Atos 14

rmna (RMNA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Sar so hem ko avera thana, hem ano Ikonijum o Pavle hem o Varnava đerdinde ki sinagoga e jevrejengiri. Ađahar vaćerde e Isusestar da poverujinde but Jevreja hem Grci.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 A o Jevreja kola na poverujinde, pobuninde e manušen taro avera nacije hem pherde len te džan protiv o phralja.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Adalese o Pavle hem o Varnava ačhile adari pana but dive hem bizi dar vaćerde e Gospodestar, kova potvrdini ine o Lafi oti pli milost ađahar so dinđa len te ćeren znakija hem čudesija.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 A maškaro manuša tari adaja diz uli podela: nesave inele ki strana e jevrejengiri, a avera ki strana e apostolengiri.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 A nesave manuša taro avera nacije hem taro Jevreja, zajedno pumare šerutnencar, odlučinde te ćeren lenđe bišukaripe hem te frden bara upro lende sar te mudaren len.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Kad o Pavle hem o Varnava šunde zako adava, našle ki regija Likaonija, ko dizja Listra hem ki Derva hem ko lengoro krajo,
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 hem adari propovedinena ine o Šukar lafi.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Ki Listra bešela ine nesavo manuš kova našti ine te phirel; ov nikad na phirđa, adalese so pana taro bijandiba inele nepokretno.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Sar šunela ine e Pavle sar propovedini, o Pavle šukar dikhlja ano leste, hem adalese so dikhlja da isi le vera te ovel sasljardo,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 bare glasoja phenđa lese: “Ušti tuće ko pre!”
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Kad o narodo dikhlja so o Pavle ćerđa, vičinde ki čhib e likaonijakiri: “O develja ule sar manuša hem huljile maškar amende!”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 E Varnava lelje te vičinen Zevs, a e Pavle Hermes, adalese so o Pavle inele glavno govorniko.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 A o svešteniko e Zevsesere hramesoro, savo inele odmah uzali diz, anđa e guruven hem o vencija anglo udar e dizjakoro, i manglja zajedno e narodoja te del žrtva e apostolenđe.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Kad šunde adava o apostolja o Varnava hem o Pavle, pharavde pumare šeja upra pumende adalese so na složinde pe adaleja, i džele maškaro narodo vičindoj:
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Manušalen, so ćerena adava? Hem amen samo injam manuša sar tumen. Amen propovedinaja tumenđe o Šukar lafi, te ciden tumen taro akala beskorisna stvarija hem te irinen tumen e dživde Devlese, kova ćerđa o nebo hem i phuv, o more hem sa soi ano lende.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 O Devel ani prošlost muklja sa e naroden te džan pumare dromeja,
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 ali nikad na ačhavđa tumen bizo svedočanstvo pestar: ov ćerela tumenđe šukaripe, dela tumen o bršim taro nebo hem e i žetva kadi lakoro vreme, čaljari tumen hajbnaja hem pherela tumare vile bahtalipnaja.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Vaćerindoj adava, jedva čhinavde e narodo te na den lenđe žrtva.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Tegani ale nesave Jevreja tari Antiohija hem taro Ikonijum hem pherde e narodo, i gađinde barencar e Pavle hem ikalde le avri tari diz, adalese so mislinde dai mulo.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Ali kad o učenici čedinde pe uzalo leste, ov uštino hem irinđa pe ani diz, a tejsato dive dželo e Varnavaja ki Derva.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Kad vaćerde o Šukar lafi ki adaja diz hem kad ćerde bute učenikonen, irinde pe ki Listra, ko Ikonijum hem ki Antiohija.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Adari zorjarde e učenikonen hem hrabrinde len te ačhoven ani vera. Vaćerde lenđe: “Ano carstvo e Devlesoro valjani te đerdina prekalo but nevolje.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Ki svako khanđiri čhivde lenđe starešinen, i molibnaja hem postibnaja, poverinde len e Gospodese, ana kaste verujinde.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Palo adava nakhine maškari Pisidija hem resle ki Pamfilija.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Kad vaćerde e Devlesoro lafi ki Perga, džele ki Atalija.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Adathar otplovinde ki Antiohija, kaj angleder inele poverime zaki milost e Devlesiri zaki služba savi ćerde.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Kad resle, čedinde i khanđiri hem vaćerde lenđe oto sa so o Devel ćerđa prekalo lende, hem sar hem e manušenđe taro avera nacije phravđa o udar e verakere.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 I adari ačhile but vreme e učenikonencar.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.