava dive anglo Devel živinđum ani čisto savest.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ko adava o prvosvešteniko o Ananija naredinđa okolenđe kola terdine uzalo leste te khuven e Pavle ko muj.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 A o Pavle phenđa lese: “Tut ka khuvel o Devel, dujemujengereja – duvarona makhlo ano parno! Tu bešljan akate te sudine maje palo Zakoni, a isto adava Zakoni phageja adaleja so naredineja te khuven man!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 A okola so terdine adari, phende: “Sar tromaš te vređine e Devlesere prvosvešteniko!”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 A o Pavle phenđa lenđe: “Na džanđum, phraljalen, dai ov prvosvešteniko. Adalese soi pisime ano Sveto lil: ‘Ma vaćer bišukar te narodosere šerutnestar.’”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Tegani o Pavle, adalese so halilo dai nesave olendar sadukeja, a avera fariseja, vičinđa ko sabor: “Phraljalen, me injum farisej, čhavo e farisejesoro! Sudini pe maje adalese so isi man nada ko uštiba taro mule!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 So phenđa adava, uli rasprava maškaro fariseja hem o sadukeja, i ađahar o čedime podelinde pe.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Adalese so, o sadukeja vaćerena ine da nane uštiba taro mule, ni anđelja, ni duhija, a o fariseja vaćerena ine da sa adava isi.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 I ađahar uli bari galama, a nesave učitelja e Zakonestar tari e farisejengiri stranka uštine, i lelje zorale te protivinen pe, vaćerindoj: “Na arakhaja da akava manuš ćerđa nesavo bišukaripe. A so te o duho ili o anđeo vaćerđa lese?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ađahar uli edobor bari rasprava, da o naredniko darandilo te na pharaven e Pavle ko ekvaš, i naredinđa e vojnikonenđe te huljen maškaro manuša, te ikalen e Pavle hem te legaren le ki kasarna.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 A ki aver rat o Gospod terdino anglo Pavle hem phenđa: “Ma dara! Adalese so, sar so mandar svedočinđan ano Jerusalim, ađahar valjani te svedočine hem ano Rim.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kad dislilo, o Jevreja planirinde zamka hem hale sovli da naka han hem naka pijen đikote na mudarena e Pavle.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Inele prekalo saranda džene kola planirinde adaja zamka.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 On džele koro šerutne sveštenici hem koro starešine hem phende lenđe: “Bari sovli haljam da ništa naka čhiva ano muj đikote na mudaraja e Pavle.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Adalese akana tumen hem o sabor roden e narednikostar te anel le tumende, sar te šaj bađim po šukar te ispitujinen lesoro slučaj, a amen injam spremna te mudara le angleder so ka resel akari.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ali e Pavlesere phenjakoro čhavo šunđa zaki adaja zamka, i dželo, đerdinđa ki kasarna hem phenđa adava e Pavlese.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 O Pavle vičinđa kora peste jekhe kapetane hem phenđa lese: “Legar akale terne koro naredniko, adalese so isi le nešto te phenel lese.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 O kapetani lelja le peja hem legarđa le koro naredniko hem phenđa: “O Pavle, o phandlo, vičinđa man kora peste hem zamolinđa man te anav će akale terne, adalese so isi le nešto te phenel će.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 O naredniko dolinđa e terne oto vas, cidinđa le ki strana hem pučlja le: “So isi tut te phene maje?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 A ov phenđa lese: “O Jevreja dogovorinde pe te zamolinen tut tejsa te ane e Pavle ko sabor, sar te šaj bađim po šukar te ispitujinen lesoro slučaj.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ali tu ma ćer adava! Adalese so ka adžićeren le ki zamka više oto saranda manuša, kola hale sovli da naka han hem naka pijen sa đikote na mudarena le. Oni već spremna hem samo adžićerena tu te pristanine.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Tegani o naredniko muklja e terne te džalfse hem naredinđa lese: “Nikase ma te vaćere so phenđan maje adava.”
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Tegani o naredniko vičinđa ple duje kapetanen hem phenđa: “Spreminen dušel vojnikonen, eftavardešen ko grasta hem dušelen kopljencar te džan ko enja o sati erat ki Cezareja.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Spreminen e grasten saven ka jašini o Pavle hem legaren le dživde hem saste koro upravniko o Feliks.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ov palo adava pisinđa akava lil:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Me, o Klaudije Lisija, pozdravinava e cenime upravniko e Felikse.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Akale manuše dolinde o Jevreja hem mangle te mudaren le, ali me aljum mle vojnikonencar hem spasinđum le adalese so dodžanđum dai ov e rimesoro dizutno.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Mangljum te džanav zako so optužinena le, i legarđum le ko lengoro sabor.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 I dikhljum da tužinena le zako nesave buća taro lengoro zakoni hem da nane krivo zako ništa so zaslužini meriba ili phandlipe.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 A kad šunđum da planirinde zamka te mudaren le, odmah bičhalđum le kora tute, a okolenđe kola optužinena le phenđum te phenen tuće zako so optužinena le.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 I o vojnici, pali naredba, lelje e Pavle hem prekali rat legarde le ki diz Antipatrida.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Tejsato dive mukle e vojnikonen ko grasta te džan oleja po dur, a on irinde pe ki kasarna.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Kad resle ki Cezareja, dinde e upravnikose o lil hem ande e Pavle anglo leste.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 O upravniko čitinđa o lil, i pučlja e Pavle tari savi ov regija.
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 phenđa: “Ka šunav to slučaj kad ka resen okola kola optužinena tut.” I naredinđa te pazinen le ani palata e Irodesiri.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.