Atos 20
rmna (RMNA) vs NVT
1 Kad i pobuna nakhli, o Pavle vičinđa kora peste e učenikonen hem ohrabrinđa len. I pozdravinđa pe olencar hem dželo ki Makedonija.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Nakhindoj maškaro adava krajo bute lafencar hrabrinđa e manušen. Ađahar reslja ki Grčko
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 hem adari ačhilo trin masek. Ali kad valjanđa te otplovini ki Sirija, dodžanđa so o Jevreja čhivde lese zamka i adalese odlučinđa te irini pe prekali Makedonija.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Oleja džele: o Sopater, o čhavo e Piresoro tari Verija, o Aristarh hem o Sekund taro Solun, o Gaj tari Derva hem o Timotej, o Tihik hem o Trofim tari Tikori Azija.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 On džele angleder amendar hem adžićerde amen ani Troada.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Palo prazniko e Bikvascone marengoro dželjam e čamcoja taro Filipi hem pandž dive palo adava resljam len ki Troada, kaj ačhiljam efta dive.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ko prvo dive oto kurko, čedinđam amen ki Gospodnjo večera, a o Pavle propovedini lenđe ine. I adalese so manglja aver dive te putujini, propovedinđa sa đi ki ekvaš i rat.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ki upruni soba kote čedinđam amen, inele but svetiljke.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 A nesavo terno manuš palo anav Evtih bešela ine ko prozori. I adalese so o Pavle pherdo vaćerđa, ole ukljela le ine zoralo sojba. Kad prelelja le o sojba, ov pelo taro trito sprati, a kad lelje te vazden le, već inele mulo.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 O Pavle huljilo, pašlilo upro leste, zagrlinđa le hem phenđa: “Ma daran, dživdoi akana.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Palo adava irinđa pe upre, delinđa i Gospodnjo večera hem halja maro olencar. Hem pana pherdo vaćerđa lenđe – sa đi sabale. I palo adava, dželo ko drom.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 A e terne čhave legarde čhere dživde, hem sare inele ohrabrime zbog adava.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 A amen angleder đerdinđam ano brodo hem otplovinđam ko Asos. Adathar valjanđam te legara e Pavle amencar. Ov ađahar manglja, adalese so đi ko Asos manglja te džal korkoro phirindoj.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Kad arakhljam amen oleja ano Asos, leljam le amencar ano brodo hem dželjam ki Mitilina.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Tejsato dive otplovinđam adathar hem resljam paše uzalo Hios. Aver dive resljam ko Samos, a aver dive resljam ko Milit.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 A o Pavle odlučinđa te na terđol ko Efes, sar te na ačhol but ani Tikori Azija. Siđarđa, te šaj ine, resel ko Jerusalim đi ko prazniko Pentekost.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 A taro Milit bičhalđa ple manušen ko Efes palo e khanđirjakere starešine.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kad ale koro leste, o Pavle phenđa lenđe: “Tumen džanen sar me živinđum sa o vreme đikote injumle tumencar, taro prvo dive kad resljum ki Tikori Azija.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Služinđum e Gospodese ani sa i poniznost hem ano asva hem ano iskušenja save resle man zbog e jevrejengere zamke.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Sa vaćerđum tumenđe hem sikavđum tumen soi korisno tumenđe, javno hem ko čhera.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Upozorinava ine hem e Jevrejen hem averen te irinen pe ko Devel hem te verujinen ano amaro Gospod Isus.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Akana, ače, adalese so o Duho terini man, džava ko Jerusalim, a so ka arakhi man adari, na džanav.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Samo džanav da ki svako diz o Sveto Duho upozorini man ine hem vaćeri da adžićerena man okovija hem nevolje.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ali maje ni hari na ačhilo zako mlo dživdipe, samo te završinav mli trka hem i služba savi priminđum e Gospodestar e Isusestar – te svedočinav zako Šukar lafi oti e Devlesiri milost.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Akana, ače, džanav da niko tumendar maškaro kolende injumle, đikote putujinđum hem propovedinđum o carstvo e Devlesoro, više naka dikhel man.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Adalese akava dive jasno vaćerava tumenđe da na injum krivo nikasere meribnase,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 adalese so vaćerđum tumenđe sa i volja e Devlesiri.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Arakhen tumen hem sa e Devlesoro stado upro saveste o Sveto Duho čhivđa tumen sar nadglednikonen. Oven pastirija e Devlesere khanđirjakere, sava ov platinđa ple rateja.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Džanav da palo mlo džajba ka đerdinen maškara tumende o opasna ruva, kola naka štedinen o stado.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Čak hem maškara tumende korkorende ka aračhoven manuša kola ka banđaren o čačipe sar te šaj pala pumende te ciden učenikonen.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Adalese džangale pazinen! Setinen tumen so trin berš, rat hem dive, na ačhavđum, sa asvencar, te opomeninav svakonese tumendar.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 A akana poverinava tumen e Devlese hem e Lafese oti lesiri milost savo šaj te barjari tumen hem te del tumen nasledstvo maškaro sarijende kolai posvetime.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Nikad na mangljum averesoro srebro, zlato ili šeja.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Korkore džanen da mle vastencar ćerđum buti zako okova so valjanđa maje, hem zako okova so valjanđa okolenđe kola inele mancar.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ko sa dinđum tumen primer: da ađahar valjani te trudinen tumen hem te pomožinen e bizoralenđe, ađahar so ka setinen tumen ko lafija save korkoro o Gospod Isus phenđa: ‘Po blagoslovimei te del pe, nego te lel pe.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 I, kad adava phenđa, pelo ko kočija hem sarijencar olencar molinđa pe.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Tegani sare lelje zorale te roven, te grlinen hem te čumudinen e Pavle.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Najviše dukhandilo len okova so phenđa lenđe da više nikad naka dikhen le. Palo adava ispratinde le ko brodo.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.