Atos 21
rmna (RMNA) vs NAA
1 Kad oprostinđam amen olencar, otplovinđam. I plovindoj pravo resljam ko ostrvo Kos, a tejsato dive resljam ko ostrvo Rodos, i adathar ki diz Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Adari arakhljam brodo savo džala đi i Fenikija, i đerdinđam ano leste hem dželjam.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Kad dikhljam o Kipar, nakhavđam le tari levo strana e brodosiri hem dželjam nakori Sirija. Terdinjam ki diz Tir, adalese so adari valjanđa te huljaj pe o pharipe taro brodo.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Adari arakhljam e učenikonen, i olencar ačhiljam efta dive. A olenđe o Duho mothovđa so adžićeri e Pavle, i vaćerde lese te na džal ko Jerusalim.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Kad nakhle adala efta dive, dželjam adathar hem putujinđam, a on sare, pe romnjencar hem pe čhavencar, ispratinde amen đi avri oti diz. Ki obala peljam ko kočija hem molinđam amen.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Kad oprostinđam amen jekh averendar, amen đerdinđam ko brodo, a on irinde pe čhere.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ađahar otplovinđam taro Tir ki diz Ptolemaida. Adari pozdravinđam e phraljen hem ačhiljam jekh dive olencar.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tejsato dive putujindoj resljam ki diz Cezareja. Adari aljam ko čher e Filipesoro – o evanđelista, kova inele jekh oto efta izabirime ano Jerusalim te oven pomoćnici, hem ačhiljam koro leste.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 A ole inele štar bidinde čhaja, kola prorokujinde.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ačhiljam adari duže vreme, a onda tari Judeja reslo nesavo proroko palo anav Agav.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ov alo uzalo amende, lelja e Pavlesoro kaiši, i phandlja ple pre hem ple vasta hem phenđa: “Akava vaćeri o Sveto Duho: ‘Ađahar o Jevreja ko Jerusalim ka phanden e manuše kasoroi akava kaiši hem ka preden le ko vasta e manušenđe kola nane Jevreja.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Kad adava šunđam, leljam hem amen hem o manuša kola živinde adari te molina e Pavle te na džal ko Jerusalim.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Tegani o Pavle phenđa: “So ćerena adava? Rovena hem phagena mlo vilo. Me injum spremno na samo te ovav phandlo, nego hem te merav ano Jerusalim zako anav e Gospodesoro e Isusesoro.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 I adalese so našti ine te ubedina le, mukljam le vaćerindoj: “Nek ovel e Gospodesiri volja.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Palo adala dive spreminđam amen hem dželjam ko Jerusalim.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 A amencar džele hem nesave učenici tari Cezareja, i legarde amen koro Mnason, kova inele taro Kipar, jekh oto anglune učenici, te ova lesere gostija.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Kad resljam ano Jerusalim, o phralja šukar priminde amen.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tejsato dive o Pavle dželo amencar koro Jakov, kaj čedinde pe hem sa o starešine.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 O Pavle pozdravinđa len hem jekh po jekh stvaro vaćerđa lenđe so o Devel ćerđa prekali lesiri služba maškaro manuša taro avera nacije.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Kad on šunde adava, lelje te slavinen e Devle, i phende e Pavlese: “Dikh phrala, kobor hiljade Jevreja isi kola poverujinde hem sare on zorale ićerena o Zakoni.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 A on šunde zako tuće so sa e Jevrejen kolai maškaro manuša taro avera nacije sikaveja te ačhaven e Mojsijasoro Zakoni, vaćerindoj lenđe te na obrezinen pumare čhaven hem te na živinen palo adetija.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 So te ćera akana? Sigurno ka šunen so aljan.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Adalese ćer ađahar sar vaćeraja će: Isi amen štar manuša kola zavetujinde pe e Devlese.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Le olen, ćer o adeti e čistibnasoro zajedno olencar hem platin zako olenđe, te šaj muraven pumare šere. Tegani sare ka džanen da nane čače okova so šunde tutar, nego da hem tu ićereja o Zakoni hem živineja palo leste.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 A zako manuša taro avera nacije kola poverujinde, amen bičhalđam lenđe lil kote pisini adalestar so odlučinđam: te na han o hajba savoi žrtvujime e idolenđe, te na han o mas e tasavde životinjengoro hem ano savo isi rat hem te ciden pe taro blud.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Tejsato dive o Pavle lelja peja okole manušen, i zajedno olencar ćerđa o adeti e čistibnasoro. Tegani đerdinđa ko Hram hem mothovđa da o dive lengere čistibnastar ka nakhen kad svakonese olendar ka del pe žrtva.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 A sar adala efta dive završinena pe ine, dikhle le ko Hram nesave Jevreja tari Tikori Azija, i pherde e narodo protiv oleste hem dolinde le,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 vičindoj: “Izraelconalen, pomožinen! Akavai adava kova ko sa o thana sikaj sa e manušen protiv amaro narodo, protiv amaro zakoni hem protiv akava than! Đi hem okolen kola nane Jevreja anđa ano Hram hem meljarđa akava sveto than!”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Adalese so, angleder adaleste, dikhle e Trofime taro Efes e Pavleja ani diz, i mislinde da o Pavle anđa le ano Hram.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Sa i diz uštini hem o manuša prastandile taro sa o strane, dolinde e Pavle, i holjame ikalde le taro Hram. I odmah phandle o udar e Hramesoro.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Sar on dikhena ine te mudaren le, alo o glaso đi ko šerutno naredniko e rimesere četakoro dai sa o Jerusalim uzbunime.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ov odmah lelja e vojnikonen hem e kapetanen, i prastandilo đi olende. I kad o Jevreja dikhle e naredniko hem e vojnikonen, na khuvde više e Pavle.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 O naredniko alo uzalo Pavle, dolinđa le hem naredinđa e vojnikonenđe te phanden le duje lanconencar, i pučlja: “Kovai akava manuš hem so ćerđa?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 A taro narodo nesave vičinde jekh, a avera aver. I o naredniko na halilo ništa oti galama, hem adalese naredinđa te legaren e Pavle ki kasarna.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Kad o Pavle reslja đi o stepenice, o narodo edobor inele nasilno, da o vojnici morandile te akharen le.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 But narodo džala ine palo lende, vičindoj: “Mudar le!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Kad valjande te legaren e Pavle ani kasarna, ov pučlja e naredniko: “Tromam li nešto te phenav će?” A o naredniko pučlja le: “Tu li džaneja grčki?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Onda tu na injan okova Egipćanin kova angleder nekobor dive vazdinđa buna hem ki pustinja peja legarđa štar hiljade pobunjenikonen?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 A o Pavle phenđa lese: “Me injum Jevrejco taro Tars oti Kilikija, dizutno e pendžarutna dizjakoro. Molinava tut, muk maje te vaćerav nešto e narodose.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Kad o naredniko muklja lese, o Pavle terdino ko stepenice hem e narodose dinđa znako vasteja da mangela te vaćeri, i sare trainde. Tegani ov lelja te vaćeri ko jevrejski:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.