Atos 20
rmna (RMNA) vs VC
1 Kad i pobuna nakhli, o Pavle vičinđa kora peste e učenikonen hem ohrabrinđa len. I pozdravinđa pe olencar hem dželo ki Makedonija.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Nakhindoj maškaro adava krajo bute lafencar hrabrinđa e manušen. Ađahar reslja ki Grčko
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 hem adari ačhilo trin masek. Ali kad valjanđa te otplovini ki Sirija, dodžanđa so o Jevreja čhivde lese zamka i adalese odlučinđa te irini pe prekali Makedonija.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Oleja džele: o Sopater, o čhavo e Piresoro tari Verija, o Aristarh hem o Sekund taro Solun, o Gaj tari Derva hem o Timotej, o Tihik hem o Trofim tari Tikori Azija.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 On džele angleder amendar hem adžićerde amen ani Troada.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Palo prazniko e Bikvascone marengoro dželjam e čamcoja taro Filipi hem pandž dive palo adava resljam len ki Troada, kaj ačhiljam efta dive.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ko prvo dive oto kurko, čedinđam amen ki Gospodnjo večera, a o Pavle propovedini lenđe ine. I adalese so manglja aver dive te putujini, propovedinđa sa đi ki ekvaš i rat.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ki upruni soba kote čedinđam amen, inele but svetiljke.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 A nesavo terno manuš palo anav Evtih bešela ine ko prozori. I adalese so o Pavle pherdo vaćerđa, ole ukljela le ine zoralo sojba. Kad prelelja le o sojba, ov pelo taro trito sprati, a kad lelje te vazden le, već inele mulo.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 O Pavle huljilo, pašlilo upro leste, zagrlinđa le hem phenđa: “Ma daran, dživdoi akana.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Palo adava irinđa pe upre, delinđa i Gospodnjo večera hem halja maro olencar. Hem pana pherdo vaćerđa lenđe – sa đi sabale. I palo adava, dželo ko drom.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 A e terne čhave legarde čhere dživde, hem sare inele ohrabrime zbog adava.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 A amen angleder đerdinđam ano brodo hem otplovinđam ko Asos. Adathar valjanđam te legara e Pavle amencar. Ov ađahar manglja, adalese so đi ko Asos manglja te džal korkoro phirindoj.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Kad arakhljam amen oleja ano Asos, leljam le amencar ano brodo hem dželjam ki Mitilina.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Tejsato dive otplovinđam adathar hem resljam paše uzalo Hios. Aver dive resljam ko Samos, a aver dive resljam ko Milit.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 A o Pavle odlučinđa te na terđol ko Efes, sar te na ačhol but ani Tikori Azija. Siđarđa, te šaj ine, resel ko Jerusalim đi ko prazniko Pentekost.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 A taro Milit bičhalđa ple manušen ko Efes palo e khanđirjakere starešine.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kad ale koro leste, o Pavle phenđa lenđe: “Tumen džanen sar me živinđum sa o vreme đikote injumle tumencar, taro prvo dive kad resljum ki Tikori Azija.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Služinđum e Gospodese ani sa i poniznost hem ano asva hem ano iskušenja save resle man zbog e jevrejengere zamke.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Sa vaćerđum tumenđe hem sikavđum tumen soi korisno tumenđe, javno hem ko čhera.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Upozorinava ine hem e Jevrejen hem averen te irinen pe ko Devel hem te verujinen ano amaro Gospod Isus.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Akana, ače, adalese so o Duho terini man, džava ko Jerusalim, a so ka arakhi man adari, na džanav.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Samo džanav da ki svako diz o Sveto Duho upozorini man ine hem vaćeri da adžićerena man okovija hem nevolje.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ali maje ni hari na ačhilo zako mlo dživdipe, samo te završinav mli trka hem i služba savi priminđum e Gospodestar e Isusestar – te svedočinav zako Šukar lafi oti e Devlesiri milost.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Akana, ače, džanav da niko tumendar maškaro kolende injumle, đikote putujinđum hem propovedinđum o carstvo e Devlesoro, više naka dikhel man.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Adalese akava dive jasno vaćerava tumenđe da na injum krivo nikasere meribnase,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 adalese so vaćerđum tumenđe sa i volja e Devlesiri.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Arakhen tumen hem sa e Devlesoro stado upro saveste o Sveto Duho čhivđa tumen sar nadglednikonen. Oven pastirija e Devlesere khanđirjakere, sava ov platinđa ple rateja.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Džanav da palo mlo džajba ka đerdinen maškara tumende o opasna ruva, kola naka štedinen o stado.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Čak hem maškara tumende korkorende ka aračhoven manuša kola ka banđaren o čačipe sar te šaj pala pumende te ciden učenikonen.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Adalese džangale pazinen! Setinen tumen so trin berš, rat hem dive, na ačhavđum, sa asvencar, te opomeninav svakonese tumendar.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 A akana poverinava tumen e Devlese hem e Lafese oti lesiri milost savo šaj te barjari tumen hem te del tumen nasledstvo maškaro sarijende kolai posvetime.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Nikad na mangljum averesoro srebro, zlato ili šeja.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Korkore džanen da mle vastencar ćerđum buti zako okova so valjanđa maje, hem zako okova so valjanđa okolenđe kola inele mancar.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ko sa dinđum tumen primer: da ađahar valjani te trudinen tumen hem te pomožinen e bizoralenđe, ađahar so ka setinen tumen ko lafija save korkoro o Gospod Isus phenđa: ‘Po blagoslovimei te del pe, nego te lel pe.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 I, kad adava phenđa, pelo ko kočija hem sarijencar olencar molinđa pe.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Tegani sare lelje zorale te roven, te grlinen hem te čumudinen e Pavle.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Najviše dukhandilo len okova so phenđa lenđe da više nikad naka dikhen le. Palo adava ispratinde le ko brodo.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.