Atos 21
rmna (RMNA) vs NTLH
1 Kad oprostinđam amen olencar, otplovinđam. I plovindoj pravo resljam ko ostrvo Kos, a tejsato dive resljam ko ostrvo Rodos, i adathar ki diz Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Adari arakhljam brodo savo džala đi i Fenikija, i đerdinđam ano leste hem dželjam.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Kad dikhljam o Kipar, nakhavđam le tari levo strana e brodosiri hem dželjam nakori Sirija. Terdinjam ki diz Tir, adalese so adari valjanđa te huljaj pe o pharipe taro brodo.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Adari arakhljam e učenikonen, i olencar ačhiljam efta dive. A olenđe o Duho mothovđa so adžićeri e Pavle, i vaćerde lese te na džal ko Jerusalim.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Kad nakhle adala efta dive, dželjam adathar hem putujinđam, a on sare, pe romnjencar hem pe čhavencar, ispratinde amen đi avri oti diz. Ki obala peljam ko kočija hem molinđam amen.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Kad oprostinđam amen jekh averendar, amen đerdinđam ko brodo, a on irinde pe čhere.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ađahar otplovinđam taro Tir ki diz Ptolemaida. Adari pozdravinđam e phraljen hem ačhiljam jekh dive olencar.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Tejsato dive putujindoj resljam ki diz Cezareja. Adari aljam ko čher e Filipesoro – o evanđelista, kova inele jekh oto efta izabirime ano Jerusalim te oven pomoćnici, hem ačhiljam koro leste.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 A ole inele štar bidinde čhaja, kola prorokujinde.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ačhiljam adari duže vreme, a onda tari Judeja reslo nesavo proroko palo anav Agav.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ov alo uzalo amende, lelja e Pavlesoro kaiši, i phandlja ple pre hem ple vasta hem phenđa: “Akava vaćeri o Sveto Duho: ‘Ađahar o Jevreja ko Jerusalim ka phanden e manuše kasoroi akava kaiši hem ka preden le ko vasta e manušenđe kola nane Jevreja.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Kad adava šunđam, leljam hem amen hem o manuša kola živinde adari te molina e Pavle te na džal ko Jerusalim.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Tegani o Pavle phenđa: “So ćerena adava? Rovena hem phagena mlo vilo. Me injum spremno na samo te ovav phandlo, nego hem te merav ano Jerusalim zako anav e Gospodesoro e Isusesoro.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 I adalese so našti ine te ubedina le, mukljam le vaćerindoj: “Nek ovel e Gospodesiri volja.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Palo adala dive spreminđam amen hem dželjam ko Jerusalim.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 A amencar džele hem nesave učenici tari Cezareja, i legarde amen koro Mnason, kova inele taro Kipar, jekh oto anglune učenici, te ova lesere gostija.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Kad resljam ano Jerusalim, o phralja šukar priminde amen.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Tejsato dive o Pavle dželo amencar koro Jakov, kaj čedinde pe hem sa o starešine.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 O Pavle pozdravinđa len hem jekh po jekh stvaro vaćerđa lenđe so o Devel ćerđa prekali lesiri služba maškaro manuša taro avera nacije.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Kad on šunde adava, lelje te slavinen e Devle, i phende e Pavlese: “Dikh phrala, kobor hiljade Jevreja isi kola poverujinde hem sare on zorale ićerena o Zakoni.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 A on šunde zako tuće so sa e Jevrejen kolai maškaro manuša taro avera nacije sikaveja te ačhaven e Mojsijasoro Zakoni, vaćerindoj lenđe te na obrezinen pumare čhaven hem te na živinen palo adetija.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 So te ćera akana? Sigurno ka šunen so aljan.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Adalese ćer ađahar sar vaćeraja će: Isi amen štar manuša kola zavetujinde pe e Devlese.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Le olen, ćer o adeti e čistibnasoro zajedno olencar hem platin zako olenđe, te šaj muraven pumare šere. Tegani sare ka džanen da nane čače okova so šunde tutar, nego da hem tu ićereja o Zakoni hem živineja palo leste.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 A zako manuša taro avera nacije kola poverujinde, amen bičhalđam lenđe lil kote pisini adalestar so odlučinđam: te na han o hajba savoi žrtvujime e idolenđe, te na han o mas e tasavde životinjengoro hem ano savo isi rat hem te ciden pe taro blud.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Tejsato dive o Pavle lelja peja okole manušen, i zajedno olencar ćerđa o adeti e čistibnasoro. Tegani đerdinđa ko Hram hem mothovđa da o dive lengere čistibnastar ka nakhen kad svakonese olendar ka del pe žrtva.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 A sar adala efta dive završinena pe ine, dikhle le ko Hram nesave Jevreja tari Tikori Azija, i pherde e narodo protiv oleste hem dolinde le,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 vičindoj: “Izraelconalen, pomožinen! Akavai adava kova ko sa o thana sikaj sa e manušen protiv amaro narodo, protiv amaro zakoni hem protiv akava than! Đi hem okolen kola nane Jevreja anđa ano Hram hem meljarđa akava sveto than!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Adalese so, angleder adaleste, dikhle e Trofime taro Efes e Pavleja ani diz, i mislinde da o Pavle anđa le ano Hram.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Sa i diz uštini hem o manuša prastandile taro sa o strane, dolinde e Pavle, i holjame ikalde le taro Hram. I odmah phandle o udar e Hramesoro.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Sar on dikhena ine te mudaren le, alo o glaso đi ko šerutno naredniko e rimesere četakoro dai sa o Jerusalim uzbunime.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ov odmah lelja e vojnikonen hem e kapetanen, i prastandilo đi olende. I kad o Jevreja dikhle e naredniko hem e vojnikonen, na khuvde više e Pavle.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 O naredniko alo uzalo Pavle, dolinđa le hem naredinđa e vojnikonenđe te phanden le duje lanconencar, i pučlja: “Kovai akava manuš hem so ćerđa?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 A taro narodo nesave vičinde jekh, a avera aver. I o naredniko na halilo ništa oti galama, hem adalese naredinđa te legaren e Pavle ki kasarna.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Kad o Pavle reslja đi o stepenice, o narodo edobor inele nasilno, da o vojnici morandile te akharen le.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 But narodo džala ine palo lende, vičindoj: “Mudar le!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kad valjande te legaren e Pavle ani kasarna, ov pučlja e naredniko: “Tromam li nešto te phenav će?” A o naredniko pučlja le: “Tu li džaneja grčki?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Onda tu na injan okova Egipćanin kova angleder nekobor dive vazdinđa buna hem ki pustinja peja legarđa štar hiljade pobunjenikonen?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 A o Pavle phenđa lese: “Me injum Jevrejco taro Tars oti Kilikija, dizutno e pendžarutna dizjakoro. Molinava tut, muk maje te vaćerav nešto e narodose.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Kad o naredniko muklja lese, o Pavle terdino ko stepenice hem e narodose dinđa znako vasteja da mangela te vaćeri, i sare trainde. Tegani ov lelja te vaćeri ko jevrejski:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.