Atos 22
rmna (RMNA) vs NAA
1 “Phraljalen hem dadalen, šunen akana so isi man te phenav tumenđe ki mli odbrana.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Kad šunde sar vaćeri lenđe ki čhib e jevrejengiri, uli po bari tišina.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Me injum Jevrejco, bijando ano Tars oti Kilikija, ali bariljum akate ano Jerusalim. Injumle e Gamalilesoro učeniko hem ov šukar sikavđa man o Zakoni amare pradadengoro. Zorale služinđum e Devlese sar hem sare tumen avdive.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Akale Dromesere sledbenikonen đi ko meriba progoninđum. E muršen hem e đuvljen ko lancija phandava ine hem čhivava len ano phandlipe.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Adava šaj te potvrdini o prvosvešteniko hem sa o starešine. Olendar resle maje lila save dinde man vlast te džav ko Damask palo phralja, i dželjum te dolav okolen kola inele adari hem phandlen te anav len ko Jerusalim te oven kaznime.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ali, sar džava ine dromeja hem avava paše uzalo Damask, ko ekvaš o dive, otojekhvar zoralo svetlost taro nebo sijajinđa uzala mande.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Peljum ki phuv hem šunđum o glaso savo vaćeri maje: ‘Savle, Savle, sose progonineja man?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Me pučljum: ‘Ko injan tu, Gospode?’ A ov phenđa maje: ‘Me injum o Isus taro Nazaret kole tu progonineja.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 O manuša kola inele mancar dikhle o svetlost, ali na halile o glaso okolesoro kova vaćerđa maje.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Tegani pučljum: ‘So te ćerav, Gospode?’ A o Gospod phenđa maje: ‘Ušti hem dža ko Damask. Adari ka vaćeri pe će sa soi tuće odredime te ćere.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Oto zoralo svetlost koroliljum, i okola so inele mancar legarde man oto vas, i ađahar đerdinđum ko Damask.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 A nesavo Ananija, manuš kovai pobožno palo Zakoni hem poštujime sa adale thanesere Jevrejendar,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 alo kora mande, terdino uzala mande hem phenđa maje: ‘Phrala Savle, dikh akana!’ I otojekhvar irinđa pe mlo dikhiba hem dikhljum ole.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ov phenđa maje: ‘O Devel amare pradadengoro birinđa tut te pendžare lesiri volja, te dikhe e Pravedniko hem te šune o glaso taro lesoro muj.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Adalese so, tu ka ove olese anglo sa o manuša svedoko zako okova so dikhljan hem so šunđan.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 A akana, so adžićereja? Ušti hem krstin tut, hem thov tut taro te grehija, vičindoj e Gospodesoro anav.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Kad irinđum man ko Jerusalim hem molinđum man ano Hram, ine man vizija
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 hem dikhljum e Gospode sar vaćeri maje: ‘Siđar, hem odmah dža taro Jerusalim, adalese so naka prihvatinen to svedočanstvo mandar.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 A me phenđum lese: ‘Gospode, on džanen da džava ine tari sinagoga ki sinagoga te frdav ano phandlipe hem te marav okolen kola verujinena ana tute.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Hem kad čhordilo o rat te svedokosoro e Stefanesoro, hem me adari injumle, odobrinđum hem pazinđum o ogrtačija okolengere kola mudarena le ine.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 A ov phenđa maje: ‘Dža! Ka bičhalav tut dur – ko avera nacije.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 O manuša šunde le sa đi akava lafi, a onda vičinde: “Mudar le! Esavko manuš na zaslužini te živini!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Sar on vičinena ine, frdinde pumendar pumare ogrtačija hem vazdinde prašina ano vazduho,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 o naredniko naredinđa te legaren e Pavle ki kasarna, te šibinen le hem te ispitujinen le, sar te dodžanel sose ađahar vičinde upro leste.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ali, kad phandle le kaišencar sar te šibinen le, o Pavle pučlja e kapetane kova terdino adari: “Troman li te šibinen e rimesere dizutne kolese pana nane sudime?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Kad šunđa o kapetani adava, dželo uzalo naredniko hem phenđa lese: “So adava mangeja te ćere? Akavai manuš e rimesoro dizutno.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Tegani o naredniko dželo uzalo Pavle hem pučlja le: “Phen maje, čače li tu injan e rimesoro dizutno?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 O naredniko phenđa lese: “Me but pare dinđum sar te ovav e rimesoro dizutno.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Hem odmah lestar cidinde pe okola kola valjande te šibinen le. A o naredniko darandilo kad dodžanđa soi o Pavle, kole ov phandlja, e rimesoro dizutno.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Tejsato dive o naredniko oslobodinđa e Pavle, a adalese so manglja šukar te dodžanel zako so o Jevreja optužinena le, naredinđa e šerutne sveštenikonenđe hem zako sa o sabor te čeden pe, i anđa e Pavle hem čhivđa le anglo lende.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.