Atos 22
rmna (RMNA) vs ARIB
1 “Phraljalen hem dadalen, šunen akana so isi man te phenav tumenđe ki mli odbrana.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Kad šunde sar vaćeri lenđe ki čhib e jevrejengiri, uli po bari tišina.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Me injum Jevrejco, bijando ano Tars oti Kilikija, ali bariljum akate ano Jerusalim. Injumle e Gamalilesoro učeniko hem ov šukar sikavđa man o Zakoni amare pradadengoro. Zorale služinđum e Devlese sar hem sare tumen avdive.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Akale Dromesere sledbenikonen đi ko meriba progoninđum. E muršen hem e đuvljen ko lancija phandava ine hem čhivava len ano phandlipe.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Adava šaj te potvrdini o prvosvešteniko hem sa o starešine. Olendar resle maje lila save dinde man vlast te džav ko Damask palo phralja, i dželjum te dolav okolen kola inele adari hem phandlen te anav len ko Jerusalim te oven kaznime.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Ali, sar džava ine dromeja hem avava paše uzalo Damask, ko ekvaš o dive, otojekhvar zoralo svetlost taro nebo sijajinđa uzala mande.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Peljum ki phuv hem šunđum o glaso savo vaćeri maje: ‘Savle, Savle, sose progonineja man?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Me pučljum: ‘Ko injan tu, Gospode?’ A ov phenđa maje: ‘Me injum o Isus taro Nazaret kole tu progonineja.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 O manuša kola inele mancar dikhle o svetlost, ali na halile o glaso okolesoro kova vaćerđa maje.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Tegani pučljum: ‘So te ćerav, Gospode?’ A o Gospod phenđa maje: ‘Ušti hem dža ko Damask. Adari ka vaćeri pe će sa soi tuće odredime te ćere.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Oto zoralo svetlost koroliljum, i okola so inele mancar legarde man oto vas, i ađahar đerdinđum ko Damask.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 A nesavo Ananija, manuš kovai pobožno palo Zakoni hem poštujime sa adale thanesere Jevrejendar,
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 alo kora mande, terdino uzala mande hem phenđa maje: ‘Phrala Savle, dikh akana!’ I otojekhvar irinđa pe mlo dikhiba hem dikhljum ole.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ov phenđa maje: ‘O Devel amare pradadengoro birinđa tut te pendžare lesiri volja, te dikhe e Pravedniko hem te šune o glaso taro lesoro muj.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Adalese so, tu ka ove olese anglo sa o manuša svedoko zako okova so dikhljan hem so šunđan.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 A akana, so adžićereja? Ušti hem krstin tut, hem thov tut taro te grehija, vičindoj e Gospodesoro anav.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Kad irinđum man ko Jerusalim hem molinđum man ano Hram, ine man vizija
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 hem dikhljum e Gospode sar vaćeri maje: ‘Siđar, hem odmah dža taro Jerusalim, adalese so naka prihvatinen to svedočanstvo mandar.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 A me phenđum lese: ‘Gospode, on džanen da džava ine tari sinagoga ki sinagoga te frdav ano phandlipe hem te marav okolen kola verujinena ana tute.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Hem kad čhordilo o rat te svedokosoro e Stefanesoro, hem me adari injumle, odobrinđum hem pazinđum o ogrtačija okolengere kola mudarena le ine.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 A ov phenđa maje: ‘Dža! Ka bičhalav tut dur – ko avera nacije.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 O manuša šunde le sa đi akava lafi, a onda vičinde: “Mudar le! Esavko manuš na zaslužini te živini!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Sar on vičinena ine, frdinde pumendar pumare ogrtačija hem vazdinde prašina ano vazduho,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 o naredniko naredinđa te legaren e Pavle ki kasarna, te šibinen le hem te ispitujinen le, sar te dodžanel sose ađahar vičinde upro leste.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ali, kad phandle le kaišencar sar te šibinen le, o Pavle pučlja e kapetane kova terdino adari: “Troman li te šibinen e rimesere dizutne kolese pana nane sudime?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Kad šunđa o kapetani adava, dželo uzalo naredniko hem phenđa lese: “So adava mangeja te ćere? Akavai manuš e rimesoro dizutno.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Tegani o naredniko dželo uzalo Pavle hem pučlja le: “Phen maje, čače li tu injan e rimesoro dizutno?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 O naredniko phenđa lese: “Me but pare dinđum sar te ovav e rimesoro dizutno.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Hem odmah lestar cidinde pe okola kola valjande te šibinen le. A o naredniko darandilo kad dodžanđa soi o Pavle, kole ov phandlja, e rimesoro dizutno.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Tejsato dive o naredniko oslobodinđa e Pavle, a adalese so manglja šukar te dodžanel zako so o Jevreja optužinena le, naredinđa e šerutne sveštenikonenđe hem zako sa o sabor te čeden pe, i anđa e Pavle hem čhivđa le anglo lende.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.